Geçen “ülkeyi terk edeceğim” demiştin, şimdi de Deniz Baykal’a mektup yazmışsın. Hasta mısın?

Fazıl Say nerede eğitim aldığını çok merak ediyorum. Senin Türkçe derslerine giren öğretmenin manav mıydı, var mı bunun cevabı? Fazıl Say, Deniz Baykal’a yazdığın mektubun her satırında üç nokta kullanmışsın. Cümleye derin anlam katacak başka şeyler yok mu Fazıl Say? Bu mektubu bana bir başkası gösterseydi bir ilkokul çocuğu babasının gazıyla Deniz Baykal amcasına yazmıştır diye düşünürdüm. Fazıl Say hiç mi kitap okumuyorsun sen?

Fazıl Say seni “aydın” diye pazarladılar bize. Ülkesini çok seven bir insan ilk önce kendi dilini doğru kullanmaz mı? Kullanmazsa bunun adı çakma aydın olmaz mı Fazıl Say? Dostum, bir soru cümlesinde soru işareti bir kere kullanılır benim sana yazdığım bu mektupta olduğu gibi. Bunu da mı görmedin hiçbir yerde? Yazdığın diğer yazılardan da haberim var; hepsinde aynı hata! Farkında mısın Fazıl Say? Sen böyle hatalar yaparsan gazete sitelerindeki okuyucu yorumlarından ne farkı olur bunların? Millet onlarla taşak geçiyor Fazıl!

Fazıl Say, 30 milyon 16 tane Estonya ederse, 42 milyon kaç tane Estonya eder hiç mi hesaplamadın bunu? Ailende matematik dehaları var, onlardan bir şey kapmadın mı bu yaşına kadar? Fazıl Say insan dert ettiği ülkeyi çok seviyorsa o ülkenin ilerlemesi, demokratikleşmesi için diğer seslere de saygı göstermez mi? Ben ülke sevgisi konusunu tartışabilen birisiyken buna saygı gösteriyorsam senden bunu beklemem abes mi?

Fazıl Say gördüğüm kadarıyla ömrünün çoğunu ülke dışında geçirdin. Ne ara ülkesi için parçalanan birisi oldun? Baykal’a yazdığın mektupta CHP’ye oy veren yüzde 24’ün zekasının çok büyük olduğunu söylemişsin. Eğer yazdığın bu mektupla onları temsil ediyorsan geri kalanların zekasının durumu hakkında ne düşünmemi bekliyorsun Fazıl Say?

Fazıl Say, CHP partizanlarının içinde Deniz Baykal’a adam gibi mektup yazacak kimse yok muydu da bu işe sen el attın? Yoksa reklamını yapmak mıydı amacın? Yazdığım işbu mektupla reklamına tuz da ben kattığım için bana da bir konserine bilet ayarlar mısın?

“Varoşlara inelim, halkla bütünleşelim…” demenin hemen öncesinde Atatürk’ün “Ben halkı niye dinleyeyim, halk beni dinlesin” demesini örnek vermişsin. Diktatörlük mü istiyorsun Fazıl Say? Yok amacın demokrasi ise bu nedir Fazıl Say? Bu nasıl bir kafa karışıklığıdır toparlak müzisyen!

Fazıl Say sen nasıl oluyor da kendini çok önemli bir insan olarak görüyorsun? Kaç kişi senin kim olduğunu biliyor, 70 milyon içinde kaç kişi seninle avunuyor tombik? “100 konserimin 80’ini yurtdışında veriyorum” diyen sen misin yoksa bizim hacı amca mı? Vatan sevgisi yurtdışına kapağı atmak mıdır konçertolarını yediğim?

Fazıl Say akıllı adamsın! Bu ülkede popüler olmanın yolunu bulmuşsun, helal olsun. Eğer işin müzikse, oradan beslenmeyi düşünüyorsan bu yaptıklarının samimiyetine nasıl inanayım Fazıl Say? Sen eğer böyle yaparsan; önündeki Muş Ovası’na bir tohum bile atmamasına rağmen “laik düzeni korumalıyız” diyen Ziraat Fakültesi Dekanı’ndan ne farkın kalır Fazıl Say? Fazıl Say, Shakespeare’in “Dostum siz şemsiye yapınız, sadece şemsiye yapınız, yalnızca şemsiye yapınız,” diye biten hikayesini hiç mi duymadın? Duyduysan da hiç mi ibret almadın?

Siyasete bu kadar meraklıysan ne diye hala piyano başında kafanı sallıyorsun oynar başlı müzisyen?

Fazıl Say!
Yeter lan sayma artık!

Efendim selamlar! Nasılsınız?

Beni soracak olursanız yine yorgunum. Yorgunluk hastalığı diye birşey varsa eğer, işte ben ondan oldum sanırım.

Seçim bitti ama pislikleri ve sonrası geyikleri bitmedi. Sonrasında çıkan geyiklere geleceğiz. Pislikleri ufak ufak toplanıyor işte. Merkez ilçelerde toplanmış olsa bile, bizim mahalle gibi yerlerde daha yeni yeni toplanıyor parti bayrakları. Gövde gösterisi iyidir, güzeldir ama “uff amma çok bayrak astılar, hemen oyumu bunlara vermeliyim!!!” diye düşünen bir insan evladı yoktur bence. Tunceli’ye falan sevimli görünmek adına dağa taşa yolladığınız oy yardımlarının onlarca katına mal olmuştur bu bayraklar sanırım. Altay Esiroğlu bunu gözümüze sokan bir yazı yazmıştı zaten zamanında. (bkz: Dürüst Seçimler ve Bir O Kadar Dürüst Adaylar) Evet, seçimler bitti ve flamalarınız, bir belediye çöplüğüne, sandıklardan çalınan oyların yanına gidiyor.

Tatillerinde Dubai’ye gitmek isteyip de, bir türlü fırsat bulamayanların umudu olan AKP’nin Çeşme adayı Mustafa Cenger kazanamamış. Oysa adam, isteyip de bulamadığınızı, hayal edip de göremediğinizi ayağınıza getirecekti, Çeşme’yi Dubai’ye çevirecekti. Kısmet değilmiş. 5.155 Dubai sevdalısı umutlarını bir beş yıl daha taze tutsun. Belki bir dönem sonra…

Bugün hiç gülesim yoktu aslında ama AKP’nin türban itirazıyla ilgili haberini görünce çok güldüm. “Tutturabildiğine göre” siyasetini benimseyen AKP’nin bu gibi mevzuları pek fazla aslında. Doğu’da “boşverin kimliği” diyor, Anadolu’da “kimlik savaşları” veriyor, Ege’de “biz aslında liberaliz” diyor; her kalıba göre bir şekil buluyor kendisine yani. Bu sefer de Gaziantep’in Islahiye Belediye başkanının başı türbanlı diye bir şikayette bulunmuşlar. Olay pek fantastik aslında. Gaziantep – Islahiye’nin eski belediye başkanı AKP’den Mehmet Uludağ imiş. AKP, Mehmet Uludağ’ı tekrar aday göstermeyince, Uludağ, DP’den aday olmak istemiş. Ancak daha önceden AKP’den temayül yoklamalarına katıldığı için bu mümkün olmamış. Bu sefer Sayın Uludağ, eşini ortaya atmış ve kendisi yerine DP’den eşini aday göstermiş. Hiç bir siyaset bilgisi olmayan hanım ablamız oyların %37’sini toplayarak başkanlığa seçilmiş. Buraya kadar zaten büyük bir komedi dönüyor. Nerede kaldı rejim, nerede kaldı ideoloji. Bunun üzerine harekete geçen AKP, Bayan Uludağ’ın başının kapalı olduğunu söyleyerek itiraz etmiş. Ancak başvurusunu başı açık bir fotoğrafla yaptığı için AKP’nin itirazı reddedilmiş. Bunun yanı sıra, bayan Uludağ, aday olmadan önce AKP üyesiymiş. ahaha Tam dallas yemin ediyorum.

Bizim 10 bin kişiye miting veren Zeki abimiz de boş yere yırtınmış Bingöl’de. Zeki Börükoçin, Bingöl’de bağımsız belediye başkan adayı olmuş ve tam 10 bin kişiye miting vermişti. Herkes arkasında görünüyordu ama sandıklar açıldığında aldığı oy, mahalle muhtarlarının aldığının yarısı kadar çıkmış ve sadece 76 oy almış. Zeki abim sinirlenmiş, vermiş veriştirmiş. Bu memlekette hep böyle değil midir Zeki abi? Konuşursun, herkes arkanda olacağını söyler ama iş icraata geldiğinde, en yakın rakibine 10 boy fark atmış bir yarış atı gibi yalnız kalırsın böyle. Senin fark biraz tersten olmuş ama olsun. En azından “denedim” dersin be Zeki abi. Üzüldüm valla. 10 bin kişiyle miting yapsam çok pis g.tüm kalkardı şerefsizim.

Aslında en ilginç mevzulardan biri Isparta’da olmuş. AKP’li eski belediye başkanı Hasan Balaban’ın seçimi kaybetmesiyle birlikte, birkaç iş adamı toplanıp, 6 bin liraya deve almışlar. Önce deveye şehir turu attırıp, sonra belediyenin et kesim merkezinde kestirmişler ve ücretsiz olarak halka dağıtmışlar. Ayrıca, Hasan Balaban’dan “zulüm” gördüklerini iddia eden birkaç esnaf, iki gündür halka helva dağıtıyormuş. Adam gitti ama izi kalmış baya. Burada tabi olaya ters bir açıdan bakmak da gerekebilir. Belki de adam çok iyi çalışıp, bu ismini açıklamak istemeyen iş adamlarının kuyruğuna bastı. Adamların ya da eski başkanın ne yaptığını bilemem ama, iş adamları her türlüsünden bir “kurtulduk lan!” partisi vermişler gibi görünüyor. Kutuplaşma fena azizim.

Çakma Obama olayı varmış bir de… CHP, Denizli’nin Acıpayam ilçesine bağlı Akalan Beldesinde, sanırım sırf ABD başkanı Obama’ya benzediği için “Akalan’ın Obaması” şeklinde bir kampanya yaparak girdiği seçimde sadece 17 oy alarak çok pis patlamış. Bu haber de beni gayet kişnetti. Siz de gönül rahatlığıyla gülebilirsiniz. Lan millet zaten sevmiyor Amerika’yı, sen üstüne gidip Obama’ya benziyor diye garibin tekini aday gösteriyorsun. Çok komik parti bu CHP…

ÇORUM’un Mecitözü İlçesi’nde, izne gelen 3 erin oy kullandığı belirlenince, seçim iptal oldu. Malum, askere gittiğinizde devletin sadece bir MALI oluyorsunuz. Seçme, seçilme, izinsiz işeme, izinsiz sigara içme ve bunun gibi “insan” olma özelliğini taşıyan düşünebilen organizmaların yaptığı hiç bir şeyi yapamıyorsunuz asker olduğunuz zaman. Orada yapacağınız şey, mutlak suretle emre itaat etmek, astlarını sevmek, üstlerinden tırsmak, güneşin ya da karın altında esas duruşta durmak, sürünmek ve berbat yemeklerden yemektir. Ne işiniz var oy kullanıyorsunuz?! Bak sizin yüzünüzden seçim iptal edildi, tekrar oy kullanacak insanlar. Tekrar sıraya gir, tekrar yandan kaynak yapanlara küfret, tekrar oy çal, tekrar çaldığın oyları yakarken genzine duman kaçsın… Bu asker milletinde zerre akıl yok arkadaş. Ne işin var oy veriyorsun. Zaten akıllı olsan devlet seçme ve seçilme hakkını elinden alır mı hiç senin?!

Büyükçekmece’de AKP seçim sonuçlarına itiraz etmiş. 100 küsur oy farkla kaybettiklerini görünce, bir umutla, belki yanlış saymışlardır diye düşündüler muhtemelen. İtirazı olumlu değerlendirilmiş ve oylar tekrar sayılmış. Ve AKP’nin itirazının yersiz olmadığı görülmüş. Fark 100 değil 500 küsurmuş. Bu sefer profesyonel sandık başkanları yoktu sanırım sayımda. İlk sayımda nasıl da kaçmış o kadar oy gözden, hay Allah!mış resmen…

Önceden var mıydı bu kadar itiraz, bu kadar tantana? Oy çalınmasını hep yaşıyoruz zaten. Oy çalınmalarının, Müslümanlıklarıyla övünen partilerin etrafında toplanması beni şaşırtmıyor. Çünkü ben, zaten onların dini kullandığını biliyorum. Ama bilmeyenler için bir şey ifade ediyor mu, burası merak konusu. Bu seçim neler değiştirir, neler getirir, neler götürür bilemem. Çok garip bir ülkeyiz çünkü. Her şey olabilir bu ülkede. Bir günde tüm rüzgarlar terse dönebilir. O yüzden tahmin yürütmek güç. Ancak tahmin yürütülmeyecek kadar açık olan tek bir nokta var; hangi parti gelirse gelsin, hangi belediye seçilirse seçilsin; bir düzen var ve yeni gelen kim olursa olsun bu düzenin dişlisi olacaktır. Emperyalist ülkelerin pençelerinden kurtul-a-madığımız sürece, bu böyle devam edecek. Siyasetin bir düzen olduğunu düşünürsek, kimsenin düzeni bozmaya niyetinin olmayacağını zaten görebiliriz. Birileri çakma Obama’lardan medet umar, birisi başkan olabilmek için partisini satıp, eşini kullanır, birisi din istismarıyla bir yerlere gelip, başörtüsüne itiraz eder… Düzen devam eder… Cem de artık yatar…

Sevgiler, saygılar.

İlginç sonuçlar ortaya çıktı seçimlerde. Muhsin Yazıcıoğlu’nun başına gelen vahim hadise, Sivaslılar’da büyük bir üzüntüye yol açmış olacak ki, Sivas’ı kazanan BBP oldu. Ak Parti ya da AKP, Ege ve Akdeniz sahillerinde istenmedi. Bu da demektir ki bu bölgelerimiz laikliğin kalesi. Yani olası bir düzen değiştirme operasyonunda kara güçleriyle değil, deniz kuvvetleriyle bu iş başlayacak. Yani bir çıkartma söz konusu…

En büyük hayal kırıklığını Üsküdar’da yaşadım büyük okur. Yılmaz Bayat siler süpürür diyordum lakin AKP aldı götürdü. Levent Kırca’yı Cem Gezmiş bile kurtaramadı. (Zaten o aptal sloganlarla da kazanamazdı). Beykoz, Ak Parti’nin kalesi olma yolunda ilerliyor. Bu bölgede beni en çok şaşırtan Saadet Partisi oldu, ilk üçe bile giremedi. Şenel Ustabaşı (bu adamın tipini, mümkünse seçim afişlerini görünüz) üçüncülüğü kazandı ki ben başka bir şey demiyorum…

İstanbul ve Ankara’daki yarışta kimse böyle bir sonuç beklemiyordu ama tahmin ettiğim gibi AKP aldı buraları da. Anlayamadığım bir nokta da memur zihniyetli organizmaların yaşam alanı olan Ankara’nın CHP’ye bir türlü yâr olmaması. Murat Karayalçın, Fenerbahçe karşısındaki Galatasaray’a döndü; Melih Gökçek’e karşı 3. kez kaybetti. Gerçekten komik bir şey. Torunlara anlatılacak vahim bir hikaye. Ben dede olsam anlatmazdım. DTP hedefindeki yerleri aldı işi bitirdi, fazlasını zaten istemiyor ve beklemiyorlardı. Tek bağımsız Şanlıurfa’dan çıktı, helal olsun diyorum. Aşiret reisi falandır büyük ihtimalle, saygı duyuyorum.

Aslına bakarsanız yukarıdaki harita AKP ile CHP arasındaki şu farkı ortaya koyuyor: Ak Parti, halka inmeyi başardı. Adı “halk” olan bir partinin halkla arasındaki fark muazzam. MHP hiç beklemediğim bir atak yaptı. Bu seçimler gösteriyor ki, DSP artık mazide kalmış bir efsanedir. Cemciğim geçmiş olsun…

ANAP ve DP (DYP) de artık siyaset sahnesine çıkamayacak partilerdir. Bundan sonra ülke AKP, CHP, MHP ve DTP tarafından idare edilecektir. Zaten meclis de bu şekilde. Uzun bir süredir de böyle gider…

Gelelim Başbakan’ın da belirttiği seçmenin mesajına. Seçmen dedi ki, “Tayyip akıllı ol. Aklını başına topla. Padişah tavırlarını bir tarafa bırak. Ben yaptım oldumcu olma. Akıllı ol uleyn!” Karşıtları, Ak Parti oy kaybetti diye seviniyor. Ama benim gördüğüm kadarıyla Tayyip çok akıllı bir adam. Bu mesajı son noktasına kadar alıp değerlendirebilecek bir kadrosu da var. Bunu eğer iyi kullanırsa bir sonraki seçimlerde siler süpürür, bu laiklik neferlerini çok büyük hezimete uğratır. Seçmen, Tayyip Efendi’nin rehavete kapılmasını engelledi aslında, kimse farkında değil. Herkes göbek atıyor.

Tatilcilerin partisi CHP hayatında bu kadar oyu bir de tek parti döneminde görmüştür. Bir daha bu kadar alabilir mi bilmem. İstanbul’da Topbaş-Kılıçdaroğlu çekişmesinin bu kadar olacağını hiç tahmin etmemiştim. Açık söylüyorum Kılıçdaroğlu beni korkuttu. Yaşadığım ilin başında bürokrat tipli bir adam görmektense mimar birisini görmeyi tercih ederdim. Nitekim tercih ettiğim oldu, sevindim. Açıkçasını ifade etmek gerekirse ben bir yırtık ayakkabının bu kadar etkili olacağını tahmin etmemiştim. Bu arada İstanbul’da ilçelerin birleştirilmesi en çok CHP’nin işine yaradı gibi, Tayyip Erdoğan bu sefer baltayı taşa vurdu.

Bu milletin biraz gerizekalı olduğunu tekrar hatırlattı bu seçim bana. Takım tutar gibi parti tutuyoruz. Lan vatandaş, yerel seçimlerde partiye değil adaya oy verilir anasını satayım. Hala tutturmuşuz partilere oy veriyoruz. Ayırın artık şunu. Genel seçimlerde partiye, yerel seçimlerde adaya verilir oylar.

Hadi hayırlı olsun yeni başkanlarınızla yeni hayatınız…

Pankartına “Farkettiniz’mi xxx geliyor” diye yazar bir partiye oy vermeyi bırak, günahımı çok görürüm.

Şu ana kadar dikkatimi çeken en esprili ve zeka ürünü kokan pankart, Üsküdar’a aday olan MHP’ye ait. Siyasilerin acayip dar mizah anlayışlarının üretebileceği en zekice pankartı yapmış adamlar, helal olsun. Ak Parti Üsküdar Belediye Başkan Adayı Mustafa Kara ve kendimi bildim bileli başkan olan eski Belediye Başkanı Saadetli Yılmaz Bayat’a sallamışlar (Bayat, geçen dönem hariç 2 dönem Üsküdar’da Belediye Başkanlığı yapmıştı).

İşte MHP’nin pankartı:
“Bayat geçmişe ve Kara geleceğe hayır!”

Çok komik, acayip zekice falan değil ama gördüklerim arasında en iyisi bu oldu. Aynı MHP’nin bir de Beykoz’a talip olan adayı var ki evlerden ırak diyorum. Yolunuz düşerse verdiği pozlara bi’ bakın da gülmekten sıçmak ne demektir tecrübe edin.  

DSP’nin sloganlarını hazırlayan elemanlar sanırım bugüne kadar ne bir komedi filmi izlemişler, ne de mizah dergilerine göz atmışlar. Belli ki bu arkadaşların yanında kimse espri falan da yapmamış.
Pankartları soğuk duş etkisi yapıyor, Üsküdar’daki adayları Levent Kırca için yaptıkları ince esprileri (!)  okudukça “böööö!” diye tepki veriyorum.

“Üsküdar benimle gülecek!”
 ”Trafikte sorunu olmayanlar gülerler!”
“Karnı tok olan güler!”
Her pankartta, afişte Levent Kırca’nın güldüren tarafına göndermeler var. Çok zeki adamlar çok… (Cem kızma lan!) Nasıl basit mizah anlayışı lan bu? Ben şimdi size tutup Mine’nin selamı var, seni görünce gözlerim dolar kulaklarım euro diye espri yapsam hoşunuza gider mi? Gitmez, siz bana niye yapıyorsunuz bütün bunları.

Üsküdar’dan devam edelim. Saadet Partisi, Ak Parti’nin “Sen XX’sin büyük düşün!” pankartına ince bir ayar verip Yılmaz Bayat afişlerine “Üsküdarlı büyük düşünür 5 sene daha kaybetmez!” diye yazmış.

Dikkatimi çeken bir nokta daha var. Bazı belediye başkan adayları kendilerini iktidara gelecek zannediyor. Eşitlik-adalet, insan hakları, dünya barışı diye konuşan da var, kimse aç kalmayacak diye yaygara yapan da. Kanalizasyondan, çevre düzenlemesinden, temiz havadan, trafikten falan bahsetmiyorlar. Birileri bu arkadaşlara sadece belediye başkanı olacaklarını hatırlatsın.

TKP, Ak Parti’nin kocaman bilboardlara yapıştırdığı ilanlarının üstüne küçük de olsa (standart bir atkı boyutunda)  ”Durdurun!” yazan kağıtlar yapıştırmış bir gece vakti. Çok cince bir fikir ama “emeğe saygı n’oldu beyler” diye sorarlar adama.

CHP Beşiktaş Belediye Başkan Adayı İsmail Ünal’ın pankartları herkesinkinden daha farklı. Halihazırda da başkanlık görevini yürüten Ünal, ilanlarına “CHP Beşiktaş Belediye Başkan Adayı” diye yazmaktansa “Beşiktaş’ın Başkanı” demeyi tercih etmiş. Böyle değişik tipleri alkışlarım ben, aferin İsmail Ünal’a.

Beni en çok güldüren afiş ise işte bu oldu koca 1.5 ay boyunca. Bakın bu da değişik bir şey he :)

Büyük düşün derken?

Belediye başkanlığına aday olanların harcadığı paranın bir kısmı parti tarafından karşılanıyor, bir bölümünü de adaylar ceplerinden veriyorlar. Partinin ve kişinin maddi durumuna göre propagandaları da farklı oluyor haliyle. Kimi 3-5 araçla dolanıp duruyor, kimi de lüks araçlara parayı basıyor. Seçilmek için ellerinden geleni yapıyor mübarekler. Seçim zamanı, para harcamak demek bu insanlar için. Araçlara veriyorlar, bilboard ilanlarına veriyorlar, pankartlara, el ilanlarına, kendileri için koşturanlara, araçların mazotuna, şoförüne, afişlere, matbaaya, davulcuya, zurnacıya hep para veriyorlar. Çünkü öpücükle olmuyor bu işler.
Propaganda mevsimi, kasanın anahtarla tanışması demek bunlar için. 

Bir adayın cebinden ne kadar para çıkıyor diye basit bir hesap yaptık Hamza Kaçça’yla (başka işimiz gücümüz yok sanki). Uzun uzadıya oraya şu kadar, buraya bu kadar diye anlatmayayım direkt sonuca gidelim. Bir aday seçim döneminde yaklaşık 1 milyon Türk Lirası harcıyor seçilebilmek için (Beykoz’daki bir adayın -eski parayla- 2 trilyon harcadığı dedikodusu var, detaylarını bilmiyorum).

Bugün belediye başkanlarının almış olduğu maaş 2 bin 500 lira. 5 yıldan hesaplarsanız, propaganda döneminde harcadığı paranın çok cüzzi bir miktarını amorti ediyor.

Ama bu adamlar halka hizmet etmek için, sevgili hemşehrilerine ‘daha güzel bir x sunmak’ için gelmeye çalışıyorlar değil mi başkanlığa. Unuttum ben onu ya!

Milletin para için babasını kestiği bir devirde o kadar parayı sadece vatandaşa hizmet etmek için akkıttığınızı söylüyorsunuz ya, yemiyoruz!

Her cenazede olduğu gibi bizim cenazeler de kalabalıktı. Ahirete göçenlere rahmet dileyip asıl dikkatimi çeken yerlere geliyorum şimdi.

Her iki cenaze namazında da bir sürü siyasi isim gördüm. AK Parti’nin ve MHP’nin belediye başkan adayları, Saadet Partisi’nin gençlik kolları, mahallenin muhtar adayları falan cenaze namazında safa geçmişlerdi (Hatta muhtar adayının teki beni cenaze yakını zannedip teselli etmeye bile kalktı eheh!).

Bu işlerden pek anlamam. Şimdiye kadar hiçbir partiyle dirsek temasım olmadı. İki cenazeyi de tanıyorum, adamların kimlerle tanıştığını, görüştüğünü aşağı yukarı biliyorum. Onlar da benim gibi; siyasetle falan pek işleri yok. Sordum soruşturdum, olayın aslını öğrendim. Seçim günlerinde her parti bölünür ve bu tip törenlerde yerlerini alırmış. Tanımasa bile düğünü olanın düğününe, cenazesi olanın cenazesine giderlermiş.  Maksat 1 oy daha fazla çıksın!

Sol partiler kendilerine oy çıkacak ailelerin cenazesinde ağlıyor, sağa yakınların tabutuna yaklaşmıyor. Aynısı sağcılar için de geçerli tabii. Bu ne pis bir düzenmiş lan! Ben böyle iğrençlik, iki yüzlülük görmedim arkadaş. Ölüden bile medet umuyorlar artık. Cenaze üzerinden prim yapmaya çalışan bir sisteme sikko dediğim zaman da kızıyorlar bana.

Oy için adam öldürür lan bu tipler!

(Fotoğraftaki Baykal’ı görüp küfür etmeyin bana. Konuya en uygun fotoğraf bu çıktı Google’da!)

Umudumuzsun Seyfi Başkan, hemen gel!

Her seçim döneminde birbirinden beter propaganda gördüm. Ama bu kadar kötüsüne şahit olmadım. Geçen gün gazetelerde vardı haberi. Gerçek olup olmadığını bilmiyorum, belki Kılıçdaroğlu hayranlarından birisi yapmış olabilir bunu. Gerçekse çok  kötü, şakaysa acayip çok kötü. Bu ne lan!

bobiler‘den çalmışlar diye düşünüyorum fakat ben orada bu kadar kalitesiz montelerle uğraşan görmedim.

Bu espriyi yapmaya çalışanın zeka yaşı kaç, mizah anlayışı ne kadar dar acayip merak ettim sabah sabah.

Cumhuriyet sistemini hemen kısaca tekrar hatırlıyoruz.

Halkın kendi kendisini yönetmesi, vatandaşların oy verdiği topluluklardan mecliste sandalye çoğunluğu sağlayanın ülkeyi idare etmesi.

Atatürk bunu getirdi. Bizi pis, gerici Osmanlı İmparatorluğu’ndan kurtardı.

Thanks babe!

Cumhuriyet rejimi için gerekli olan malzemeler:

1 adet ülke
1 adet millet (ırkı önemli değil, karışık da olabilir. Nüfus sayısı tercihe kalmıştır.)
Ülkeyi yönetmeye aday birden çok parti.

Şimdi partiler seçilebilmek için bir şeyler yapmak zorunda. Halkın gözünü boyamalı, reklamını iyi yapmalı, milleti kendisine inandırmalı. Bunlar olmazsa olmaz. Eğer rakip partilerden birisi yükselişe geçtiyse onun artan karizmasını düşürmeli. Sistem bunun üzerine kurulu. Sanki ihaleye giriyorlar anasını satayım!

Halk ne yapmalı?
Oy vermeli.

Neye göre vermeli?
Partilerin inandırıcılığına ve kendi düşüncesine uygunluğuna göre vermeli.

Nasıl vermeli?
Eğili… pardon, elindeki ‘evet’ yazılı mührü oy vereceği partinin altındaki boşluğa basarak. (bu çok önemlidir, olası bir karışıklıkta çok pis şeyler olabilir)

Her seçim arifesinde sizler de partilerin nasıl davrandığını, halkı nasıl aptal yerine koyduğunu, ne tür taklalar attığını, Konya’ya nasıl deniz getirdiğini görüyorsunuz. Bunlar cumhuriyet rejiminin gerektirdiği şeyler. Çünkü ortada bir parti var ve halkın oylarını toplamak zorunda. Yani ürününü satması gerekiyor. Bunun için de reklamın her türlüsünü yapmalı, rakiplerinin gözünü oymalı.

Tekrar ediyorum, cumhuriyet sisteminin olmazsa olmaz şartıdır bu.

Yoksa kenarda duran bir partiye niye oy versin millet. Daha açık konuşayım; ülkenin en kaliteli ilim, bilim, sanat adamlarının bir arada olduğu, vatandaşını süper halk haline getirecek, ülkesini dünyanın en güçlü, refah seviyesi en yüksek yeri yapacak potansiyele sahip bir parti propaganda yapmasa, sesi çıkmasa, rakiplerine vurmasa kim neden bassın onlara elindeki şeyi.

Mührü be mührü, fesat adamlar!

Bu arada propaganda demek, reklam demektir. Seçim propagandası da seçim reklamı demektir. Unutmayın bunu!

Bir parti daha düşünün; iş yapabilecek adam sayısı kısıtlı, ülkenin bütün İvediklerini bünyesinde toplamış. Vaatler, sözler, gırla gidiyor. Halkın hislerini, duygularını, kültürünü iyi sömürebiliyor… Bir gün Hatay’da konuşurken aynı günün akşamı Edirne’de vatandaşla bir araya gelebiliyor. Rakiplerinin açıklarını buluyor, onları halkın gözünden düşürüyor.

Şimdi bir seçim yapılsa hangisi kazanır?
Tabii ki ikinci parti kazanır.

Neden?
Çünkü kandırılmaya dünden razı saf halkı kandırabilmiş, düşmanlarını (rakip partiler) vatandaşın gözünde küçük düşürmüştür, vatandaşın milli-manevi, dünyevi duygularını istismar etmiştir.

Özetle propagandasını, yani reklamını iyi yapmıştır.

Bu böyledir ve böyle de olacaktır. Cumhuriyet adı verilen sistem böyle olmasını emretmektedir aslında.

Reklamını iyi yap, oyları topla, milleti yönet.
Cumhuriyet dediğin şey bundan ibaret!
(Süper oldu bu. Kitaplardaki tanımı çok çabuk değiştirip bunu yazın!)

Şu anda yine bir seçim dönemindeyiz. İşler nasıl yürüyor hatırlayalım. Birileri birilerine beyaz eşya, odun, kömür yardımı yapıyor. Öbürü berikinin açığını arıyor, “konuşturmayın beni” diyor. Son dakikalar bu şekilde geçiyor güzel ülkem Türkiye’mde. Başbakan, CHP’nin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan Adayı Kemal Kılıçdaroğlu için “Sonunda konuşturacaklar beni” diyerek aba altından sopa gösteriyor. Kılıçdaroğlu, Başbakan’ın yediği haltları anlatıyor, iyice alışkanlık yapan “çıkın canlı yayına, tartışalım” teklifini sunuyor. MHP’den birisi çıkmış, o da iki partinin yolsuzluklarından bahsediyor. Bunlar seçim döneminin olağan halleri.

Tekrar ediyorum; Cumhuriyet denilen sistem bunu emrediyor.

Odun, kömür mevzuuna geline ona ayrı bir parantez açmak lazım. Onun da yapılması gerektiğini sikko rejim gerekli kılıyor.

Bir parti bunları yapmasa nasıl oy toplayabilir?

“Cumhuriyet de cumhuriyet” diye g*tünü yırtan CHP’lilerin getirdiği sistemin gerektirdiği şeyler bunlar. Lan şimdi niye ağlayıp sızlayıp beni kızdırıyorsunuz.

Dünyanın geri kalanını bilmem ama bana göre tek adam düzeni devam etmeli bu topraklarda. İster komünist, ister monarşik, isterse teokratik bir düzen olsun. Cumhuriyet bize göre bir şey değil.

Madem oyunun kuralları bu, buna göre oynanıyor kimse ağlamasın. Odun, kömür dağıtan AKP’yle, hacıya hocaya rozet takan CHP’nin yaptıkları aynı bokun laciverdi değil mi?

Evet bayanlar baylar, cumhuriyet denilen rejim sikko bir düzendir. Dolayısıyla Atatürk bizlere sikko bir miras bırakmıştır. Kendisine teessüflerimi bildirir, “ayıp ettin” derim derin derin.

Bana kalırsa şu anda bütün partiler oyunun gereklerini yerine getiriyorlar. Yaptıkları sevimli şeyler değil tabii ki. Ama kurallar bu maalesef.

Tekrar ediyoruz; halkın gözüne gir, yardım et, reklamını iyi yap, düşmanını döv ve oyları kazan. Budur işte yıllardır çok matah bir şeymiş gibi gözümüze sokulan cumhuriyet. Yeminle söylüyorum, yıkılsa üzülmem!

Rejime bak anasını satayım; reklamını iyi yapan kazanıyor. İhaleye giriyoruz sanki. Devlet yönetiyorsunuz lan devlet! Milyonlarca adamın sorumluluğu var üzerinizde.

Halk eğitimsizmiş. Lan bulmuşlar böyle halkı, eğitirler mi be!

Demekki neymiş dostlar, kadrosu kötü ama reklamı iyi olan bir parti seçimleri çok rahat kazanabilirmiş. Kazananlar koltuğa oturduktan sonra ülkenin içine de sıçabilir. Böyle bir hakkı vardır, çünkü halk onu seçmiştir.

Yanisi şudur ki dostlarım cumhuriyet saçma sapan bir sistemdir, tekrar ediyorum sikkodur!

Bir bok da olmaz, bir boka da yaramaz!