Bir sabah ansızın caddelerde yürüyen tanklara, yıldırım baskı yapan gazetelere hayır. Evvel zaman içinde; Guantanamo’yu aratmayacak işkencelere, pisi pisine öldürülen gençlere, idamlara hayır. Zulme, zorbalığa, Firavunluğa hayır. İçi boş ilericilik söylemlerine, dindarlara gerici denmesine hayır. Din, dil, ırk farkı gözetilmesine hayır. İnsanların inandıkları, düşündükleri, yazdıkları yüzünden cop, dipçik, dayak yemesine hayır. Bütün bu yapılanları görmezden gelip, sırf mevcut iktidarın karşısında olmak için “Hayır” diyen tiplere de hayır.

Bildiğiniz gibi, YouTube Atatürk’e hakaret içeren videolar olduğu bahanesiyle engellenmişti. Fakat iş bilmemezlikten dolayı IP adresleri değil, sadece www.youtube.com alan adı engellendi. IP’ler serbest olduğundan, DNS değiştirerek rahat rahat girip çıkmaya devam ettik. Hatta Tayyip Erdoğan bile “ben giriyorum, siz de girin” diyerek devlet kademeleri arasındaki koordinasyon bozukluğunu tasdikledi.

Fakat yasakların hiç umursanmadığını fark eden devlet baba, geçtiğimiz günlerde YouTube IP’lerine de engel koydu. İşi bilmeyenler zorlanmaya başladılar, YouTube’a giremez oldular.

Aynı tarihlerde, YouTube’un sahibi olan Google, YouTube IP’lerini değiştirerek Google hizmetlerinden bazılarıyla paylaşımlı hale getirdi. Devletin engellediği IP’ler atıl durumda kaldı ve YouTube IP bazında açıldı, DNS kullananlar eski rahatlıklarıyla YouTube’a girip çıkmaya başladılar. Bunun üzerine devlet, bu IP’leri de engelledi.

Fırtına da burada koptu. Çünkü bu kez engellenen IP numaraları sadece YouTube tarafından değil, Google hizmetleri tarafından da kullanılıyordu. Google Docs, Google Analytics, Google Maps gibi birçok Google servisi Türkiye’den erişime kapandı, bu servisleri kullanan onbinlerce site ve milyonlarca internet kullanıcısı mağdur duruma düşürüldü.

Konuyla ilgilenen trenlerden ve internetten sorumlu bakan Binali Yıldırım, önce Google’ı suçlayarak şark kurnazlığı yaptıklarını, Türkiye’nin adını yasakçı ülkeye çıkarmak için Google’ın oyun oynadığını açıkladı. Tabi kimse inanmadı kendisine.

Daha sonra da ağzındaki baklayı çıkararak, Google önce vergisini ödesin gibisinden bir laf etti.

Devlet yetkilileri YouTube’u engellemeye çalışırken yanlışlıkla engelledikleri Google konusunda geri adım atacaklarına, bu kez tartışmayı vergi konusuna kaydırdılar. Gösterdikleri neden, Google’ın Türkiye’de para kazandığı halde Türkiye’ye vergi vermiyor olmasıydı.

Ne YouTube, ne DailyMotion, ne de Google… Bu sitelerin yasaklanmasının arkasındaki en büyük etkenin, internetin yerlileştirilmesi çalışmaları olduğunu düşünüyorum.

Nasıl mı?

Türkiye’de kanunların bir çoğu halkı değil, güçlü veya hükümet yandaşı şirketleri korumak için çıkarılır. Bu sadece AKP hükümetinin marifeti değil, önceki hükümetler döneminde de çeşitli şirketleri korumak için çıkarılan kanunlara sık sık şahit olduk. Otomotiv şirketlerinden porselen üreticilerine kadar birçok sektörde rakipler birbirleriyle devlet desteğini arkalarına almaya çalışarak mücadele ettiler. Gümrük vergileri, ithalat, ihracat ayarlamaları değiştirildi bu rekabetler yüzünden.

Türkiye’deki şirketler internetteki pazarı yeni görmeye başlıyorlar. Türkiye’de yıllardır internet kullanılıyor ve büyük projelerin hiçbiri güçlü sermayeler tarafından çıkarılmadı. Önce küçük girişimciler kurup büyüttüler sitelerini, sonra da onları gören büyük sermayeler ortaya dalarak küçük girişimcileri pastanın dışına itmeye çalıştılar. Ekşi Sözlük’ün başarısını gören Doğan Medya, futbol ve kadınlardan medet umarak sözlükler kurdu, başaramadı. Firma rehberlerinin kazandığı paraları görenler, bravo.com.tr gibi batacağı baştan belli projeler çıkardılar.

Büyük sermayeler internet pazarında kimi zaman başarılı olsalar da, bu işi sadece para olarak gördükleri için genellikle başarısız oldular.

Sadece büyük sermayeler değil, küçük ama hükümet yandaşı olan sermayeler de internet projeleri çıkarmaya başladılar. Ve burada, devlet desteği devreye girdi.

Diğer sektörlerden alışık olduğumuz bir karalama kampanyası, şu anda Google için yürütülüyor. Google’ın vergi vermediği, Türk sermayesinin dışarı aktığı söyleniyor, “tavuğu biz besliyoruz, başkasının kümesine yumurtluyor” gibisinden laflar ediliyor.

Bir yandan da, ara.com.tr adında bir sitenin tanıtım çalışmaları yapılıyor. Bir yandan bu sitenin yazılımcılarından biri olan Hasan Tezgel Google’a verip veriştirirken, diğer yandan başka çalışanları televizyonlarda yerli arama motorlarının yararlarını anlatıyorlar.

Maksat çok belli. Bir yandan Google’ı kötüle, halkın milliyetçilik duygularını gazla, bir yandan da kendi projenin devletin bölünmez bütünlüğünü ne kadar desteklediğini anlat.

Yerli arama motoru dedikleri sitede arama yaptığımda, adam gibi sonuç bile alamıyorum. Devletin işine gelmeyecek sonuçlar daha şimdiden sansürlenmişler. Hasan Tezgel’in yazısından da, ara.com.tr’nin Çinli arama motoru baidu.com tarzında bir site olduğu, sadece devlet yararına çalıştığı anlaşılıyor.

Yani özgürlük yok. Arama motoru devletle koordineli çalışacak, arananlar kayıt altına alınacak, devletin işine gelmeyen sonuçlar kullanıcılara gösterilmeyecek. Böylece dünyayla irtibatımız kopacak, devlet medya aracılığıyla bizi uyutmaya, yönetmeye devam edecek.

İstedikleri bu. Google tartışmaları biraz daha devam etsin, ara.com.tr’nin yakında gazetelerde de yer alacağından, yerli arama motorlarının yararlarından bahseden yazıların gazetelerde boy boy yer alacağından hiç şüpheniz olmasın.

Bilmeyenler inanacak, ulusalcılar, milliyetçiler, “kırmızı çizgi, bölünmez bütünlük, yüce Türk devleti” gibi anahtar kelimelere tapanlar gerçeklere yine gözlerini kapayacaklar, ara.com.tr’yi yere göğe sığdıramayacaklar.

“Vergi” dediğiniz anda gözleri açılır devletin. “Çok vergi vercem!” derseniz, en sıkı bürokratik önlemleri bile kısa sürede aşıp, işinizi kurarsınız. Hele ki rakibiniz vergi vermiyorsa, devlet sizin için her şeyi yapar. Bedava reklamdan karşılıksız krediye kadar tüm destekleri kaparsınız. Google’ı kötüleyip kendini ön plana çıkarmaya çalışan ara.com.tr, şu anda bu stratejiyi kullanıyor.

Bu iş sadece ara.com.tr ile bitmeyecek. İnternetten para kazanılabileceğini geç de olsa anlayanlar, agresif girişimlerle pastaya dahil oluyorlar. Eğer ara.com.tr Google & Ulaştırma Bakanlığı kavgasından yararlanırsa, aynı strateji diğer uluslar arası sitelere de uygulanacak.

Yarın Facebook, sonra Twitter kötülenmeye başlayacak, vergi vermedikleri iddia edilecek, Atatürk’e hakaret denecek, bölünmez bütünlük falan denecek, ardından da aynı işi yapmaya çalışan yerli bir site piyasaya sürülecek. Yani internet yerelleştirilecek. Bunun için gereken taban ve kamuoyu desteği, Türk toplumunun damarlarındaki milliyetçi kanda mevcut zaten.

Vergi konusuna değinecek olursak, devletin Google’dan vergi istemesi adil bir davranış olmuyor. İnternette Türkiye’ye de hizmet veren binlerce site var. Devletin sadece Google’ın peşine düşmesi, hem yerli arama motorunun önünü açmak, hem de Google’ın yüksek kazançlarından etkilenmek gibi geliyor bana.

Tutup da irili ufaklı binlerce siteden vergi istemesine imkân yok. Bugün basit bir internet kullanıcısı gerek ücretli üye olarak, gerek alışveriş yaparak para kazandırıyor yabancı sitelere. Türkiye’den kullanıcı kabul eden tüm siteleri vergiye bağlamaya kalkarsanız bu sitelerin hepsini kaybedersiniz.

Kendimden örnek vereyim. Uluslar arası çalışan, İngilizce ve İspanyolca yayın yapan, ücretli üyelikle üye kabul eden bir sitem var. Şirketi ABD’de kurduğum için vergilerimi de ABD’de ödüyorum. Türkçe yayın yapmıyor olsam da, siteye Türkiye’den üye olanlar da var.

Şimdi benim siteme Türkiye’den üye olanlar var diye Türkiye’de ofis açmak, vergi vermek zorunda mıyım? Aynı sitenin İspanya’dan, İtalya’dan, İngiltere’den, dünyanın dört bir yanından kullanıcıları var ve bu insanlar para vererek üye oluyor siteme. Türkiye’nin mantığında gidersek ben tüm bu ülkelerde ofis açmak ve hepsine ayrı ayrı vergi vermek zorunda kalırım. Her birinin vergi oranları ayrı, muhasebesi ayrı, ben nasıl gidip tüm bu ülkelerde şirket açayım da vergi ödeyeyim? Bu durumda para kazanabilmem için sitemin aylık üyelik bedeli 49 USD yerine 400 USD falan olmalı. Kim gelir de üye olur o zaman?

Türkiye beni “burada ofis aç, vergi öde, yoksa siteni engelleriz” diye tehdit ederse, Türkiye’den gelen kullanıcılara sitemi kapatırım. Türk IP’lerini blocklarım, Türk kredi kartlarını kabul etmem. Birçok site de benim yaptığımı yapar.

Yoksa Türkiye’nin istediği bu mu? Yabancı siteleri vergiyle tehdit et, vermezlerse erişimi engelle, onlar da siktiri çekip Türk piyasasından çekilsinler, ortalık Türkiye’den yayın yapan, vergisini veren, devlet tarafından daha kolay kontrol edilen yerli sitelere kalsın.

Dünyadan kop ama milliyetçilikle göz boya.

Google ve ara.com.tr kavgalarının ardından göreceğiz bu filmin devamını. YouTube engeli en çok Türkçe video sitelerine yaradı, Google engellenirse en büyük avantajı ara.com.tr yakalayacak. Bu durumda sonraki hamleleri de rahatlıkla tahmin edebiliriz.

İnternetin yerelleştirilmesi korkunç bir film olarak hayatımıza giriyor, bekleyelim ve devamını da görelim.

Ak Parti’li bakanımız haykırdı: engelle!
Bir yaz günü sansürledik interneti tümüyle.

Tren bakanından internet uzmanı olursa benden de şair olur.

Emin Çölaşan’ın eşi Tansel Çölaşan’ın “Adnan Menderes’in idamından sonra halk bayram etti” açıklamalarının gündemi meşgul ettiği dönemlerdi. Altmışlı yaşlarının baharını yaşayan takım elbiseli, ‘İstanbul Beyefendisi’ diye anılabilecek bir amcanın kullandığı taksiyle Beşiktaş’a doğru geliyordum. Laflamaya başladık, laf lafı açtıkça amca da açılmaya başladı ve iş dönüp dolaşıp siyasete geldi bir süre sonra. “Ben Karaoğlancıyım evladım. Karaoğlan nerede ben oradayım. DSP falan ilgilendirmiyor beni…” diye konuşuyordu. Onun da mavi bir gömleği vardı Karaoğlan’ınki gibi. Muhabbetin seyri siyasete gelince benim de aklıma Tansel Hanım’ın açıklamaları geldi. “Amca sen bilirsin o dönemleri; Menderes asılınca çok sevinmişsiniz doğru mu” diye sordum beyamcaya. “Haşa oğlum ne sevinmesi. Rahmetli öldü diye kimsenin ağzını bıçak açmadı günlerce. Ajans bile dinlemedik evlerde. Ah evladım ah bizim o zamanlarda gördüğümüz zenginliği şimdi hiçbiriniz göremezsiniz. Hepimizin cebinde para vardı o günlerde. Okullarda fındık, fıstık, süt dağıtılıyordu. Ben o dönemde de Karaoğlancıydım emme Menderes’i de bir başka severdim. Ben Menderes öldü diye sevinen adam görmedim. Sevindiyse bir tek kendileri sevinmiştir asabildik diye. Bir daha da öyle birisi gelmez zaten bu ülkenin başına” diye cevap verdi.

“Sokayım sizin gibi adamlara!” diye okkalı bir küfür savurdum Tansel Çölaşan ve onun gibi olanlara.

Sivil Dayanışma Platformu, bugün (27 Mayıs) saat 11.30′da Kabataş’tan, 12.00′de ise Kadıköy’deki balonun yanından hareket ederek Yassıada’ya bir çıkartma yapacak. Akşam 19.00′da da Tünel’den Taksim’e yürüyüş düzenleyecek olan Sivil Dayanışma Platformu, Darbeye devrim diyen bütün aydınları, sanatçıları, işadamlarını; 27 Mayıs mağdurlarından, 50 yıldır askeri vesayet altında yaşamanın bedelini çok büyük kayıplarla, idamlarla, işkencelerle, faili meçhul cinayetlerle, fakirlik ve adaletsizlikle ödemek zorunda kalmış bütün yurttaşlardan özür dilemeye davet edecek.

Böyle güzel şeylere katılmayı ertelememek lazım.

Yaşımız ve tecrübemiz gereği yeterince düşünecek yeteneğimiz olmadığı için, “Akay, Altay senin için ‘ben onu döverim’ dedi” cümlesine inanır, o esnada “bence sen Akay’ı döversin” cümlesiyle gazını almış olan Altay’a dalardık. Kavga fazla büyüyüp abilerin büyüklerden fırça yeme tehlikesini doğuracak olursa, yine onların sakinleştirmesiyle barışırdık.

Bugün Milliyet’in haberini okuyunca o günler geldi aklıma. Milliyet’in aktardığına göre, DIA “İran ordusu TSK ile başa çıkamaz,” şeklinde bir rapor hazırlamış ve rapor İsrail’de yayınlanan Yedioth Ahronoth gazetesine sızmış. Milliyet de o gazeteden aldığı haberi allayıp pullayıp, gaz milliyetçilerin okur okumaz “döveriz İran’ı hocu!” diyeceği şekilde düzenleyerek sitesine yerleştirmiş.

DIA’in durup dururken İran’ın Türkiye’ye kafa tutamayacağını anlatan bir rapor hazırlayıp senatoya sunması bana epey saçma geldiğinden biraz araştırdım haberi. Rapor Yedioth Ahronoth’a sızmış falan değil, buradaki birçok haber sitesi gayet olağan bir şekilde bahsediyor konudan. Ancak hiçbiri “İran Türkiye’yi yenemez” şeklinde haber yapmamış. Raporun orijinalini Politicio’dan okuyabilirsiniz.

İşi gücü bırakıp okudum, adamların yaptığı tek iş olası bir saldırı için İran ordusunun profilini çıkarmak. Türkiye’nin adı sadece bir cümlede, örnekleme için geçiyor. “İran’ın askeri durumu çevresindeki Irak, Azerbaycan, Afganistan ve Arap ülkelerinden iyi, ancak İsrail ve Türkiye gibi ülkelerden özellikle hava gücü ve lojistik açısından düşük, o nedenle İran ABD veya müttefik ülkeler karşısında ümitsiz” deniyor.

İran ordusunun profilini anlatan 12 sayfalık bir rapordan, “DIA raporuna göre Türkiye İran’ı dövermiş!” şeklinde anlam çıkarmak için ya aptal ya da art niyetli olmak lazım.

Bu haberi yapanların arzuladığı şeyin, Türk halkını gaza getirip “İran’ı döveriz ki biz” düşüncesine sevkederek düşmanlığı alevlendirmek olduğunu düşünüyorum.

Bu numaraları daha önce yiyen Türkiye’nin bugün de yiyeceğine emin çünkü adamlar.

ABD’nin yakın gelecekte İran’a saldırma ihtimali yüksek ve böyle bir durumda Türkiye bir taraf tutmak zorunda. Uzun süredir pompalanan İran düşmanlığına medyanın ve askeriyenin “İran’ı döveriz” temalı açıklamaları da eklenince Türkiye’yi savaşta aktif olarak kullanmanın yolu hepten açılıyor. Türkiye böyle bir durumda zaten ABD tarafında olacak, her türlü lojistik desteği sağlayacak, kaçış yok bundan. Ancak Türk milleti her ne kadar gazla çalışan bir millet olsa da, bu işbirliğine karşı çıkacak olanlar da var. Eh, bu tip haberler o tepkileri mümkün olduğunca azaltacaktır.

Öyle bir dille yazmışlar ki haberi, iş medyaya kalsa ABD’yi beklemeden dalacaklar İran’a. 350 yıldır savaşmadığımız İran’la savaşa girmek için yanıp tutuşan, içten içe halka gaz veren medya, kraldan çok kralcı bile değil, bambaşka bir şey. Türkiye o gazla savaşa girişince, küçükken bizi gaza getiren abilerin yaptığı gibi sırıtarak oturup savaşı izleyecekler sanırım. Sonra da mahallenin büyük abisi ABD gelip yeter diyecek, herkes köşesine çekilecek.

Bravo.

Hindistan, Rusya ile ortak proje ile geliştirdiği süpersonik hızda manevra yapabilen nükleer kapasiteli Brahmos füzesinin başarı test atışını yaptığını duyurdu.

Projeyi üstlenen BrahMos Aerospace şirketi Genel Başkanı ve Brahmos projesi sorumlusu Sivathanu Pillai pazar günü (21.03.2010) Bengal Körfezinde yapılan deneme atışında saniyede 928 metre hızla hareket eden 290 kilometre menzilli Brahmos füzesinin Bengal körfezindeki INS Meen adlı eski bir gemiyi başarı ile vurduğunu duyurdu. Orissa eyaleti açıklarındaki INS Ranvir savaş gemisinden dikey olarak fırlatılan Brahmos füzesi, 200-300 kiloluk nükleer savaş başlığı taşıyabiliyor.

Kaynak: AktüelDeniz

Türbanlı erkekleriyle, kırmızı noktalı hatunlarıyla, yoksul görüntüsüyle itici gelmiştir gözümüze hep Hindistan. Batılılar kadar seksi görünümlü değiller ne de olsa. Amma ve lakin beğenmediğimiz bu kara kuru Asyalılar, 10 sene öncesinde yazılım endüstrisinde dünyada başı çekiyordu. Batı dünyası, yazılımlarını Hindistan’a yaptırıyordu. “Outsourcing” dedikleri olay. Yazılımda bir numaraydılar. Halen daha öyledir muhtemelen. Son durumu bilmediğim için 10 sene öncesinden bahsettim. Eskisi kadar zirvede olmayabilirler şu anda. Sonra “yanlış konuşuyorsun” diye atlamayın.

Nükleer çalışmalarıyla da bilinen Hint fakirleri, süpersonik kruz füzeleri konusunda dünyada ilk ve tek. Başka ülkede yokmuş böyle füze. Biz “şu yasa bu yasa, şu gitsin bu kalsın” derken; onlar sürekli rekor denemesi yapıyorlar. Bizim mühendislik fakültesi mezunlarımız polis olmaya çalışıyor bu arada. Çünkü mühendislikte para falan yok.

Hintli çalışırken biz de boş durmuyoruz tabi. Anayasa çalışmaları son sürat devam ediyor. Belgeler, zarflar, mavi dosyalar konusunda devrim yapıyoruz. Kağıt kalem işlerinde üstümüze ülke yok. Kırtasiye endüstrisinde dünya birincisiyiz. Patentli ürünlerimiz bile var: Kendinden silgili yasa defteri, darbelere dayanıksız elastik yasa kitabı, 550 parçalı anayasa yapbozu vs.

Türküm, doğruyum, çalışkanım!

İsviçre’deki minare krizinde olduğu gibi yine Müslümanlar ayağa kalkmış. Anca ayağa kalkma, yakınma, kınama zaten. Müslüman dünyası ne zaman objektif olmayı öğrenecek? Hani nerede kaldı idrak, tefekkür?

Bugünün dünyasını muhteşem özetlemişsin. Eline sağlık Merino. Kuran’ı da en tepeye yerleştirmesi takdire şayan. Hep derim zaten “Bunlar Kuran’ı bizden iyi biliyor” diye. Biz dinin edebiyatıyla uğraşırken; onlar, dünyaya hakim olmakla uğraşıyor. İncil edebiyatla doludur zaten. Paso hikaye. Tam bize göre. Merino da başucumuza koymuş. Kuran ise edebiyat yapmaz. Mesajını kesin bir dille aktarır. Bakmayın siz TV’de Kuran tartışanlara, okumaktan aciz milletimizi uyutma hareketi bunlar. Örneğin, Kuran Enfal 39’da diyor: “Fitne kalmayıp, yalnız Allah’ın dini kalana kadar onlarla savaşın.” İşte biz ilahi, şiir, mevlitle uğraşırken; onlar da bu ayeti hayata geçiriyor. E tabi Müslümanca değil, Yahudice ve Hıristiyanca.

Dünya siyasetini Adem’den beri din belirlediği gibi her zaman da din belirlemeye devam edecek. İsrail diye bir yer yoktu yeryüzünde, ilk önce az toprak satın almakla başladılar işe, şimdi ise Kudüs’e tamamıyla sahip olacaklar. Onlar bizim kadar ilerici değiller zaten, akılları hala kaç bin sene önceki kutsal topraklarda. Şeriatçı ve gerici düşünüyorlar. Çok yazık.

George Bush iğrenç bir adam diye bilinirdi. Adam kitabına göre davranıyor kardeşim. Niye bok atıyorsunuz adama. 2 şık vardır hep. Ya onlar yağmalayıp, demokrasi götürecek dünyaya. Ya da sen Adalet’i ulaştıracaksın dünyaya. Bu işin ortası olamaz. Örneğin, hayat bilgisi kitabındaki gerici monarşik Osmanlı, bir müddet 2. şıkkı başarıyla yaptı. Fatih’in ömrü yetseydi Roma’ya bile yardıracaktı. Ama kendisine ayrılan sürenin sonuna geldi, Hakkın rahmetine kavuştu. Zehirlendiği yönünde rivayetler de var. İlk şıkka örnek, kimsenin sevmediği (onun çok da umrundaydı) George Bush’u verebiliriz. Hani horoza sormuşlar: “Tavuk mu yumurtadan, yumurta mı tavuktan çıkar?” diye. O da demiş: “Ben takar geçerim, gerisi beni ilgilendirmez.” Bush da aynı hikaye: “Ben işgal eder geçerim, millet ne derse desin.” Dünya Bush’a küsmüş, Bush’un haberi olmamış.

Herkes kendi rolünü oynuyor bu dünyada. Bush kötüyü oynuyor. Bush gider yerine Bob gelir. Bush’lar bitmeyecek. Ama biz Bush’un karşısına kimi çıkaracağız? İyiyi kim oynayacak? Bush’un karşısına çıkardığımız barış, hoşgörü, diyalog sözcükleri. Adamlar birlik olmuş, diyorlar: “Köpeğimiz olacaksınız.” Biz: “Abi önce çay içip iki diyalog etsek he?”. Eminim Bush bi’ tarafıyla gülüyodur bize.

İçimizdeki batı hayranı ilericiler yüzünden geri kaldık hep. Okulda namaz kılan öğrenciler, başörtülü kızlar devlet meselesi haline geldi. Bir arpa boyu yol alamadık. Yıllardır verilen iktidar kavgası; milletin inancının ilericilerin bi’ taraflarına batmasından kaynaklandı. Ulan sen inanmasan da ne karışıyorsun. Bırak takılsın istediği gibi herkes. Onlar muasır medeniyete örtüyle çıkmak istiyor belki. Kutsal MMS (Muasır Medeniyetler Seviyesi) şartnamesinde “Örtülü girilmez!” falan mı yazıyor? Rejim tehlikesiymiş. Ulan ne rejimi? Rejim dediğin ilerici ile gerici arasındaki sidik yarışı. Kazım Karabekir’in partisi kapatıldığından beri hep aynı taht kavgası. Şu sıra yaşananlar 28 Şubat’ın intikamını alma çabaları değil mi? O yıllarda Ordu’dan o kadar askeri aforoz ettiniz. O kadar insanı “İrticacı” diye damgaladınız. Şimdi de üst düzey emekli askerler intihar eder oldu. Etme-bulma dünyası işte.

Gâvurlar tepemize binme planları yaparken biz hala kendi içimizde birbirimizi parmaklamaya devam edelim. AR-GE, teknoloji, üretim bizim neyimize. Bizim kapı gibi Diyalog’umuz var. Asıl ayakkabı fırlatılması gereken Bush mu? Ayakkabıyı Bush’a fırlattıysak, kendimize koca bir postal fırlatmamız gerek. Hem de tam gafil kafamıza.

Çiçek böcek orman sevgisi, öğretmenler günü, anneler günü, millî birlik beraberlik, 23 Nisan, 19 Mayıs konulu hutbelerle Müslümanları her daim barışçıl ve insancıl tutmaya çalışan bu güzide kurumumuz laikliğin sigortalarından biriyken; din ve devlet işlerinin birbirinden ayrıldığını ezberletip durdunuz. Halbuki ya din devleti kontrol eder, ya da devlet dini. Ayrılmaz ikili.

Dinin görevi adaleti tesis etmekti, hak hukuku gözetmekti, haksız kazancın önüne geçmekti, insanın insanı her türlü (can, akıl, mal) sömürmesini engellemekti. Ama bugün gelinen Pis Yeni Dünya’da; asgari ücretle çalışan köleler, işveren Firavunlar, parayla satın alınan adalet, kredi kartı kakalayan mini etekli modern tefecilik, mürit-sömürücüler, şeyh-tapıcılar boy gösteriyor.

Musa Firavun’un, İbrahim Nemrut’un sistemine neden çomak soktu? Peygamberler neden eziyet gördü? Onlara her şey teklif edilirken neden ellerinin tersiyle ittiler? Mevcut sistemle neden uzlaşmadılar? Onlar, Hakkı batıla üstün kılmaya çalıştılar; biz ise “batıl”ı incitmek istemiyoruz. Onlar, zulüm ile savaştı; biz ise zulümle kol kola geziyoruz.

Bu güzide kurum insanları uyku modunda tutarken iyi hoş, laf yok. Ama adam bir tavsiyede bulununca köpürüyorsunuz. Siz iyisi mi vasiyetinizi şöyle edin: Diyanet’in görevlendirdiği imamlar cenaze namazınızı kıldırmasın. Demokratik bedeniniz; anti-laik tabuta konmasın, ilkel musalla taşına uğramasın. Yaksınlar sizi, küllerinizi çağdaşlığa savursunlar. Bu vasiyeti edecek kadar cesaretiniz var mı?

Çok sıcak bir ülke olduğumuzdan dolayı sadece futbol oynayabiliriz. Onu da kendi içimizde başarırız, uluslar arası platformda kayda değer bir başarımızı bulmak zordur. 87 yaşındaki ülkemizden bir kez UEFA şampiyonluğunu kazanan bir takım çıktı, bir kez de milli takımımız dünya üçüncüsü oldu. Milli takımlar teknik direktörü diye bir unvan vardır mesela bizde, sadece futbolla ilgilenen bir adamdır bu unvanın sahibi de. Ayda 140.000 TL civarında maaş alırdı eskiden, şimdiki ne kadar alır bilmem.

Milli takımlar teknik direktörü denince aklınıza öyle garip garip şeyler gelmesin. Futbol kâfidir. Yüzmek zor, ülkemizde deniz yok bizim, nasıl öğrenelim öyle şeyleri? Boks çok kötü bir spor, yurtta sulh cihanda sulh diyen bir toplumuz, insanları döverek puan toplamayız, ayıp. Motor sporlarına yaklaşmayız, trafik canavarı değiliz. Nasıl olduysa çocuğun biri çıkıp dünya şampiyonu olmuş, terbiyesiz şey.

Haliyle ülkemizden öyle yaz olimpiyatı, kış olimpiyatı gibi gereksiz şeylere katılım beklemeyin.

2010 Kış Olimpiyatları da dünyanın öbür ucunda, teee Kanada. Kim kalkıp oraya gidecek, üşüye üşüye kar üstünde spor yapacak, olacak iş mi bu?

Biz böyle düşünsek de yüce devletimiz bizim adam olmamızı çok istediği için, Kış Olimpiyatları’na katılacak sporcular bulmuş. Türkiye gibi karla, buzla işi olmayan, sıcacık çöl kumlarında kardeşçe yaşayan bir ülkeden tam beş (5) sporcu çıkmış üstelik! Oha diyorum! Türk değildir bunlar kesin. Kendilerini acilen kafatası muayenesine davet ediyorum.

Bu beş sporcunun ismini cismini sayalım ki aramızda böyle acayip sporlarla ilgilenip olimpiyatlara katılmaya çalışan yaramaz gençleri herkes bilsin.

Tuğba Karademir (Artistik buz pateni), Erdinç Türksever (Erkekler slalom, büyük slalom), Tuğba Taşdemir (Bayanlar slalom, büyük slalom), Kelime Çetinkaya (Bayanlar serbest, takip, toplu çıkış, bireysel sprint), Sabahattin Oğlağo (Erkekler serbest, takip, toplu çıkış, bireysel sprint). Bu gençler acilen cezalandırıla!

Tuğba Karademir’i tanırım. Kanada’da yaşar, Kanada Milli Takımı’na da girmişti ama “ben sadece Türkiye adına katılırım müsabakalara,” diyerek Kanada’nın sunduğu büyün imkânları elinin tersiyle itti. O kadar nimeti terk edip Türkiye adına yarışması dikkat çekici. Ajan falan olabilir.

Elbette yüce devletimiz her şeyi bizden önce düşünmüş ve sporcu başına iki devlet büyüğü olmak üzere 12 devlet görevlisini de Kanada’ya göndermiş. Bu yüce şahsiyetler ise şunlar:

Spordan Sorumlu Devlet Bakanı Faruk Özak, AKP Trabzon Milletvekili Safiye Seymenoğlu, Erzurum Valisi Sebahattin Öztürk, Trabzon Valisi Recep Kızılcık, Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Küçükler, Erzurum Atatürk Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Hikmet Koçak, Üniversite Sporları Federasyonu Başkanı Kemal Tamer, Uluslar arası Spor Organizasyonlarından Sorumlu Başkoordinatör Mehmet Atalay, Kış Oyunları Koordinatörü Bekir Korkmaz, Erzurum Gençlik ve Spor İl Müdürü Fatih Çintımar, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Bilim Dalı Öğretim Üyesi ve Buz Hokeyi Federasyonu Eski Başkanı Prof. Dr. Abdülkadir Dökmeci ve Karayolları 12. Bölge Müdürü Şenol Altınok.

Bunlar son derece önemli isimler. Sonuçta kar yağınca üzerinde nasıl davranacağımızı bilmemiz lazım. Karayolları Bölge Müdürü gitmesin de ben mi gideyim?

Tebrik ediyorum, sağolun, Allah razı olsun. Kar – buz üzerine kayan, azan coşan o sporcu kılıklı yaramaz çocukların kulaklarını çekiniz muhterem devlet büyüklerim. Uluslar arası spor organizasyonlarında önemli olan sporcuların katılması değil, devlet büyüklerimizin gidip ortamı teftiş etmesidir. Ne kadar az sporcu, ne kadar çok devlet büyüğü giderse o kadar iyi olur. Devlet… ilerlemek… çağdaşlık… modernlik… falan… oh yes!

Milli Olimpiyat Komitesi’nin sitesi de web olimpiyatlarında sekiz madalya toplamış, haberiniz var mıydı? 2010 yılında 1998 tarzı bir tasarımla siteyi yayında tutmayı başardıkları için Stanford Üniversitesi özel ödül vermiş bizimkilere. Flash butonlar falan var, o derece.

Sonra bu güzel tesbiti için “Aferin lan keranacı” diyerek tebrik ettim Emir’i.