Bilirsiniz, bizde partiler yaptıkları ve yapacakları için değil, aile büyükleri de o partiyi tuttuğu için tutulur, ataerkil toplum yapımızı burada da gösteririz. Gerçek CHP’liler genellikle özel sektöre pek bulaşmamış memur kesiminden çıkarlar. Özel sektörü biraz kurcalayıp paranın tadını alınca AKP saflarında milletvekili olanlar da görülmüştür. Hatta sadece alışveriş merkezlerinde eczane açabilmek için AKP’den milletvekili olan komünist eczacılarımız da mevcuttur.

O nedenle CHP’de aktif rol alanlar reel ekonomiden pek anlamazlar. Teorik olarak elbette anlatırlar, atıp tutarlar ancak piyasada gerçekten iş yapan, iş kurup büyüten, sanayiciliğe, ihracata soyunan CHP’li pek bulunmaz. Partilerinin yeni başkanı da bu zihniyeti aynen savunan, her ev hanımına 100 TL dağıtmaktan bahseden, halktan biri olduğunu göstermek için delik ayakkabılarla dolaşan garip bir adamdır.

Ekonomiden anlamadığı için parayı bir türlü bulamayan bu zihniyet, zenginliğe ve refaha karşı bir tutum sergiler. Yeniliklere açık oldukları pek söylenemez. Zamanında “köprüye hayır!” yaygarasıyla alıştıkları muhalefet işinde, Çarşı grubundan daha azimli bir şekilde her şeye karşı çıkarlar. Bildikleri bir şey varsa, o da rejimin elden gitme ve İran olma tehlikesidir.

O nedenle lüks makam otomobillerine binen veya çeşitli yurtdışı gezilerine giden devlet görevlilerini hiç sevmezler. Ahmet Necdet Sezer’i severler çünkü kırmızı ışıkta durmuştur. Kırmızı ışıkta durmak, markette kuyruğa girmek gibi kendilerinin de yaptığı şeyleri yapan adamlara bayılırlar.

Şimdi de zihniyetlerini tam olarak yansıtan yeni bir başkan seçtiler kendilerine: Kemal Kılıçdaroğlu. Bu amca belgelerle konuşur, dürüsttür, hırsızlık yapmaz, yolsuzlukları açığa çıkarır. Sadece AKP’nin yolsuzluklarını bulmaya çalışır ama olsun, yolsuzluk yolsuzluktur. Yolsuzluk tespit ederek yolunu bulmak da bir başarı sayılmalıdır.

Delik ayakkabılarla gezip memur gibi giyinen ince bıyıklı Kemal Kılıçdaroğlu, CHP camiasını tam olarak temsil edebilir. Bu nedenle boş durmamışlar, Gandi lakabını takmışlar kendisine.

Burada duralım.

Fatih Çekirge’nin yazdığına göre, 2009 belediye başkanlığı seçimleri öncesi İstiklal Caddesi’nde yürürken esnaftan biri söylemiş bunu ilk kez. “Helâl süt emmiş adam, Gandhi gibi mübarek!” diye seslenmiş biri ve Fatih Çekirge de hemen Kılıçdaroğlu’nun Gandhi karakteri hakkında bir yazı yazmış. Geçtiğimiz günlerde başkanlığa adaylığını koymasıyla birlikte, Hürriyet’in de verdiği gazla bütün CHP taraftarları yapışıverdiler Gandhi lakabına.

Mahatma Gandhi, yaşamını ve politikalarını kimi zaman hayranlıkla, kimi zaman gülümseyerek incelediğim siyasi ve ruhani bir liderdi Hindistan için. Kılıçdaroğlu’nu Gandhi ile bağdaştırmalarının nedeni, fakir fukara dolanmaktan gurur duyması ve dürüstlük iddiası.

Ancak Gandhi dendiğinde ilk akla gelen dürüstlük değildir. Dünya malına sırtını dönmesine tamam desek de, Gandhi hümanizmi, pasif direnişi, pasifizmi temsil ediyor. Kılıçdaroğlu’nun kişisel politikalarının bu yönde olduğunu gösteren bir bulguya denk gelmedim henüz.

Gandhi’nin en büyük hatası, basit yaşama sevdasıydı. 1930′ların Hindistanı’nda bile giriştiği politik savaşı kaybetmesinin nedenlerinden biri olan basit yaşama sevdası, 2000′lerin kapitalist dünyasında hiç tutmaz. Elbette ekonomik özgürlükten en azından birey olarak ümidini kesmiş olanların gözünü boyayabilirsiniz ancak ülke çapında başarılı olmanıza imkân yoktur. Hele ki uluslar arası platformda delik ayakkabıyla gezen adamı kimse sallamaz.

Atatürk’ün her şeyine tapan Kemalistler bilirler ki, o dönem Türkiye’nin en şık giyinen adamı Atatürk’tür, hatta aç gezen Türkiye’ye rağmen milyonlarca dolarlık bir yat satın alarak ağırlamıştır yabancı misafirlerini. Hindistan gibi mistik imajlı bir ülkede Gandhi karakteri belki işe yarar ancak “Avrupa ile Asya arasındaki köprü” olan Türkiye’de aç adamı oynamak akıllıca bir iş değildir.

Eğer göz önünde bir liderseniz, önce imajınızı düzelteceksiniz.

Sonra da anlatacaksınız projelerinizi. Neyin yanlış gittiğini anlatmak önemli değil, onu Şen Kardeşler Kıraathanesi’nde her gün yapıyorlar. Neyi nasıl düzelteceğinizi anlatacaksınız. “Türkiye üreten ve ihraç eden bir ülke olacak,” demekle kalmayacak, hangi vergileri kaldıracağınızı, KOBİ’leri nasıl destekleyeceğinizi, ihracatı nasıl geliştireceğinizi anlatacaksınız.

AB ile ilişkiler nasıl olacak, komşu ülkelere nasıl davranacaksınız, sağlık sistemi ne olacak, banka sistemi ne olacak, askerin siyasetteki yeri hakkında ne düşünüyorsunuz, selefiniz gibi Ergenekon avukatı mısınız, ekibinizde kimler ne iş yapacak, bunları anlatacaksınız.

Grizu patlamalarının, tren kazalarının suçunu hükümete yüklemek yerine, kömür madenlerinin ne olacağını, hızlı tren projelerinin kazasız belasız nasıl işleyeceğini anlatacaksınız.

“Her şey süper olacak,” iddialarıyla hükümete talip olursanız, hak edeceğiniz oy Hayri Gülle’nin hak ettiği oy kadardır.

Ortada henüz fol yok, yumurta yok. Fakat Doğan medyasında yazıp çizilenlere bakınca, CHP’nin oy oranlarının %50′lere vurduğunu görüyorum. Açık oy gizli tasnif kolpalığını kaybedip 1965 seçimleriyle birlikte kendilerini vidaladıkları koltuktan kaldırıldıktan sonra kaç kez %50 oy almış CHP? Bu oranları görmeye görmeye sayı saymayı unutmuş adamlar.

Evet, fakir memur çocuğu imajı, fakir memur çocuklarının oylarını almakta işe yarayabilir de, ekonomiyi elinde tutan, alıp satan, uluslar arası ticaret yapan adamlara pek gelmez böylesi bir imaj. Gelmeyince de, sabah tıraşını olup Cumhuriyet okuyan, akşam rakısını içip etiketine çentik atan adamlardan başkası sallamaz Gandhi’liği.

Fakir adam gereksiz adamdır dostum Gandhi Kemal. Ülkeyi yönetmeye talip olan bir adamın tek özelliği dürüstlüğü ise, o adamın başarısı Ecevit kadar olur ve nur topu gibi ekonomik krizlerle başbaşa kalırız. Gelişen dünyayı kapalı pencereler ardından seyreden, fakirliğine rağmen laikliğiyle mutlu olan bir ülkede yaşamayı isteyebilecek zekâ seviyesinde adamların vereceği oylar, CHP’nin meclisten düşmesini engeller sadece.

Belki %30 ve kolisyon ihtimali? O da mümkün bak. Kaldı mı dohhuz diye hesap yaparsınız artık. Milliyetçi bir partiyle nasyonal sosyalist bir partinin koalisyonu da şu memleketin içine sıçar.

O değil de, Sarıgül’e yazık oldu be. Medya iyi gaz vermişti, iktidara geleceğine kendi bile inanmıştı adam. Kemal Kılıçdaroğlu yüzünden medya bir anda sırtını dönüverdi adama, bütün hayalleri suya düştü. Şimdi tıpış tıpış döner CHP’ye.

Son olarak, www.kilicdaroglu.com sitesinde çok önemli bilgiler var, mutlaka incelenmesi gereken bir site. Melih Gökçek yine yolsuzluk peşindeymiş, valla komik adam bu adam.

*Gundi: Askerde birçok Kürt arkadaşım vardı. Kemal ve Yakup sürekli Gundi diye hitap ederlerdi birbirlerine. Gundi sözcüğünün “köylü” anlamına geldiğini o zaman öğrenmiştim. Gandi Kemal lakabını duyunca, askerdeki Gundi Kemal geldi aklıma, efendi çocuktu, kimbilir nerelerdedir şimdi.

Normal zekâ seviyesinde bir insan utanacağı bir iş yaptığında susar, erdemli bir insan özür diler. Ancak politikacı olmak farklı özellikler de istediğinden, politikacıların özür dilemesi veya susması beklenemez.

Deniz Baykal ve Nesrin Baytok’un seks videosu olduğu iddia edilen düşük kaliteli bir video iki gündür internette dolaşıyor. Deniz Baykal ve Nesrin Baytok videonun gerçekliğini yalanlamazken, kraldan çok kralcı Baykal hayranları videonun montaj olduğunu iddia ediyorlar.

Videoyu ilk yayınlayan site, habervaktim.com. Sonradan o siteden silinmiş olsa bile, onlarca siteye çoktan kopyalandı görüntüler. Hatta videonun yayınlandığı sitelerden biri olan metacafe.com mahkeme kararıyla engellenerek sansürlü siteler zincirine eklendi.

İnternete bir kez düşen data ışık hızıyla yayılır ve ortadan kaldırılması imkânsızlaşır. Bu video da öyle oldu, onbinlerce bilgisayara çoktan kaydedildiğine eminim.

Baykal’dan çok Baykalcı olanlar, ateşli bir şekilde savunuyorlar Baykal’ı. Videonun sahte olduğundan, 40 yerinde yapıştırma tespit edildiğinden, Baykal’ın böyle bir şey yapmadığından dem vuruyorlar. Utanmasalar Baykal’ın erkeklik yetilerine kadar uzatacaklar konuyu.

Ancak Nesrin Baytok’u savunan yok. Eşinin yanında bir başka erkekle yatacak kadar hafif bir kadın olmadığını, videodaki kadının bir başkası olduğunu söyleyene denk gelmedim. Bu, Nesrin Baytok’un böyle bir olaya karışmasını CHP taraftarlarının normal karşıladıklarını değil, böylesi olaylarda kadınları umursamadıklarını gösteriyor aslında. Onlar için önemli olan namuslu bir kadına iftira atılması değil, tacını kaybetme tehlikesiyle karşılaşan kralları.

Vakit Gazetesi yediği bir halt nedeniyle kısa süre önce epey yüklü bir tazminat ödemiş. Videonun olaydan birkaç gün sonrasına denk gelmesi manidar. Fakat dünyanın en aptal adamı tarafından yönetilse de, bir gazetenin ceza yedikten birkaç gün sonra böylesine korkunç bir iftirayla ortalığı karıştırabileceği, bana pek inandırıcı gelmiyor.

Eğer video sahteyse, Vakit Gazetesi gelmiş geçmiş en iğrenç medya iftirasını atan gazete olarak tarihe geçecek. Okurlarının gözünde güvenilirliği ne durumdadır bilmem ama, en ağırından cezayı hak ettiği kesindir.

Gerçekse, ortada şaşıracak bir durum yok. Eşi salonda beklerken yatak odasında aynı anda iki erkekle birlikte olan kadınları da, ünlü olabilmek için tipsizliğin zirvesini zorlayan adamlarla yatan genç kızları da gördük. Herhangi bir kadının milletvekili olmak için parti başkanıyla yatabileceği düşüncesi şaşırtıcı değil.

Videonun bol bol kırpılmış ve sesi kısılmış olması, ham halinin Baykal açısından çok daha tehlikeli olduğunu düşündürüyor. Böylesi durumlarda şantajcı, suçlanan kişinin inkâr etmesini bekler. İnkâr gerçekleştikten sonra da, elindeki kanıtları kesinlikle yalanlanamayacak şekilde sürer piyasaya. Bu sayede hem suçlanan kişinin o işi yapabileceği, hem de kurtulmak için yalan söyleyebileceğini ispatlayarak, bir taşla iki kuş vurmuş olur.

Gerçek mi sahte mi olduğu birkaç güne kadar çıkar ortaya. Şimdilik sadece taraftar kavgalarını izliyoruz. Bir tarafta Baykalcılar, diğer tarafta Baykal düşmanları cepheleri hazırlamışlar, konu hakkında hiçbir bilgi sahibi olmadan birbirlerine saydırıyorlar. Ellerinden gelen tek şey “yapmaz” ve “yapar” sözcüklerinin çevresine cümleler kurarak haklı çıkmaya çalışmak.

Aslına bakarsanız, böylesi olaylarla zerre kadar ilgilenmiyor ve medyada yayınlanmasını saçma buluyorum. Herkesin özel yaşamında gerçekleştirdiği çeşitli fanteziler olabilir. İsteyen istediği kişiyle yatar kalkar, bu sadece o kişilerin ahlâk seviyesiyle ve hayal gücüyle ilgilidir. İş yerinde despot bir müdür olan adam, evde kendisini karısına kırbaçlatabilir, sessiz sakin bir hizmetçi kız yatakta üç kişinin iliğini kurutabilir. Bunu ofiste, parti binasında, gelip benim salonumda yapmadığı sürece “acaba bu kişi özel yaşamında nasıl fanteziler kovalar?” diye düşünüp, kurcalamam. O kişinin evine kamera koyup “aha bakın çok sevdiğiniz adam ne boklar yiyo aslında” diye yayınlayan adama da küfrederim. Çünkü alanın verenin razı olduğu bir seks alışverişinde, üçüncü şahıslara bok yemek düşer. Kadının kocası bile “benim karım öyle şey yapmaz,” demezken, “o videodaki senin anandır” diyerek başkan savunmak da işin komik tarafı tabi.

Ancak…

Özel yaşamında karıştırdığı fanteziler o kişinin iş yaşamını da etkiliyorsa, o zaman işler değişebilir. Bir kadının manken olmak için ajans başkanıyla yattığının duyulması, o ajanstaki bütün mankenleri töhmet altında bırakır. Başkanın mankenleri başarılarına veya yeteneklerine göre değil, kelimenin tam anlamıyla sikinin keyfine göre seçtiğini düşündürür. Bu iş mankenlikte de, herhangi şirkette de, partide de böyledir.

Baykal ve Baytok’a ait olduğu iddia edilen video, bu nedenle tehlikelidir. Bir parti başkanının, partiyi adil bir başkan gibi değil, keyfine düşkün bir kral gibi yönettiğini düşünmek, mide bulandırır.

Deniz Baykal’ı da Vakit gazetesini de zerre kadar sevmem, Nesrin Baytok’u hiç tanımam. İsmini bile bu olayla duydum. Buna rağmen, Baykal’ın bu videoyu yalanlamasını, aksini ispat etmesini isterdim. Zaten yalan dolandan geçilmeyen bir siyasi ortamda bir de makam karşılığı seks iddialarının dönmesinin iğrençliğini ifade edecek sözcük bulamıyorum.

Ancak Baykal videoyu inkâr etmek ve aksini ispatlamak yerine, 15 Nisan’da yapılmış suikast iddiasını gündeme taşıdı. Bugün 8 Mayıs, yani aradan tam 23 gün geçmiş. Suikast ihbarı yapılıyor, kimseden ses çıkmıyor, aradan 23 gün geçiyor, bir gazete seks videosundan bahsediyor ve Önder Sav diyor ki, “başkanımızı vuracaklardı!!!”

Çocuk evde yaramazlık yapıp bir vazoyu kırar, annesi gelip “niye kırdın vazoyu?” diye sorunca, “Ahmet beni geçen hafta dövmüştü yaaaa” diye ağlarsa o çocuğa hem salak denir, hem de vazo yüzünden affedilecek olsa bile anneyi salak yerine koymaya çalışması yüzünden iki tokat çakılır.

Sıçtın bari sıvama derler adama.

*Wag the dog: Köpeğin kuyruk sallaması yerine kuyruğun köpeği sallamasını anlatan, 3-5 zibidinin 70 milyonu sahte gündemlerle yıllarca oyalamasını en iyi şekilde açıkladığını düşündüğüm İngilizce bir terim.

İşte pankartlardan bazıları: “Atam İzindeyiz”, “Atam Eserlerine Sahip Çıkacağız”, “Cumhuriyeti Sen Kurdun Onu Yaşatacak Olan Bizleriz”

Hayır, CHP! Ata’nın eserlerine sahip çıkamayacaksın. Sen bu kafayla gittikçe anca pankart açar, bağırıp çağırır, sızlanıp ağlarsın. Ama eserlere sahip çıkamazsın. Neden mi? İktidarı buralara taşıyan sensin çünkü. İcat ettiğin “kamusal alan“la, düşman olduğun “bez parçası“yla, başörtüsüne “türban” nick’ini yamamanla; yıkamadağın bir iktidar meydana getirdin ve onu ellerinle besliyorsun. Ellerinle büyütüp, solar iken diriltiyorsun. Sula, bakımını yap, sonra da mahsul topla. Al sana “MeclisVille”.

Bu iktidarın buralara gelmesinin en büyük nedeni başörtüsüdür, kim ne derse desin. İlk önce bez parçasına türban adı verildi, sonra “Onu kafana takamazsın!” dendi. Fakat, “Biz türban taktıracağız!” diyen bir kurtarıcı çıktı. Halk da kurtarıcıyı başının tacı etti. Kurtarıcı kurtaramadı belki ama muhalefet sayesinde gücüne güç kattı ve büyümesine devam etti.

Küçükken hep bir ağızdan söylediğimiz “Doktor doktor kalksana, lambaları yaksana” şiiri dua hükmüne mi geçti yoksa? Lamba bir yandı halen sönmedi.

Evet, CHP! Ezber bozma zamanı çoktan geldi geçmekte. Halkın inanışına karışmaktan vazgeç. Destekçisi olduğun Cumhuriyet için asıl tehlike sensin. Bu ne biçim bir paradokstur!

“CHP CHP kalksana, Lamba’yı kapatsana.
Atam elden gidiyor, çaresine baksana.”

NOT: Vekilleri kendilerine benzettiğim için tüm “punk”çılardan özür diliyorum. İtiraf ediyorum sırf yazının başlığına uysun diye sizin isminizi kullandım. Tıpkı AKP’nin zirveye oturmak için türbanı kullanması gibi. Siz bu şekilde rezil değilsiniz yoksa!

Geçen “ülkeyi terk edeceğim” demiştin, şimdi de Deniz Baykal’a mektup yazmışsın. Hasta mısın?

Fazıl Say nerede eğitim aldığını çok merak ediyorum. Senin Türkçe derslerine giren öğretmenin manav mıydı, var mı bunun cevabı? Fazıl Say, Deniz Baykal’a yazdığın mektubun her satırında üç nokta kullanmışsın. Cümleye derin anlam katacak başka şeyler yok mu Fazıl Say? Bu mektubu bana bir başkası gösterseydi bir ilkokul çocuğu babasının gazıyla Deniz Baykal amcasına yazmıştır diye düşünürdüm. Fazıl Say hiç mi kitap okumuyorsun sen?

Fazıl Say seni “aydın” diye pazarladılar bize. Ülkesini çok seven bir insan ilk önce kendi dilini doğru kullanmaz mı? Kullanmazsa bunun adı çakma aydın olmaz mı Fazıl Say? Dostum, bir soru cümlesinde soru işareti bir kere kullanılır benim sana yazdığım bu mektupta olduğu gibi. Bunu da mı görmedin hiçbir yerde? Yazdığın diğer yazılardan da haberim var; hepsinde aynı hata! Farkında mısın Fazıl Say? Sen böyle hatalar yaparsan gazete sitelerindeki okuyucu yorumlarından ne farkı olur bunların? Millet onlarla taşak geçiyor Fazıl!

Fazıl Say, 30 milyon 16 tane Estonya ederse, 42 milyon kaç tane Estonya eder hiç mi hesaplamadın bunu? Ailende matematik dehaları var, onlardan bir şey kapmadın mı bu yaşına kadar? Fazıl Say insan dert ettiği ülkeyi çok seviyorsa o ülkenin ilerlemesi, demokratikleşmesi için diğer seslere de saygı göstermez mi? Ben ülke sevgisi konusunu tartışabilen birisiyken buna saygı gösteriyorsam senden bunu beklemem abes mi?

Fazıl Say gördüğüm kadarıyla ömrünün çoğunu ülke dışında geçirdin. Ne ara ülkesi için parçalanan birisi oldun? Baykal’a yazdığın mektupta CHP’ye oy veren yüzde 24’ün zekasının çok büyük olduğunu söylemişsin. Eğer yazdığın bu mektupla onları temsil ediyorsan geri kalanların zekasının durumu hakkında ne düşünmemi bekliyorsun Fazıl Say?

Fazıl Say, CHP partizanlarının içinde Deniz Baykal’a adam gibi mektup yazacak kimse yok muydu da bu işe sen el attın? Yoksa reklamını yapmak mıydı amacın? Yazdığım işbu mektupla reklamına tuz da ben kattığım için bana da bir konserine bilet ayarlar mısın?

“Varoşlara inelim, halkla bütünleşelim…” demenin hemen öncesinde Atatürk’ün “Ben halkı niye dinleyeyim, halk beni dinlesin” demesini örnek vermişsin. Diktatörlük mü istiyorsun Fazıl Say? Yok amacın demokrasi ise bu nedir Fazıl Say? Bu nasıl bir kafa karışıklığıdır toparlak müzisyen!

Fazıl Say sen nasıl oluyor da kendini çok önemli bir insan olarak görüyorsun? Kaç kişi senin kim olduğunu biliyor, 70 milyon içinde kaç kişi seninle avunuyor tombik? “100 konserimin 80’ini yurtdışında veriyorum” diyen sen misin yoksa bizim hacı amca mı? Vatan sevgisi yurtdışına kapağı atmak mıdır konçertolarını yediğim?

Fazıl Say akıllı adamsın! Bu ülkede popüler olmanın yolunu bulmuşsun, helal olsun. Eğer işin müzikse, oradan beslenmeyi düşünüyorsan bu yaptıklarının samimiyetine nasıl inanayım Fazıl Say? Sen eğer böyle yaparsan; önündeki Muş Ovası’na bir tohum bile atmamasına rağmen “laik düzeni korumalıyız” diyen Ziraat Fakültesi Dekanı’ndan ne farkın kalır Fazıl Say? Fazıl Say, Shakespeare’in “Dostum siz şemsiye yapınız, sadece şemsiye yapınız, yalnızca şemsiye yapınız,” diye biten hikayesini hiç mi duymadın? Duyduysan da hiç mi ibret almadın?

Siyasete bu kadar meraklıysan ne diye hala piyano başında kafanı sallıyorsun oynar başlı müzisyen?

Fazıl Say!
Yeter lan sayma artık!

Efendim selamlar! Nasılsınız?

Beni soracak olursanız yine yorgunum. Yorgunluk hastalığı diye birşey varsa eğer, işte ben ondan oldum sanırım.

Seçim bitti ama pislikleri ve sonrası geyikleri bitmedi. Sonrasında çıkan geyiklere geleceğiz. Pislikleri ufak ufak toplanıyor işte. Merkez ilçelerde toplanmış olsa bile, bizim mahalle gibi yerlerde daha yeni yeni toplanıyor parti bayrakları. Gövde gösterisi iyidir, güzeldir ama “uff amma çok bayrak astılar, hemen oyumu bunlara vermeliyim!!!” diye düşünen bir insan evladı yoktur bence. Tunceli’ye falan sevimli görünmek adına dağa taşa yolladığınız oy yardımlarının onlarca katına mal olmuştur bu bayraklar sanırım. Altay Esiroğlu bunu gözümüze sokan bir yazı yazmıştı zaten zamanında. (bkz: Dürüst Seçimler ve Bir O Kadar Dürüst Adaylar) Evet, seçimler bitti ve flamalarınız, bir belediye çöplüğüne, sandıklardan çalınan oyların yanına gidiyor.

Tatillerinde Dubai’ye gitmek isteyip de, bir türlü fırsat bulamayanların umudu olan AKP’nin Çeşme adayı Mustafa Cenger kazanamamış. Oysa adam, isteyip de bulamadığınızı, hayal edip de göremediğinizi ayağınıza getirecekti, Çeşme’yi Dubai’ye çevirecekti. Kısmet değilmiş. 5.155 Dubai sevdalısı umutlarını bir beş yıl daha taze tutsun. Belki bir dönem sonra…

Bugün hiç gülesim yoktu aslında ama AKP’nin türban itirazıyla ilgili haberini görünce çok güldüm. “Tutturabildiğine göre” siyasetini benimseyen AKP’nin bu gibi mevzuları pek fazla aslında. Doğu’da “boşverin kimliği” diyor, Anadolu’da “kimlik savaşları” veriyor, Ege’de “biz aslında liberaliz” diyor; her kalıba göre bir şekil buluyor kendisine yani. Bu sefer de Gaziantep’in Islahiye Belediye başkanının başı türbanlı diye bir şikayette bulunmuşlar. Olay pek fantastik aslında. Gaziantep – Islahiye’nin eski belediye başkanı AKP’den Mehmet Uludağ imiş. AKP, Mehmet Uludağ’ı tekrar aday göstermeyince, Uludağ, DP’den aday olmak istemiş. Ancak daha önceden AKP’den temayül yoklamalarına katıldığı için bu mümkün olmamış. Bu sefer Sayın Uludağ, eşini ortaya atmış ve kendisi yerine DP’den eşini aday göstermiş. Hiç bir siyaset bilgisi olmayan hanım ablamız oyların %37′sini toplayarak başkanlığa seçilmiş. Buraya kadar zaten büyük bir komedi dönüyor. Nerede kaldı rejim, nerede kaldı ideoloji. Bunun üzerine harekete geçen AKP, Bayan Uludağ’ın başının kapalı olduğunu söyleyerek itiraz etmiş. Ancak başvurusunu başı açık bir fotoğrafla yaptığı için AKP’nin itirazı reddedilmiş. Bunun yanı sıra, bayan Uludağ, aday olmadan önce AKP üyesiymiş. ahaha Tam dallas yemin ediyorum.

Bizim 10 bin kişiye miting veren Zeki abimiz de boş yere yırtınmış Bingöl’de. Zeki Börükoçin, Bingöl’de bağımsız belediye başkan adayı olmuş ve tam 10 bin kişiye miting vermişti. Herkes arkasında görünüyordu ama sandıklar açıldığında aldığı oy, mahalle muhtarlarının aldığının yarısı kadar çıkmış ve sadece 76 oy almış. Zeki abim sinirlenmiş, vermiş veriştirmiş. Bu memlekette hep böyle değil midir Zeki abi? Konuşursun, herkes arkanda olacağını söyler ama iş icraata geldiğinde, en yakın rakibine 10 boy fark atmış bir yarış atı gibi yalnız kalırsın böyle. Senin fark biraz tersten olmuş ama olsun. En azından “denedim” dersin be Zeki abi. Üzüldüm valla. 10 bin kişiyle miting yapsam çok pis g.tüm kalkardı şerefsizim.

Aslında en ilginç mevzulardan biri Isparta’da olmuş. AKP’li eski belediye başkanı Hasan Balaban’ın seçimi kaybetmesiyle birlikte, birkaç iş adamı toplanıp, 6 bin liraya deve almışlar. Önce deveye şehir turu attırıp, sonra belediyenin et kesim merkezinde kestirmişler ve ücretsiz olarak halka dağıtmışlar. Ayrıca, Hasan Balaban’dan “zulüm” gördüklerini iddia eden birkaç esnaf, iki gündür halka helva dağıtıyormuş. Adam gitti ama izi kalmış baya. Burada tabi olaya ters bir açıdan bakmak da gerekebilir. Belki de adam çok iyi çalışıp, bu ismini açıklamak istemeyen iş adamlarının kuyruğuna bastı. Adamların ya da eski başkanın ne yaptığını bilemem ama, iş adamları her türlüsünden bir “kurtulduk lan!” partisi vermişler gibi görünüyor. Kutuplaşma fena azizim.

Çakma Obama olayı varmış bir de… CHP, Denizli’nin Acıpayam ilçesine bağlı Akalan Beldesinde, sanırım sırf ABD başkanı Obama’ya benzediği için “Akalan’ın Obaması” şeklinde bir kampanya yaparak girdiği seçimde sadece 17 oy alarak çok pis patlamış. Bu haber de beni gayet kişnetti. Siz de gönül rahatlığıyla gülebilirsiniz. Lan millet zaten sevmiyor Amerika’yı, sen üstüne gidip Obama’ya benziyor diye garibin tekini aday gösteriyorsun. Çok komik parti bu CHP…

ÇORUM’un Mecitözü İlçesi’nde, izne gelen 3 erin oy kullandığı belirlenince, seçim iptal oldu. Malum, askere gittiğinizde devletin sadece bir MALI oluyorsunuz. Seçme, seçilme, izinsiz işeme, izinsiz sigara içme ve bunun gibi “insan” olma özelliğini taşıyan düşünebilen organizmaların yaptığı hiç bir şeyi yapamıyorsunuz asker olduğunuz zaman. Orada yapacağınız şey, mutlak suretle emre itaat etmek, astlarını sevmek, üstlerinden tırsmak, güneşin ya da karın altında esas duruşta durmak, sürünmek ve berbat yemeklerden yemektir. Ne işiniz var oy kullanıyorsunuz?! Bak sizin yüzünüzden seçim iptal edildi, tekrar oy kullanacak insanlar. Tekrar sıraya gir, tekrar yandan kaynak yapanlara küfret, tekrar oy çal, tekrar çaldığın oyları yakarken genzine duman kaçsın… Bu asker milletinde zerre akıl yok arkadaş. Ne işin var oy veriyorsun. Zaten akıllı olsan devlet seçme ve seçilme hakkını elinden alır mı hiç senin?!

Büyükçekmece’de AKP seçim sonuçlarına itiraz etmiş. 100 küsur oy farkla kaybettiklerini görünce, bir umutla, belki yanlış saymışlardır diye düşündüler muhtemelen. İtirazı olumlu değerlendirilmiş ve oylar tekrar sayılmış. Ve AKP’nin itirazının yersiz olmadığı görülmüş. Fark 100 değil 500 küsurmuş. Bu sefer profesyonel sandık başkanları yoktu sanırım sayımda. İlk sayımda nasıl da kaçmış o kadar oy gözden, hay Allah!mış resmen…

Önceden var mıydı bu kadar itiraz, bu kadar tantana? Oy çalınmasını hep yaşıyoruz zaten. Oy çalınmalarının, Müslümanlıklarıyla övünen partilerin etrafında toplanması beni şaşırtmıyor. Çünkü ben, zaten onların dini kullandığını biliyorum. Ama bilmeyenler için bir şey ifade ediyor mu, burası merak konusu. Bu seçim neler değiştirir, neler getirir, neler götürür bilemem. Çok garip bir ülkeyiz çünkü. Her şey olabilir bu ülkede. Bir günde tüm rüzgarlar terse dönebilir. O yüzden tahmin yürütmek güç. Ancak tahmin yürütülmeyecek kadar açık olan tek bir nokta var; hangi parti gelirse gelsin, hangi belediye seçilirse seçilsin; bir düzen var ve yeni gelen kim olursa olsun bu düzenin dişlisi olacaktır. Emperyalist ülkelerin pençelerinden kurtul-a-madığımız sürece, bu böyle devam edecek. Siyasetin bir düzen olduğunu düşünürsek, kimsenin düzeni bozmaya niyetinin olmayacağını zaten görebiliriz. Birileri çakma Obama’lardan medet umar, birisi başkan olabilmek için partisini satıp, eşini kullanır, birisi din istismarıyla bir yerlere gelip, başörtüsüne itiraz eder… Düzen devam eder… Cem de artık yatar…

Sevgiler, saygılar.

Pankartına “Farkettiniz’mi xxx geliyor” diye yazar bir partiye oy vermeyi bırak, günahımı çok görürüm.

Şu ana kadar dikkatimi çeken en esprili ve zeka ürünü kokan pankart, Üsküdar’a aday olan MHP’ye ait. Siyasilerin acayip dar mizah anlayışlarının üretebileceği en zekice pankartı yapmış adamlar, helal olsun. Ak Parti Üsküdar Belediye Başkan Adayı Mustafa Kara ve kendimi bildim bileli başkan olan eski Belediye Başkanı Saadetli Yılmaz Bayat’a sallamışlar (Bayat, geçen dönem hariç 2 dönem Üsküdar’da Belediye Başkanlığı yapmıştı).

İşte MHP’nin pankartı:
“Bayat geçmişe ve Kara geleceğe hayır!”

Çok komik, acayip zekice falan değil ama gördüklerim arasında en iyisi bu oldu. Aynı MHP’nin bir de Beykoz’a talip olan adayı var ki evlerden ırak diyorum. Yolunuz düşerse verdiği pozlara bi’ bakın da gülmekten sıçmak ne demektir tecrübe edin.  

DSP’nin sloganlarını hazırlayan elemanlar sanırım bugüne kadar ne bir komedi filmi izlemişler, ne de mizah dergilerine göz atmışlar. Belli ki bu arkadaşların yanında kimse espri falan da yapmamış.
Pankartları soğuk duş etkisi yapıyor, Üsküdar’daki adayları Levent Kırca için yaptıkları ince esprileri (!)  okudukça “böööö!” diye tepki veriyorum.

“Üsküdar benimle gülecek!”
 ”Trafikte sorunu olmayanlar gülerler!”
“Karnı tok olan güler!”
Her pankartta, afişte Levent Kırca’nın güldüren tarafına göndermeler var. Çok zeki adamlar çok… (Cem kızma lan!) Nasıl basit mizah anlayışı lan bu? Ben şimdi size tutup Mine’nin selamı var, seni görünce gözlerim dolar kulaklarım euro diye espri yapsam hoşunuza gider mi? Gitmez, siz bana niye yapıyorsunuz bütün bunları.

Üsküdar’dan devam edelim. Saadet Partisi, Ak Parti’nin “Sen XX’sin büyük düşün!” pankartına ince bir ayar verip Yılmaz Bayat afişlerine “Üsküdarlı büyük düşünür 5 sene daha kaybetmez!” diye yazmış.

Dikkatimi çeken bir nokta daha var. Bazı belediye başkan adayları kendilerini iktidara gelecek zannediyor. Eşitlik-adalet, insan hakları, dünya barışı diye konuşan da var, kimse aç kalmayacak diye yaygara yapan da. Kanalizasyondan, çevre düzenlemesinden, temiz havadan, trafikten falan bahsetmiyorlar. Birileri bu arkadaşlara sadece belediye başkanı olacaklarını hatırlatsın.

TKP, Ak Parti’nin kocaman bilboardlara yapıştırdığı ilanlarının üstüne küçük de olsa (standart bir atkı boyutunda)  ”Durdurun!” yazan kağıtlar yapıştırmış bir gece vakti. Çok cince bir fikir ama “emeğe saygı n’oldu beyler” diye sorarlar adama.

CHP Beşiktaş Belediye Başkan Adayı İsmail Ünal’ın pankartları herkesinkinden daha farklı. Halihazırda da başkanlık görevini yürüten Ünal, ilanlarına “CHP Beşiktaş Belediye Başkan Adayı” diye yazmaktansa “Beşiktaş’ın Başkanı” demeyi tercih etmiş. Böyle değişik tipleri alkışlarım ben, aferin İsmail Ünal’a.

Beni en çok güldüren afiş ise işte bu oldu koca 1.5 ay boyunca. Bakın bu da değişik bir şey he :)

Büyük düşün derken?

Efendim selamlar! Nasılsınız? İyi gördüm sizleri. Aman üşütmeyin, grip salgını var, sonra kaputu zor toplarsınız benim gibi.

Beni soracak olursanız,  gayette idare eder modundayım. Yine başladık hayırlısıyla yeni bir haftaya. Metrobüs ve ben şeklinde takılmacaya devam ediyoruz. Yarın karşıya geçebilmiş metrobüsün ilk haftası dolacak ve bu okuyucu için kendini feda eden genç yazarımsınız, size bu ilk haftayı özetleyecek. Yemeden, içmeden, her türlü geç kalma riskini göze alarak bu haftayı metrobüslerde geçirdim. İyisiyle kötüsüyle irdelemece geliyor yarın. Kızmaca darılmaca yok ama!

Neyse. Bugün yine çeşitli konularım var size aktaracağım. Sigara yasağı, otobüse binme durumları, müzikal zırvalamaların yanında, yerel seçimlerde kime oy vereceğime karar verdiğimi açıklayacağım. Flaş flaş, azsoora azsoora!

Efendim bugün otobüsümle eve dönerkene bir kafe gördüm, insanlar pöfür pöfür içiyorlar sigarayı.

Oh mis! dedim. Sigara içmesem bile bu yasak bana oldukça saçma geldi uygulama dönemine girildikten sonra. Yasa güzel, tamam, ama uygulayıcısı kim bunun? Uygulama konusunda hiç bir açıklama yok. İçerseniz sikertiriz diyorlar sadece ama kimin şeyi kaçacak bi tarafımıza, ondan haber yok. Yakalanan ya da ceza yiyen olduğunu sanmıyorum, hiç duymadım öyle bir şeyi. O açıdan bir kafe açıp, “ceza kesebilecek bir babayiğit olmadığından dolayı, bu restorant / kafede sigara içmek serbesttir” şeklinde bir afiş asasım var. Polis bile içtiği sigaranın izmaritini yere atıyorsa, öyle yasaya kafam girsin hacılar! Bir de o polis bana gelip ceza yazacak? Haha!

Bu arada gördüğüm kafede profiterol satıyorlardı. Bunca zaman sonra bile hala daha profiterol demeye dili dönmeyen insanlar var ve ben o insanları görünce içime bir huzur geliyor. Hep istemişimdir profiterol diyememeyi. İnsanlar bana “hadi Cem, profiterol desene” deselerdi ve ben demeye çalışıp, diyemeseydim, hep beraber gülseydik. İnsanları mutlu etseydim. Benim sayemde insanlar günlük yaşamlarındaki sikindirik sıkıntılardan uzaklaşıp, anlık da olsa gülselerdi fena mı olurdu? İşte o hala profiterol diyemeyen adam bu işe yarıyor. Sevin onu.

Semt ya da mekan farketmiyor arkadaş! İstanbul’un hangi semtinde olursa olsun insanlar otobüse binerken üzerlerinde taşıdıkları deri şeklindeki maskeyi çıkartıp, bildiğin ayı oluyorlar. Öyle bi ittiriyorlar otobüse binerken. Sanırsınız yeryüzünde bir tufan olacak ve o otobüse binemeyenler ölüp gidecekler. Ve işin heyecanlı tarafı, tufanın kopmasına saniyeler kalmış. Öyle aceleleri var ki. Yardırıyorlar resmen. Üzerine üzerine basıp geçiyorlar. Nuh’un Otobüsü style. İşte böyle insanlardan ölesiye nefret ediyorum okuyucu. Onlardan biriysen senden bile nefret ediyorum. Adamların yaşama sevinci bu sanki. Öyle mutlu oluyorlar ki aslında. Otobüs boş olsa, oturmaya yer kalmayacak korkusuyla seni ezip geçse yine diyeceğim ki; doğa kanunu yüzünden! Hani “Yaşamak için öldür / Oturmak için ittir” doğrusu falan kuruyorum kafamda. Ayı olduklarını bildiğim için doğa kanunlarına göre değerlendiriyorum. Ama otobüs ağzına kadar dolu olsa bile aynılar. Derin bir haz alıyorlar bence bu durumdan. Seviniyorlar bir kişiden bile önce binseler. Öyle mutlu oluyorlar ki; sanırsın süper lotoyu tek başına bildi. Arkasından biniyorsun hayatından hiç bir şey eksilmeden. Hiç bir kazancın olmuyor, kaybın olmadığı gibi. En azından benim sayemde bir “insan” mutlu oldu diyorsun, diğer “ayıyı” kastederek ama için için nefret ediyorsun o insandan. Şerefsiz pezevenk ittirmeden binsene!

Ben de sapık ruhluyum aslında. Ben de hayvanım! Ama ben bunu kendimi müziğe vererek yaşıyorum. İçimde yaşattığım kingkong kadar büyük gorili tatmin ediyorum bazı bazı. Herkesin tatmin ve deşarj şekli farklı tabi. Bazıları uçan kuşun götüne bakarak tatmin olur, bazıları ise en sapıkça dürtülerin daha sapıkçalarını şarkılarda dinleyerek. Ben sanırım bu ikincisindenim. Fucked With A Knife diye bir parça dinleyip mutlu olabiliyorum. Öylesine heyecan verici bir ritim, melodi karmaşıklığı. Çok eskilerden çektiğim bir CD vardı, onu aldım bugün yanıma işe giderken. ÖFF! O ne biçim özlemişim. Cannibal Corpse ve onun eski parçalarından oluşan bir toplama CD. Sepultura – Roots parçasının ve Metallica – No Remorse parçasının coverı falan da vardı. Otobüste üzerime basıp geçen insanlar bile umurumda olmuyor kulağımda böyle gazör bir müzik olduğu zaman. Ne demiş Death Metal atalarından biri olan Possessed; Death Metal, Kill Them Pigs! İşte böyle.

Üsküdar’a bağlı bir mahallede oturuyorum. Ve adım gibi biliyorum ki Saadet Partisi yada Akepe kazanacak burada belediye seçimini. Geçen dönem Akepe kazanmıştı. Bu sefer iki taraf da iddialı görünüyor. %40′ar oyları garantiymiş gibi geliyor bana. %20 diğer partiler arasında bölünür. O derece gelişime açık bir semtiz. Yenilikçiliğin dibine vurmuş durumdayız. Ama ben baktım, tüm adayları inceledim. Saadet Partisi’nin adayı Yılmaz Bayat. Çok evvel yıllar başkan olmuştu. Oldu da ne oldu? Çok iyi işler yapmış ya da yapacak olsa bile Saadet Partisi’ne oy vermem. Ak Parti’nin adayı Mustafa Kara. Samimi söylüyorum bakın, Ak Parti’den nefret etmemle alakası bile yok, adamın yüzüne bakınca bile içim gıdıklanıyor. Hiç samimi gelmeyen bir gülüşü var. Bir kriz ortamında önüne geleni tokatlayıp, kafasını kopartabilecek bir insan evladı izlenimi verdi bana. Bariz bir padişah modeli. CHP, Semra Barın diye bir hatunu aday göstermiş. 10 kadından 8′inin kapalı olduğu Üsküdar semtinde hiç şans vermiyorum CHP adayına. Belediye başkanı olmak için şovmen olman gerek bence. Bakın Sarıgül’e? Misler gibi götürüyor olayı. Bu yüzden DSP’nin adayı Levent Kırca’da karar kıldım ahaha. Adam gerçekten şovmen ne de olsa. Belediyeyi komple söğüşlese bile “olacak o kadar” der geçeriz, yine güleriz. Oyum Levent Kırca’ya! Cidden lan!

Dikkat edin kendinize okuyucu.

Her seçim döneminde birbirinden beter propaganda gördüm. Ama bu kadar kötüsüne şahit olmadım. Geçen gün gazetelerde vardı haberi. Gerçek olup olmadığını bilmiyorum, belki Kılıçdaroğlu hayranlarından birisi yapmış olabilir bunu. Gerçekse çok  kötü, şakaysa acayip çok kötü. Bu ne lan!

bobiler‘den çalmışlar diye düşünüyorum fakat ben orada bu kadar kalitesiz montelerle uğraşan görmedim.

Bu espriyi yapmaya çalışanın zeka yaşı kaç, mizah anlayışı ne kadar dar acayip merak ettim sabah sabah.

Cumhuriyet sistemini hemen kısaca tekrar hatırlıyoruz.

Halkın kendi kendisini yönetmesi, vatandaşların oy verdiği topluluklardan mecliste sandalye çoğunluğu sağlayanın ülkeyi idare etmesi.

Atatürk bunu getirdi. Bizi pis, gerici Osmanlı İmparatorluğu’ndan kurtardı.

Thanks babe!

Cumhuriyet rejimi için gerekli olan malzemeler:

1 adet ülke
1 adet millet (ırkı önemli değil, karışık da olabilir. Nüfus sayısı tercihe kalmıştır.)
Ülkeyi yönetmeye aday birden çok parti.

Şimdi partiler seçilebilmek için bir şeyler yapmak zorunda. Halkın gözünü boyamalı, reklamını iyi yapmalı, milleti kendisine inandırmalı. Bunlar olmazsa olmaz. Eğer rakip partilerden birisi yükselişe geçtiyse onun artan karizmasını düşürmeli. Sistem bunun üzerine kurulu. Sanki ihaleye giriyorlar anasını satayım!

Halk ne yapmalı?
Oy vermeli.

Neye göre vermeli?
Partilerin inandırıcılığına ve kendi düşüncesine uygunluğuna göre vermeli.

Nasıl vermeli?
Eğili… pardon, elindeki ‘evet’ yazılı mührü oy vereceği partinin altındaki boşluğa basarak. (bu çok önemlidir, olası bir karışıklıkta çok pis şeyler olabilir)

Her seçim arifesinde sizler de partilerin nasıl davrandığını, halkı nasıl aptal yerine koyduğunu, ne tür taklalar attığını, Konya’ya nasıl deniz getirdiğini görüyorsunuz. Bunlar cumhuriyet rejiminin gerektirdiği şeyler. Çünkü ortada bir parti var ve halkın oylarını toplamak zorunda. Yani ürününü satması gerekiyor. Bunun için de reklamın her türlüsünü yapmalı, rakiplerinin gözünü oymalı.

Tekrar ediyorum, cumhuriyet sisteminin olmazsa olmaz şartıdır bu.

Yoksa kenarda duran bir partiye niye oy versin millet. Daha açık konuşayım; ülkenin en kaliteli ilim, bilim, sanat adamlarının bir arada olduğu, vatandaşını süper halk haline getirecek, ülkesini dünyanın en güçlü, refah seviyesi en yüksek yeri yapacak potansiyele sahip bir parti propaganda yapmasa, sesi çıkmasa, rakiplerine vurmasa kim neden bassın onlara elindeki şeyi.

Mührü be mührü, fesat adamlar!

Bu arada propaganda demek, reklam demektir. Seçim propagandası da seçim reklamı demektir. Unutmayın bunu!

Bir parti daha düşünün; iş yapabilecek adam sayısı kısıtlı, ülkenin bütün İvediklerini bünyesinde toplamış. Vaatler, sözler, gırla gidiyor. Halkın hislerini, duygularını, kültürünü iyi sömürebiliyor… Bir gün Hatay’da konuşurken aynı günün akşamı Edirne’de vatandaşla bir araya gelebiliyor. Rakiplerinin açıklarını buluyor, onları halkın gözünden düşürüyor.

Şimdi bir seçim yapılsa hangisi kazanır?
Tabii ki ikinci parti kazanır.

Neden?
Çünkü kandırılmaya dünden razı saf halkı kandırabilmiş, düşmanlarını (rakip partiler) vatandaşın gözünde küçük düşürmüştür, vatandaşın milli-manevi, dünyevi duygularını istismar etmiştir.

Özetle propagandasını, yani reklamını iyi yapmıştır.

Bu böyledir ve böyle de olacaktır. Cumhuriyet adı verilen sistem böyle olmasını emretmektedir aslında.

Reklamını iyi yap, oyları topla, milleti yönet.
Cumhuriyet dediğin şey bundan ibaret!
(Süper oldu bu. Kitaplardaki tanımı çok çabuk değiştirip bunu yazın!)

Şu anda yine bir seçim dönemindeyiz. İşler nasıl yürüyor hatırlayalım. Birileri birilerine beyaz eşya, odun, kömür yardımı yapıyor. Öbürü berikinin açığını arıyor, “konuşturmayın beni” diyor. Son dakikalar bu şekilde geçiyor güzel ülkem Türkiye’mde. Başbakan, CHP’nin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan Adayı Kemal Kılıçdaroğlu için “Sonunda konuşturacaklar beni” diyerek aba altından sopa gösteriyor. Kılıçdaroğlu, Başbakan’ın yediği haltları anlatıyor, iyice alışkanlık yapan “çıkın canlı yayına, tartışalım” teklifini sunuyor. MHP’den birisi çıkmış, o da iki partinin yolsuzluklarından bahsediyor. Bunlar seçim döneminin olağan halleri.

Tekrar ediyorum; Cumhuriyet denilen sistem bunu emrediyor.

Odun, kömür mevzuuna geline ona ayrı bir parantez açmak lazım. Onun da yapılması gerektiğini sikko rejim gerekli kılıyor.

Bir parti bunları yapmasa nasıl oy toplayabilir?

“Cumhuriyet de cumhuriyet” diye g*tünü yırtan CHP’lilerin getirdiği sistemin gerektirdiği şeyler bunlar. Lan şimdi niye ağlayıp sızlayıp beni kızdırıyorsunuz.

Dünyanın geri kalanını bilmem ama bana göre tek adam düzeni devam etmeli bu topraklarda. İster komünist, ister monarşik, isterse teokratik bir düzen olsun. Cumhuriyet bize göre bir şey değil.

Madem oyunun kuralları bu, buna göre oynanıyor kimse ağlamasın. Odun, kömür dağıtan AKP’yle, hacıya hocaya rozet takan CHP’nin yaptıkları aynı bokun laciverdi değil mi?

Evet bayanlar baylar, cumhuriyet denilen rejim sikko bir düzendir. Dolayısıyla Atatürk bizlere sikko bir miras bırakmıştır. Kendisine teessüflerimi bildirir, “ayıp ettin” derim derin derin.

Bana kalırsa şu anda bütün partiler oyunun gereklerini yerine getiriyorlar. Yaptıkları sevimli şeyler değil tabii ki. Ama kurallar bu maalesef.

Tekrar ediyoruz; halkın gözüne gir, yardım et, reklamını iyi yap, düşmanını döv ve oyları kazan. Budur işte yıllardır çok matah bir şeymiş gibi gözümüze sokulan cumhuriyet. Yeminle söylüyorum, yıkılsa üzülmem!

Rejime bak anasını satayım; reklamını iyi yapan kazanıyor. İhaleye giriyoruz sanki. Devlet yönetiyorsunuz lan devlet! Milyonlarca adamın sorumluluğu var üzerinizde.

Halk eğitimsizmiş. Lan bulmuşlar böyle halkı, eğitirler mi be!

Demekki neymiş dostlar, kadrosu kötü ama reklamı iyi olan bir parti seçimleri çok rahat kazanabilirmiş. Kazananlar koltuğa oturduktan sonra ülkenin içine de sıçabilir. Böyle bir hakkı vardır, çünkü halk onu seçmiştir.

Yanisi şudur ki dostlarım cumhuriyet saçma sapan bir sistemdir, tekrar ediyorum sikkodur!

Bir bok da olmaz, bir boka da yaramaz!

CHP’nin demirbaşkanı bu sözü ciddiye almış!

Şişli adayının ismini bugün öğrendim: Muharrem Sarıgül. Avukatmış kendisi. Bildiğimiz Mustafa Sarıgül’le uzaktan yakından ilgisi yok.

Eski CHP’li, yeni DSP’li Mustafa Sarıgül’e karşı, sıfır kilometre başkan adayı Muharrem Sarıgül.

Umuyorlar ki oy pusulasında CHP bayrağıyla birlikte M. Sarıgül ismini gören 3-5 denyo CHP’ye bassın mührü.

Reebok yerine Rcebok, Adidas yerine Abibas üreten merdivenaltı üreticileri çok gördük ama Mustafa Sarıgül’e karşı Muharrem Sarıgül’ü aday gösterecek kapasitede merdivenaltı siyasetçiyi eminim Çinliler bile görmemiştir.

Helal! Oylar CHP’ye! Genel seçimlerde arkadaşlarımı örgütleyip CHP’ye barajı geçecek kadar oy vermeyi planlıyorum. CHP demek Deniz Baykal demek, o olmazsa mecliste kime güleriz?