Bu yazıyı yazmama sebep olan dün geceki Ziraat Türkiye Kupası maçıydı. Epey olmuştu Beşiktaş maçı izlemeyeli. Bi’ seyredelim dedim, belki eski heyecanları yaşarız. Maç heyecanlıydı, güzeldi. Mücadele de üst düzeydeydi. Ancak Kara Kartal’dan ben daha iyi bir futbol beklerdim açıkçası. Maçı anlatan eleman sürekli Beşiktaş’ın fizik yorgunluğundan bahsetti. Sanki 2 gün önce UEFA maçı vardı anasını satayım. Zaten Bursa maçı da iptal olmuş. Başka ne maçı yapıyorlarsa artık.

Dünya kadar yabancı dolmuş takıma. Bunlara niye o kadar para verirler anlamadım hiç. Q7’nin üçte biri kadar top oynasalar her şey çok güzel olacak ama nerde. En gıcık gittiğim şey de o zaten. Aynı kalitede top oynayacak bir sürü gencimiz varken yabancı alıyoruz. Onlar da bizim ülkeye gelince yavşama moduna geçiyorlar. Çoğunluğu böyle. Doğru dürüst 2-3 ay top oynuyorlar ancak. O kadar para da çöpe gitmiş oluyor. Lanet olsun kulüplerin yabancı sevgisine. Getireceksen iş yapacak kaliteli adam getir. Asıl bunlardan soğudum belki de ülke futbolundan. Bir de bozuk para harcar gibi teknik direktör ve futbolcu harcanıyor bu ülkede. Mesela İbrahim Üzülmez gibi mücadeleci, istikrarlı adamı anında postaladılar. Yıllardır takımın bel kemiğiydi kendisi. Herkes geldi geçti takımdan ama o hep vardı. Pek tekniği olmasa da 2 sene içinde postalanan top cambazı yabancılarla değişmem kendisini.

Maçta beni şaşırtan Rüştü oldu. “Hala oynuyor mu lan bu?” dedim. Yıllar önce (ortaokulda) bir haftasonu arkadaşım beni Aydınspor-Antalyaspor 2. Lig maçına götürmüştü. O maçta “Bu Antalya’nın kalecisi var ya Fener’e gitçekmiş lan” demişti. Nitekim sonra dediği gibi Fener’e gitti. Hatırladığım kadarıyla o gün bizim Aydın 2 tane takmıştı Antalya’ya. “O gün bugündür hala oynuyor adam, vay be” dedim. Sonra dün geceki sürprizlerden birisi Tayfur Havutçu’ydu. Bizde oynadığı dönemlerde maç sonrası yaptığı peltek açıklamaları geldi aklıma, gülümsedim. Ama asıl diğer sürpriz epeydir görmediğim “Gassaraylı Arif” idi. Onun İ.B.B’de yardımcı antrenörlük yaptığını futbol gündemini takip etmediğim için bilmiyordum. Kameralar, İ.B.B kulübesini gösterdiğinde “Ahanda, Artist Arif” dedim. “Artist Arif” lafını geçmişte maçları Cine5’in verdiği yıllarda maç izlemek için gittiğim kahvehanelerden hatırlarım. Futbol delisi amcalar ne zaman Arif kendini yere bıraksa “Ariiif, Cüneyt Arkın halt etmiş yanında, git Yeşilçam’da oyna. Artiiiz!” derlerdi. Gerçekten çok artistçe bırakırdı kendini.

Ne kadar ligimiz kalitesiz olsa da oynanan futbol çok iyi olmasa da dün gece güzel ve heyecanlı geçti benim için. Yıllar sonra maç izlemenin zevkine vardım. Gollerle coştum. Ara sıra takılmak lazım futbola. Ama sık değil, yaşanan gelişmeler insanı sinir ediyor çünkü, tıpkı ülke siyasetindeki gibi çirkeflikler yaşanıyor.

İyi bir bahane bulmuştunuz Üzülmez’i gönderirken. Guti, Quaresma, Almeida ve Fernandes gibi oyuncuların kavgadan çok etkilendiğini, şok geçirdiklerini söylemiştiniz. Hatta bir dost meclisinde aynı ifadeleri bizzat Cengiz Zülfikaroğlu’nun ağzından duymuştum. Yabancılar bu durumu ‘insanlık dışı’ diye nitelendirmişti. Siz de Beşiktaş’ın imajını korumak için İbrahim Üzülmez’e kapıyı göstermiş, yabancı oyunculara da “Aynı şeyi siz yapsanız sizi de kovarım” demiştiniz.

Şimdi o çekindiğiniz yabancı oyunculardan bir tanesine saldırdı Nihat Kahveci. Hem de soyunma odası gibi mahrem bir alanda değil herkesin gözü önünde yaşandı bu hadise. Aynı Nihat Kahveci, aynı gün çok da sevmediğim bir spor yazarının üzerine yürüdü. Üzülmez’inki 1 birim ayıpsa, 10 katını yaptı Nihat Kahveci.

Şimdi neler olacağını çok merak ediyorum. Aynı sebebi öne sürüp Nihat’a da yol mu vereceksiniz yoksa tazminatından korktuğunuz için uygun bir ceza mı belirleyeceksiniz? İbrahim Üzülmez’e yapılanların aynısını bekliyorum bir Beşiktaşlı olarak. Aynı sebeplerle Nihat’a da yol ver sayın başkan! “Yabancıların gözündeki karizmamızın çizilmesine izin veremeyiz” de Nihat’a!

Nihat’ı kovmazsanız İbrahim Üzülmez’in gönderilmesinin arkasında başka sebepler arayacağım birçok Beşiktaşlı gibi. Kovarsanız da gerçekten dürüst bir adam olduğunuzu düşüneceğim her şeye rağmen.

Büyük bir sınavın eşiğindesin başkan; önümüzdeki sezonu bekleme!

Gaziantepspor maçından sonra hakem odasına inen Aziz Yıldırım’a karşı Mahmut Özgener bir basın toplantısı düzenlemiş ve çok iyi çalıştıklarını aldıkların her kararın objektif olduğunu söylemişti. Bu toplantının üç gün sonrasında ise Aziz Yıldırım bir basın toplantısıyla federasyona çatmış ve federasyonun yeterliliği konusunda endişe duyduklarını belirtmişti.
Bu açıklamaların hemen ardından Beşiktaş’ın Trabzonspor maçında penaltısı es geçilmiş, Kadıköy’deki derbide de malum olaylar yaşanmış ve Beşiktaş teknik direktörü Mustafa Denizli, “Bu saatte sonra şampiyonluktan bahsetmek abes olur” diyerek yarış dışı kaldıklarını belirtmişti yetkili bir ağız olarak. Bütün bu olayların arasında Adnan Polat da bir açıklama yaparak federasyona yüklenmişti. Beşiktaş’ın da hafta içinde düzenlediği basın toplantısı ve güvenoyu çağrısıyla üç büyük kulübümüz de federasyona olan inançlarını kaybettiklerini deklare etmiş durumdalar.

Fenerbahçe Acıbadem’in Fransa’daki finallerini takip etmek için Mahmut Özgener de kafileye dahil olmuştu. Federasyon başkanının tüm bu restleşmeler üzerine bu organizasyona katılması aklı selim insanların içine bir türlü sinmedi. Mehmet Ali Aydınlar’ın davetlisi olması da bir şeyi değiştirmedi. Çünkü içerisinde bulunulan dönemde Fenerbahçe ile yakınlaşması “Özgener, Aziz Yıldırım’dan özür diliyor” düşüncelerine sebep oldu. Küçük sinek yine mide bulandırdı.

Zaten farkettiyseniz Fenerbahçe bu olaydan sonra federasyon aleyhine tek kelime etmedi. Beşiktaş maçından sonra Bilica’nın yaptıkları için de “Maç bitmiştir, federasyon skoru tescil etmiştir. Bilica futbolcumuzdur” diye açıklama yaptı. Ancak aklı başında Fenerbahçeliler, yönetimin aksine Bilica’nın yaptıklarını, Hüseyin Göçek’in kararlarını içlerine sindirememişlerdi.

Bu haftaki maç programında Kasımpaşa-Fenerbahçe maçı, Galatasaray-Bursaspor maçının öncesine yazıldı. Bu sinek de küçük olmasına rağmen mide bulandırmaya yetti.

Fenerbahçe’nin alacağı sonuç Bursaspor’u çok yakından ilgilendirecek ve yeşil-beyazlı futbolculara ekstra stres yükleyecek. Fenerbahçe ise Bursaspor’un aksine çok rahat bir şekilde çıkacak sahaya. Burada bütün takımlara aynı mesafede olması gereken ve bütün takımlar arasında adalet tesis etmesi beklenen federasyonun terazisinin bir kez daha tutukluluk yaptığını çok rahat görebiliriz. İki takımın maçının aynı saatte başlaması gerekiyordu. Bunu akıl edemeyen ve bu konudaki ısrarını sürdüren bir federasyon bu ülkenin futbolundan sorumlu, düşünün artık…

Aziz Yıldırım’ın açıklamalarından sonra oluşan havaya 31. hafta programındaki bu tutarsızlık da eklenince Fenerbahçe’nin zirveye eller üzerinde taşındığına inanıyorum artık. Türk futboluna, federasyonuna olan güvenimi tamamiyle kaybettiğimi söyleyebilirim çok rahat bir şekilde.

Aklıma gelmişken; önceki gün Aziz Yıldırım, bahsi geçen iki maçın akıllarda soru işareti bırakmaması için aynı saatte başlaması gerektiğini bir mektupla federasyona iletmişti. Ancak federasyon bu talebi kabul etmedi. Bana kalırsa; Özgener, federasyon Aziz Yıldırım’ın her dediğini yapıyor imajını yıkmak, “Gördüğünüz gibi federasyonumuz kimsenin baskısı altında değildir” havası vermek için reddedi bu isteği. Yoksa aklı başında adam işi değildir bunu kabul etmemek.

Şu da bir gerçek ki, bu ülkenin futbol pastasını üç büyükler yiyor. Aralarına bir başkasını alıp paylarını bölüşmek istemiyorlar. Biz televizyondan bu üçünün de kanlı bıçaklı olduğunu düşünüyoruz ama işler böyle gitmiyor maalesef. Türk futbolundaki en samimi ilişkiler de bu üçlü arasında dönüyor. Aralarına başkalarını istemiyorlar. “Bu sene Fenerbahçe olsun seneye biz oluruz. Bu devran böyle döner” diyorlar.

Bize de Şampiyonlar Ligi maçlarını vermiyor diye Star Tv’ye küfür etmek düşüyor.

Gole ihtiyacın olduğu bir maçta ilk oyuncu değişikliğini 70. dakikada yaparsan o maçı sittin sene kazanamazsın. Hele de o oyuncu değişikliği Ekrem-Nihat olunca öpseler kazanamazsın. Forvet hattını kalabalıklaştıracağına sol tarafta değişiklik yapmanın mantığını çözemedim ben. Ekrem’in de herhangi bir sakatlığı, oyundan kopmuş halini de göremedim. Hatta sahanın en diri isimlerinden birisiydi. Denizli’nin zaman zaman böyle garip hataları oluyor. Tıpkı Galatasaray’ın başında olduğu dönemde ilk yarısı 2-0 sarı-kırmızılıların lehine biten 3-0 bitse uzatmalara gidecek PSV Eindhoven maçının ikinci yarısında takımın en iyi oyuncusu Prekazi’yi oyundan alması gibi.

Sol açık oynayan Ekrem ve tek santrafor Bobo hücum şekline göre sürekli yer değiştirdi. Ama rakip kalede bir türlü kalabalıklaşamadı Beşiktaş. Ekrem-Nihat değişikliğinin üçüncü bölgeye bir faydası olmadı. Orta sahanın uygulayamadığı presi tek başına uygulamaya çalışan Fink’i alıp, Manisaspor’dan beri evladı gibi sevdiği Uğur İnceman’ı oyuna sokmanın da çok büyük faydası olmayacağı aşikardı. Uğur’la biraz daha ileride top tutar gibi oldu Beşiktaş hepsi o. Forvet hattını yoğunlaştırmak lazım diye düşünürken; Denizli, bu sene henüz gol atamayan ve yıllık 2.5 milyon dolar para kazanan Nobre’yi oyuna soktu. Denize düşen yılana sarılır misali dakikalarca beklemiştim zaten Nobre’nin oyuna dahil olmasını. O da şaşırtmadı bizi eksik olmasın, yine bir şey yapamadı. Kilidi açacak oyuncular Yusuf ve Tabata’nın oyuna bir türlü girmemesi, takımın ileride baskı kuramaması, sezon başından beri alan savunması oynayan bir takımın adam adama savunmaya dönmesi 2-1’lik skordaki en büyük etkendir. Denizli maçı kendisi kaybetmiştir, hepsi bu.

Dün gece aklıma takılan birçok soru var. Tello forvet arkası mı oynadı sağ açık mı tam olarak çözemedim. Eğer sağ açık oynadıysa Tello futbol hayatı boyunca kaç kere o bölgede oynadı diye sorarlar adama. Nihat oyuna girdikten sonra Tello ile yer değiştirse, iki oyuncu da asıl mevkilerinde oynasa daha mantıklı olmaz mıydı?

Kendi liginde alan savunmasını en iyi yapan bir takımın artık yeni futbolda yeri olmayan bire bir savunmaya dönmesini kim nasıl izah eder bana? O savunmayı Krasic denen lavuk tek başına şamar oğlanına çevirmez mi?

İşin özeti şudur ki; 0-0 başlayan maça çıkan kadro doğruydu fakat oyun sistemi yanlıştı. 1-0’ın haricinde 2 farklı galibiyet Beşiktaş’a yarıyordu, golü yedikten sonra tek forvette ısrar etmek mantıksızdı. Savunma için söylenecekleri yukarıda söyledik zaten. Cesur Yürek denilen Denizli hayatının belki de en korkak futbolunu oynadı dün gece.

Her şerde bir hayır vardır derler. Geçen sene Metalist Kharkiv’e elenince her şey bitti demiştik ama bu yenilgi Ertuğrul Sağlam-Mustafa Denizli değişikliğine, o da çifte kupalı şampiyonluğa sebep olmuştu.

Hayırlısı olsun…

Sen kulübünde çalışan personelinin maaşını paramız yok diye vaktinde yatırma, maaşı taksit taksit vererek parayı piç et, kredi taksidi olanlar senin yüzünden bir sonraki ay faiziyle ödesin, 4 yıl içerisinde bir kere zam yap, en başarılı branşın olan hentbol takımına para yüzü gösterme, amatör branşların kan ağlasın ondan sonra da sosyal kulübüz, dürüstüz, kılız, yünüz; 2-3 milyon dolara kafamız girsin diye dolaş ortada.

Ya reklam verecek kimseyi bulamadılar ya da gerçekten ahmaklar. Personel maaşını iki kuruş faiz gelsin diye ayın yedisinden önce yatırmayan kulübe mi kalmış sosyal sorumluluk çerçevesinde ücretsiz reklam almak.

Beşiktaş gibi bir kulüp senede 2-3 milyon dolar kazanacak diye formasının sırtına reklam almazmış. Yürü be kartal parçası, ayranın yok içmeye atla gidiyorsun çeşmeye!?

Bu yüzyılda bu zihniyetle köy yönetmeye kalksan davar sürüsü vermezler adamın eline.

Mehmet Topuz kendisine yazık etti, hepsi budur. Yaptığı bütün açıklamalar sonrasında Beşiktaş’a gelseydi tarihe geçen birisi olacaktı. Ama şimdi Fenerbahçe taraftarları tribüne çağırmazsa kimseye küsmesin. İnönü’de de küfür ederlerse alınmasın. Beşiktaş forması giyip “50 milyon da verseler Fenerbahçe’ye gitmem” dedikten sonra sarı-lacivertli tribünlerin kendisini kabul edeceğini hiç düşünmüyorum. Zaten ne Emre’yi kabul ettiler, ne de Tümer’i kabul edebildiler. Tümer şimdi askerden kaçmak için yurtdışına attı kapağı. Geldikten sonra en fazla bir gazetede ya da televizyonda yorumculuk yapar. Ama ne Beşiktaşlı Tümer diye anılır, ne de Fenerbahçeli Tümer çağrılır. Aynı, Galatasaraylı ya da Fenerbahçeli Emre olmayacağı gibi. Mehmet Topuz’da da durum böyle. Ortada bir Pascal Nouma gerçeği var, adam ölse cenaze törenine Fransızlardan çok Beşiktaşlılar katılır emin olun. 

Yıllık 2 milyon euro kazanan birisi için 1 milyon euro kazanmak mı daha elzemdir yoksa adının ölümsüzleşmesi mi? Ben olsam allem eder kallem eder Beşiktaş’ta oynayıp adımı tarihe geçirtirdim. Başım sıkıştığında “yürüyün lan” desem bütün İnönü’nün peşimden gelirdi. Şimdi ne Saraçoğlu gelir, ne de İnönü. Paranın alamayacağı şeylerdir işte bunlar.

Yarın öbür gün söyleyeceği şeyleri ben arkadaşlarıma çok öncesinden söylemiştim. Mehmet, “Formayı baskı altında giydim, açıklamaların hepsini de zorla yaptım…” diyecek. Biz de yiyeceğiz bütün bunları.

Aziz Yıldırım gündem değiştirmeyi iyi kotarıyor, helal olsun. Takımının başarısız olduğu her sezon sonunda büyük bombaları var. Önceki yıl, Galatasaray’ın şampiyonluğunda “Görevi bırakıyorum” diye konuşup manşetleri alt üst etmişti. Galatasaray’ın şampiyonluğu güme gitti böylelikle. Bu yıl da Beşiktaş’ın iki kupalı şampiyonluğunu piç etti. Düşmanın kralıdır Aziz Yıldırım; namert dostun olacağına mert düşmanın olsun derler ya, öyle işte.

Aklıma gelmişken, Galatasaray bu yıl beni çok heyecanlandırıyor. Arda, Kewell, Baros, Mehmet Topal, Ayhan, Servet… Kulübede Riijkard; gelmesinden bahsedilen isimler; Gudjohnsen, Dos Santos, Deco. Sezon başlasa da görsek sarı-kırmızılıları. İsimleri sayarken bile içim kıpır kıpır oldu.

İki şampiyonluk, iki kutlama. Fotoğraflar arasındaki 7 farkı bulunuz.

Maçın başlamasına çok kısa bir süre kala televizyonun karşısına kurulduğum için Hakan Arıkan’ın oynamasını Denizli’nin prensiplerine bağlamıştım ama sonradan öğrendim olayın detayını. Beşiktaş’la Fortis arasında ilginç bir bağ var. Kupanın ismi değiştikten sonraki 4 senede 3 final oynayıp 3 kupa aldı siyah-beyazlılar. Beşiktaş ilk yarıda çok etkili olmasa da Yusuf’un tecrübesi ve Volkan’ın tecrübesizliği neticesinde öne geçmeyi başardı. Ben daha çok şut beklerdim Beşiktaş’tan ama ilk yarıyı neredeyse 2 şutla tamamladılar. Sonrasında Bobo akıl etti de öne geçebildiler. 

Yusuf’a yaşlı futbolcu diyenlerin dudakları büzüşsün konuşamasın bir daha. Kendisi de bundan birkaç sene önceki haline yansın dursun. Yusuf transferine karşı çıkanlardan birisi de bendim, rezil etti beni; helal olsun. Üçüncü gol öncesinde bindirirken “O topu kazanır, gol de olur” diye düşündüm bu sefer rezil etmedi beni; helal olsun. Bobo golünü atana kadar sıkıntıya sebep oldu, bir varlık gösteremedi  ama attıktan sonra iyice açıldı. 2 gol 1 asistle maçın adamı oldu.

Maddi açıdan zor günler geçiren Beşiktaş’a ilaç gibi geldi bu kupa. 2 milyon dolar civarı para girecek şimdi kulübün kasasına.

Maçtan aklımda kalan başka notlar da var. İbrahim Toraman kupa sevincinde neredeyse hiç gözükmedi. Bir tek podyumda vardı. Oyundan çıkartılmasına mı içerledi acaba?

Fenerbahçelilerin birçoğu 4. gol geldikten sonra tribünleri terk etmeye başladı ama bazıları kupa törenini de izlemeyi tercih etti. Bunların arasında en çok dikkat çekeni törenin başlamasına kısa bir süre kala yanındaki erkeğe “hadi gidelim” diyen kız oldu bana göre.

Bir de şu tören standının rüzgara göre ayarlanması lazım. Atılan konfetiler rüzgarın etkisiyle alakasız yerlere uçup gidiyor, görsel şölen boşlukta yaşanıyor. Kıyın paraya daha fazla konfeti püskürtün . Hiç mi izlemiyorsunuz Şampiyonlar Ligi finallerini!?

Başkan Yıldırım Demirören’e “Başkanım lig şampiyonluğunu da kazanmak istiyor musunuz” diye soran Ömer Güvenç’e ne demeli peki? Nasıl bir cevap alacağını umdu acaba. Ben olsam “Yok istemiyoruz. Bir tane yeter, ikinciyi neremize sokacağız” derdim.

En çok da bizim Cem’e üzülüyorum ben. Dünya gözüyle bir kupa göremedi. Eğer illa da görmek isterse Beşiktaş Müzesi’nin kapısını ardına kadar açtırırım kendisi için :)

Odyakmaz ise takdir ettiğim bir başkandı ama bu sefer ayıp etti. Sivasspor, Antalya maçını güç bela kazandı. Bundan sonraki haftalar da kolay geçmeyecek. Ama Sivaslı futbolcuların bahanesi hazır artık. Başkanlarından aldıkları destekle olası bir puan kaybında “Zaten bizim şampiyon olmamızı istemiyorlar” diyeceklerdir. Odyakmaz bu açıklamasıyla şampiyonluğu kendisi verdi. Neredeyse bütün futbolseverlerin desteğini almışken “Önümüzdeki yedi maçı kazanmaya çalışacağız” diye yapılacak bir açıklama hem sempati toplardı, hem de masuma  yatarlardı.

Ağlayana meme yok derler ki, doğrudur ama geç kaldılar artık. Beşiktaş onu sezonun ilk yarısında yaptı. Şimdi millet birbirini yerken onlar götürüyorlar.

Bu açıklamalar sonrasında Turkcell Süper Lig’de 2008-2009 sezonunun şampiyonu Beşiktaş’tır. Hayırlı olsun!