Metrobüs’ün 7 günü…

Efendim selamlar! Nasılsınız?

Beni soracak olursanız, bugün geçmek bilmedi okuyucu. Yani saatler geçmedi, gün bitmedi, sıkıntıdan öldüm. İşler hep sarpa sardı. Akşam olsa, metrobüsüme binsem, evime ulaşsam, bir bira açıp, arkadan da güzel bir müzik açsam diye hayaller kurdum, durdum. Kabus gibi bir gündü gerçekten. Bugün size metrobüsten bahsedeceğim. Malumunuz, metrobüs anadolu yakası ile avrupa yakasını birleştirdi. Şimdi ne bekliyorduk; ne bulduk, neler çok iyi, neler çok kötü gibi durumları, saçma sapan takıntılı zihniyetimizin, bize vermiş olduğu yetkiye dayanarak size aktaracağım. Bir, “Akp ve onun ideolojisi” karşıtı olduğumu tüm dürüstlüğümle en başta söyleyeyim. Ve, şu an yapacağım tesbitleri, önyargı denen illetten ayrıştırıp, işe gidip gelen bir vatandaş sadeliğinde aktarmaya çalışacağım. Katılıp katılmadığınız bölümleri yorumlarla aktarabilir, insanların bilgilenmesine biraz da siz yardımcı olabilirsiniz.

Başlayalım efendim…
Devam

Sapık içerik!…

Efendim selamlar! Nasılsınız? İyi gördüm sizleri. Aman üşütmeyin, grip salgını var, sonra kaputu zor toplarsınız benim gibi.

Beni soracak olursanız,  gayette idare eder modundayım. Yine başladık hayırlısıyla yeni bir haftaya. Metrobüs ve ben şeklinde takılmacaya devam ediyoruz. Yarın karşıya geçebilmiş metrobüsün ilk haftası dolacak ve bu okuyucu için kendini feda eden genç yazarımsınız, size bu ilk haftayı özetleyecek. Yemeden, içmeden, her türlü geç kalma riskini göze alarak bu haftayı metrobüslerde geçirdim. İyisiyle kötüsüyle irdelemece geliyor yarın. Kızmaca darılmaca yok ama!

Neyse. Bugün yine çeşitli konularım var size aktaracağım. Sigara yasağı, otobüse binme durumları, müzikal zırvalamaların yanında, yerel seçimlerde kime oy vereceğime karar verdiğimi açıklayacağım. Flaş flaş, azsoora azsoora!
Devam

Takkın Adam v.1

Efendim selamlar! Nasılsınız?

Beni soracak olursanız, gayette iyiyim. Aslında yorgun bile değilim. Artık alışıyorum tekrardan iş hayatına…

Ama bugün metrobüs’te giderkene, bir anda, gayri ihtiyari olarak boynum vasıtasıyla kaldırdığım kafam ve kafamda bulunan gözlerim vasıtasıyla gören gözlerim, yine boynum vasıtasıyla sağ tarafa dönen kafam sayesinde gören gözlerimle, oracıkta oturan hatunu görünceye kadar herşey güzeldi. (kendim bile bunaldım cümleden, o yüzden küfürlerinizi yadırgamayıp, bu seferlik sineye çekiyorum…)

Arkadaş! Sen nasıl bir hatunsun lan! İnsan mısın? Hayır, şimdi böyle yardırıyorum diye insanlarda çok güzel bir şey gördüğümü sanacaklar. Yok efendim. Öyle değil, anlatayım bugünkü takkın adam (takıntılı adamın bi’ üst modeli) olma nedenimi…
Devam

Keşke nezle olsaydım lan!

Efendim selamlar! Nasılsınız?

Beni soracak olursanız gayette hastayım hacılar. Keşke nezle olsaydım! Burnumdan sümükler aksaydı, kimsecikler göremeden koluma silseydim. Hapşırsaydım ve “çok yaşa” diyen insanlara, şerefsiz bi herif gibi “tamam” deseydim. Ne güzel olurdu nezle olsaydım. Öyle isterdim ki şimdi nezle olmak. Hafiften değişmiş sesimle özgürcene konuşmak falan… Ne kadar güzel. Ama gel gör ki gribim! Lanet olsun böyle hastalığa arkadaş. Ne yatabiliyorsun, ne doğrulabiliyorsun. Her yanım ağrıyor. Öksüremiyorum. Sümüklerim akmak ile akmamak arasında yaşadıkları inanılmaz çelişkiyle beni sürekli rahatsız ediyorlar. Halsizlik desen sapına kadar. Gözler kanlı, yorgun bakışlar. Direk dramatizmin dibindeyim hacılar.
Devam

Ortaya kapkarışık…

Efendim selamlar, nasılsınız?

Beni soracak olursanız, ki genelde soran olmuyor, biz insan değiliz sanki, kendinizi düşünen bencil bireyler olarak “iyiyim” deyip geçiyorsunuz genelde, ben de iyiyim. Hatta çok iyiyim. Sapıkçana bir mutluluk var içimde. Hayır, şimdi sapıkçana dedik diye aklınıza başka şeyler gelmesin!

Efendim uzun zaman sonra yeniden memleketim ekonomisine katkı sağlayacak, sigortalı bir işe girme şerefine nail oldum. Nail olmak. Sistemdi, kapitalizmdi falan girmeyelim şimdi. O tip şeyleri Altay Esiroğlu yapıyor zaten.
Devam