Kalbim kış köşesi

Kış benim mevsimim. Soğuk, ayaz, kar, yağmur, çamur beni kendime getiriyor. Genelde sevilmez kış. Herkes yağmurdan kaçar. Soğukta dışarıda kimseyi göremezsiniz, görseniz bile içeriye girmek için can atıyordur. Çünkü soğuk kemiğe işler, acıtır. Bir de kış ölümü hatırlatır insana çaktırmadan; ondan sevilmez galiba, dışarıda çıt çıkmaz, hayat durmuştur sanki. İnsanlar evlerinde pineklemektedir. Dondurucu soğuk; yalan sözleri, sahte gülümseyişleri, taş kalpleri evlerine hapsetmiştir. Dışarıda onlara rastlamadan gönül rahatlığıyla kafamı dinleyebilirim.
Soğukta donmak, sıcakta kavrulmaktan daha iyi benim için. Kış mevsiminin gönlümde uyandırdığı melankolinin hüznü, ruhuma garip bir tat verir. Tir tir titremek, sönmeyen gönül yangınlarıma masaj yapar. Soğuk iliklerimi okşarken zihnimdeki grileşmiş fotoğraflardaki mutlu anları yeniden yaşarım. Gözlerim projeksiyon cihazı, beyaz karlı yüzey ise perde olur. Karlara bakarken geçmişin slaytları geçer gözümden birer birer. Geride bıraktıklarım, kapsama alanı dışındaki kalpler, aramızda buzla örülü kalın duvarlar… Tek sığınağım soğuk yalnızlığım.
Yaz mevsimi öyle değil, kışın kasılan kaslar serişe geçer. Evler boşalır. Herkes kendini dışarıya atar. Mesaiye ara verilir bir süreliğine, tatile çıkılır; çalışıp yorulmak ofiste kalmıştır. Güneşlenme zamanıdır. Bedenler gevşer, zevk hormonları damarlarda cirit atarken beyin fantezi üstüne fantezi üretir. “Yaz aşkı” diye bir aşk çeşidi bile var, tatile gittiğin yerde boş kalmayıp, kısa süreliğine kullanıp atmak için. Tatil dönüşü yaşananlar geride kalır, herkes evine döner. Tek gecelik ilişki gibi. Yaz; sahte, geçici mutlulukların mevsimi. Bu dünya gibi yalandan.
Yaz, yalancı cennet; kış, ölümün provası. Yaz, Top 10’da 1 numaraya oturmuş bir pop şarkısı (eğlendiren); kış ise eskimeyen bir Türk musikisi nağmesi (hüzünlendiren). Eğlenceler geçici, hüzünler kalıcı. Sabret gönül, az daha yolumuz var. Yaz da bitecek, kış da.
5 Yorum
SELVAN January 26th, 2010 tarihinde demis ki;
@ “”Yaz, Top 10’da 1 numaraya oturmuş bir pop şarkısı (eğlendiren); kış ise eskimeyen bir Türk musikisi nağmesi (hüzünlendiren).””
Türk musikisi namesi.. dolu dolu.. Kış gibi .. Toprak sanki NURdan örtülerle bürünmüş de bağrında Yazın en güzel çiçeklerini besliyor gibi.. Yazın vitrine konulacakların tüm hazırlığı o ölüm sessizliğindeki hengamede gizli..
Kış güzel, KAR güzel.. Koyu yüreklerin kararttığı yüzlere dört bir yandan ışık vururken ancak Yarasa tabiatlılar mutlu olmaz diye düşünüyorum..
-herkesin görüşü saygı duyulasıdır, o ayrı –
bosbogaz January 27th, 2010 tarihinde demis ki;
Sabahin ucunde karla kapli otobanin ustunde kar topu oynayabilecek kadar cocuk yurekli oldugumu bilmiyordum. Oyleymisim.
safir January 27th, 2010 tarihinde demis ki;
Boşboğaz’a tüm kalbimle katılıyorum.
Bir kış akşamında işden eve döndüğünde, tüm o yorgunluğa ve donmuş ayaklarına rağmen, yüzünde kocaman bir gülümseme ile evde karda kaymak için fellik fellik poşet arayabiliyorsan, her kar tanesinin yere düşüşünde meleklerin yeryüzünde gezindiğini hissedip mutluluktan için kıpır kıpır oluyorsa hala içinde küçük yaramaz bir çocuk yaşayabiliyor demektir ve sen şükredersin o çocuğa sahip olabilenlerden olduğuna.
Aykut February 23rd, 2010 tarihinde demis ki;
Yazıyı çok sevdim, çok güzel. Soğuğa dayanıksız bir bünyem olduğundan böyle şeyleri düşünemiyorum ancak yazılmış olan yazıyı okuyunca hissedebiliyor, katılabiliyorum.





hükümdar January 26th, 2010 tarihinde demis ki;
bu yazı da bu sitede fikren katılmadığım ilk yazı olmuş. fotoğraftaki yeri de bi yerden hatırlıyorum sanki…