Bu yazıyı yazmama sebep olan dün geceki Ziraat Türkiye Kupası maçıydı. Epey olmuştu Beşiktaş maçı izlemeyeli. Bi’ seyredelim dedim, belki eski heyecanları yaşarız. Maç heyecanlıydı, güzeldi. Mücadele de üst düzeydeydi. Ancak Kara Kartal’dan ben daha iyi bir futbol beklerdim açıkçası. Maçı anlatan eleman sürekli Beşiktaş’ın fizik yorgunluğundan bahsetti. Sanki 2 gün önce UEFA maçı vardı anasını satayım. Zaten Bursa maçı da iptal olmuş. Başka ne maçı yapıyorlarsa artık.

Dünya kadar yabancı dolmuş takıma. Bunlara niye o kadar para verirler anlamadım hiç. Q7’nin üçte biri kadar top oynasalar her şey çok güzel olacak ama nerde. En gıcık gittiğim şey de o zaten. Aynı kalitede top oynayacak bir sürü gencimiz varken yabancı alıyoruz. Onlar da bizim ülkeye gelince yavşama moduna geçiyorlar. Çoğunluğu böyle. Doğru dürüst 2-3 ay top oynuyorlar ancak. O kadar para da çöpe gitmiş oluyor. Lanet olsun kulüplerin yabancı sevgisine. Getireceksen iş yapacak kaliteli adam getir. Asıl bunlardan soğudum belki de ülke futbolundan. Bir de bozuk para harcar gibi teknik direktör ve futbolcu harcanıyor bu ülkede. Mesela İbrahim Üzülmez gibi mücadeleci, istikrarlı adamı anında postaladılar. Yıllardır takımın bel kemiğiydi kendisi. Herkes geldi geçti takımdan ama o hep vardı. Pek tekniği olmasa da 2 sene içinde postalanan top cambazı yabancılarla değişmem kendisini.

Maçta beni şaşırtan Rüştü oldu. “Hala oynuyor mu lan bu?” dedim. Yıllar önce (ortaokulda) bir haftasonu arkadaşım beni Aydınspor-Antalyaspor 2. Lig maçına götürmüştü. O maçta “Bu Antalya’nın kalecisi var ya Fener’e gitçekmiş lan” demişti. Nitekim sonra dediği gibi Fener’e gitti. Hatırladığım kadarıyla o gün bizim Aydın 2 tane takmıştı Antalya’ya. “O gün bugündür hala oynuyor adam, vay be” dedim. Sonra dün geceki sürprizlerden birisi Tayfur Havutçu’ydu. Bizde oynadığı dönemlerde maç sonrası yaptığı peltek açıklamaları geldi aklıma, gülümsedim. Ama asıl diğer sürpriz epeydir görmediğim “Gassaraylı Arif” idi. Onun İ.B.B’de yardımcı antrenörlük yaptığını futbol gündemini takip etmediğim için bilmiyordum. Kameralar, İ.B.B kulübesini gösterdiğinde “Ahanda, Artist Arif” dedim. “Artist Arif” lafını geçmişte maçları Cine5’in verdiği yıllarda maç izlemek için gittiğim kahvehanelerden hatırlarım. Futbol delisi amcalar ne zaman Arif kendini yere bıraksa “Ariiif, Cüneyt Arkın halt etmiş yanında, git Yeşilçam’da oyna. Artiiiz!” derlerdi. Gerçekten çok artistçe bırakırdı kendini.

Ne kadar ligimiz kalitesiz olsa da oynanan futbol çok iyi olmasa da dün gece güzel ve heyecanlı geçti benim için. Yıllar sonra maç izlemenin zevkine vardım. Gollerle coştum. Ara sıra takılmak lazım futbola. Ama sık değil, yaşanan gelişmeler insanı sinir ediyor çünkü, tıpkı ülke siyasetindeki gibi çirkeflikler yaşanıyor.

İyi bir bahane bulmuştunuz Üzülmez’i gönderirken. Guti, Quaresma, Almeida ve Fernandes gibi oyuncuların kavgadan çok etkilendiğini, şok geçirdiklerini söylemiştiniz. Hatta bir dost meclisinde aynı ifadeleri bizzat Cengiz Zülfikaroğlu’nun ağzından duymuştum. Yabancılar bu durumu ‘insanlık dışı’ diye nitelendirmişti. Siz de Beşiktaş’ın imajını korumak için İbrahim Üzülmez’e kapıyı göstermiş, yabancı oyunculara da “Aynı şeyi siz yapsanız sizi de kovarım” demiştiniz.

Şimdi o çekindiğiniz yabancı oyunculardan bir tanesine saldırdı Nihat Kahveci. Hem de soyunma odası gibi mahrem bir alanda değil herkesin gözü önünde yaşandı bu hadise. Aynı Nihat Kahveci, aynı gün çok da sevmediğim bir spor yazarının üzerine yürüdü. Üzülmez’inki 1 birim ayıpsa, 10 katını yaptı Nihat Kahveci.

Şimdi neler olacağını çok merak ediyorum. Aynı sebebi öne sürüp Nihat’a da yol mu vereceksiniz yoksa tazminatından korktuğunuz için uygun bir ceza mı belirleyeceksiniz? İbrahim Üzülmez’e yapılanların aynısını bekliyorum bir Beşiktaşlı olarak. Aynı sebeplerle Nihat’a da yol ver sayın başkan! “Yabancıların gözündeki karizmamızın çizilmesine izin veremeyiz” de Nihat’a!

Nihat’ı kovmazsanız İbrahim Üzülmez’in gönderilmesinin arkasında başka sebepler arayacağım birçok Beşiktaşlı gibi. Kovarsanız da gerçekten dürüst bir adam olduğunuzu düşüneceğim her şeye rağmen.

Büyük bir sınavın eşiğindesin başkan; önümüzdeki sezonu bekleme!

Gaziantepspor maçından sonra hakem odasına inen Aziz Yıldırım’a karşı Mahmut Özgener bir basın toplantısı düzenlemiş ve çok iyi çalıştıklarını aldıkların her kararın objektif olduğunu söylemişti. Bu toplantının üç gün sonrasında ise Aziz Yıldırım bir basın toplantısıyla federasyona çatmış ve federasyonun yeterliliği konusunda endişe duyduklarını belirtmişti.
Bu açıklamaların hemen ardından Beşiktaş’ın Trabzonspor maçında penaltısı es geçilmiş, Kadıköy’deki derbide de malum olaylar yaşanmış ve Beşiktaş teknik direktörü Mustafa Denizli, “Bu saatte sonra şampiyonluktan bahsetmek abes olur” diyerek yarış dışı kaldıklarını belirtmişti yetkili bir ağız olarak. Bütün bu olayların arasında Adnan Polat da bir açıklama yaparak federasyona yüklenmişti. Beşiktaş’ın da hafta içinde düzenlediği basın toplantısı ve güvenoyu çağrısıyla üç büyük kulübümüz de federasyona olan inançlarını kaybettiklerini deklare etmiş durumdalar.

Fenerbahçe Acıbadem’in Fransa’daki finallerini takip etmek için Mahmut Özgener de kafileye dahil olmuştu. Federasyon başkanının tüm bu restleşmeler üzerine bu organizasyona katılması aklı selim insanların içine bir türlü sinmedi. Mehmet Ali Aydınlar’ın davetlisi olması da bir şeyi değiştirmedi. Çünkü içerisinde bulunulan dönemde Fenerbahçe ile yakınlaşması “Özgener, Aziz Yıldırım’dan özür diliyor” düşüncelerine sebep oldu. Küçük sinek yine mide bulandırdı.

Zaten farkettiyseniz Fenerbahçe bu olaydan sonra federasyon aleyhine tek kelime etmedi. Beşiktaş maçından sonra Bilica’nın yaptıkları için de “Maç bitmiştir, federasyon skoru tescil etmiştir. Bilica futbolcumuzdur” diye açıklama yaptı. Ancak aklı başında Fenerbahçeliler, yönetimin aksine Bilica’nın yaptıklarını, Hüseyin Göçek’in kararlarını içlerine sindirememişlerdi.

Bu haftaki maç programında Kasımpaşa-Fenerbahçe maçı, Galatasaray-Bursaspor maçının öncesine yazıldı. Bu sinek de küçük olmasına rağmen mide bulandırmaya yetti.

Fenerbahçe’nin alacağı sonuç Bursaspor’u çok yakından ilgilendirecek ve yeşil-beyazlı futbolculara ekstra stres yükleyecek. Fenerbahçe ise Bursaspor’un aksine çok rahat bir şekilde çıkacak sahaya. Burada bütün takımlara aynı mesafede olması gereken ve bütün takımlar arasında adalet tesis etmesi beklenen federasyonun terazisinin bir kez daha tutukluluk yaptığını çok rahat görebiliriz. İki takımın maçının aynı saatte başlaması gerekiyordu. Bunu akıl edemeyen ve bu konudaki ısrarını sürdüren bir federasyon bu ülkenin futbolundan sorumlu, düşünün artık…

Aziz Yıldırım’ın açıklamalarından sonra oluşan havaya 31. hafta programındaki bu tutarsızlık da eklenince Fenerbahçe’nin zirveye eller üzerinde taşındığına inanıyorum artık. Türk futboluna, federasyonuna olan güvenimi tamamiyle kaybettiğimi söyleyebilirim çok rahat bir şekilde.

Aklıma gelmişken; önceki gün Aziz Yıldırım, bahsi geçen iki maçın akıllarda soru işareti bırakmaması için aynı saatte başlaması gerektiğini bir mektupla federasyona iletmişti. Ancak federasyon bu talebi kabul etmedi. Bana kalırsa; Özgener, federasyon Aziz Yıldırım’ın her dediğini yapıyor imajını yıkmak, “Gördüğünüz gibi federasyonumuz kimsenin baskısı altında değildir” havası vermek için reddedi bu isteği. Yoksa aklı başında adam işi değildir bunu kabul etmemek.

Şu da bir gerçek ki, bu ülkenin futbol pastasını üç büyükler yiyor. Aralarına bir başkasını alıp paylarını bölüşmek istemiyorlar. Biz televizyondan bu üçünün de kanlı bıçaklı olduğunu düşünüyoruz ama işler böyle gitmiyor maalesef. Türk futbolundaki en samimi ilişkiler de bu üçlü arasında dönüyor. Aralarına başkalarını istemiyorlar. “Bu sene Fenerbahçe olsun seneye biz oluruz. Bu devran böyle döner” diyorlar.

Bize de Şampiyonlar Ligi maçlarını vermiyor diye Star Tv’ye küfür etmek düşüyor.

Türkiye Futbol Federasyonu, Euro 2016 tanıtım kampanyası için bir site açmış. Sadece Türkiye’ye değil, bütün Avrupa’ya hitap eden site sadece İngilizce ve Türkçe yayın yapıyor. Yani futbol delisi İspanyollar, İtalyanlar, Almanlar, siteye girdiklerinde hiçbir şey anlamayacaklar. Hoş, Türkçe bilen ama futbolla pek ilgisi olmayan bir kişiye de hitap etmiyor site.

Sadece Türkiye’nin neden seçilmesi gerektiği anlatılıyor, aday şehirler hakkında bilgi veriliyor. Ankara’nın güzelliğinden, Eskişehir’in kültüründen bahsediliyor. Kayseri’nin pastırmasını, Konya’nın Tuz Gölü’nü anlatmışlar.

Evet, zannedersiniz ki siteyi Turizm Bakanlığı açmış. Stadlar hakkında hiçbir bilgi yok. Hangi şehirde hangi stad yapılacak, projesi nedir, kapasitesi nedir, hiçbir şey yok.

Tanıtım konusunda eksi puanı verip, konuyu başka kaynaklardan araştırdım biraz. Federasyonun kendi tanıtım sitesinde olmadığı gibi, medyada da stadlar hakkında hiçbir bilgi verilmemiş. Sadece isimleri anılıp geçilerek bu şampiyonanın ülkemiz için ne kadar önemli olduğu anlatılmış.

Türkiye, sokaktaki simitçiden gökdelenin tepesindeki holding patronuna kadar futbol delisi bir ülke. Türk medyası futboldan başka hiçbir sporu haber yapmaya bile gerek görmez, Türk insanı spor dendiğinde futbol anlar.

Bir sokak röportajı yaparak insanlardan bildikleri 5 spor dalını saymalarını isteseniz onu bile sayamazlar.

Yüzme, atletizm, motor sporları, buz pateni falan yoktur bu ülkede. Ne adam gibi bir paten pisti, ne de güvenliğinizden emin olarak yarışabileceğiniz bir yarış pisti vardır.

Bununla birlikte her mahalle arasında birkaç halı saha, küçüklü büyüklü her şehirde Süper Lig maçlarının oynandığı stadyumlar bulunur. Türkiye o kadar futbol meraklısıdır ki, bir sarayın bahçesini bile stadyuma çevirerek futbola olan bağlılığını ispatlamıştır.

Euro 2016 adaylığı, futbolu bu kadar seven bir ülke için gurur verici bir proje sayılabilir.

Kafama takılan sorular ise şunlar:

Aday gösterilen sekiz stadyumluk listedeki stadların beş tanesinin henüz temeli bile atılmamış, biri inşaat halinde.

Akşam sabah futbol muhabbeti yaparken adam gibi stad yapmayı mı unuttunuz? Mevcut stadlarınız arasında Euro 2016 için gururla aday gösterebileceğiniz bir tanecik bile stad yok mu?

Bildiğiniz tek spor olan futbolda geldiğiniz nokta bu mu?

Yoksa siz futbolda ilerlediğinizi zannederken sadece futbolcu ticareti mi yaptınız? Türk futbolu gelişiyor diye sevinirken olan biten sadece futbolculara pazar olmak mıydı?

Ben de şikayet edip dururdum, halime şükretmeliymişim. Yıkık dökük de olsa, birileri didiştikçe mühürlense de Körfez pistimiz var. Yılda üç gün görebilsek de uluslar arası standartlara uyan, dünyanın en prestijli sporlarından Formula 1′a ev sahipliği yapabilen İstanbul Park’ımız var.

Futbol sevdalılarının hiçbir şeyi yokmuş meğer.

Futbolseverlere acıdım şimdi.

Fenerbahçe’yi hiç sevmem, günün birinde teşekkür edeceğim de aklıma gelmezdi açıkçası. Benim futbola olan yaklaşımımı en güzel şekilde özetleyen isim Eduardo Galeano oldu “Ben bir futbol dilencisiyim” diyerek. Beşiktaş bu işin sadece bahanesi yani. Ben sadece futbolu seviyorum hepsi bu…

Lafı uzatmayım bu sefer. Roberto Carlos’a veda ettik dün akşam. Futbolu anlamaya başladığım dönemlerin efsanesidir Carlos. Benim için gökyüzündeki yıldızlar gibidir. O, oralarda bir yerlerde ama acaba gerçek mi? Böyle bir futbolcunun gerçekten var olduğunu Fenerbahçe sayesinde öğrendim. Türkiye’ye gelmeden önce televizyonda izliyorduk maçlarını. “Görmeden inanmam” adamıyım ben biraz. O yüzden Raul, Roberto Carlos, Giggs, Ronaldo, Best, Maradona, Messi gibi bir sürü efsane ismin varlığından kuşkuluyum. Sanki bütün bunlar bir kurgu gibi geliyor bana. Böyle adamlar aslında yokmuş ama biz var zannediyoruz diye düşünüyorum. Kendi ülkemizin futbol kısırlığı saçmalamama sebep oluyor.

Dünyanın bir yerinde bu insanlar gerçekten yaşıyor mu?

Her gece gördüğümüz aya ayak bastığımız zaman duygularımız nasıl değişirse, nasıl heyecanlanırsak aynı şeyleri hissettim Roberto Carlos, Aziz Yıldırım’ın yanına oturunca. “Evet lan gerçekmiş bu adam” dedim kendi kendime. 3 Mayıs 2009’da İnönü Stadı’nda 2-1 kaybettiğimiz Fenerbahçe maçına Carlos’u görmek için gitmiştim zaten, itiraf ediyorum. Numaralı tribünün ilk sırasına oturup seyretmiştim maçı Brezilyalıyı daha yakından izleyebilmek için. Evet, Roberto Carlos diye bir futbolcu gerçekten varmış. O gece daha çok inandım buna…

6 numaralı Corinthians formasının üzerinde Roberto Carlos yazan fotoğrafı görünce bir garip oldum. Çünkü ben ayrılık haberlerine inanmak istememiştim bir türlü.

Roberto Carlos dün akşam oynanan Sheriff maçıyla birlikte Türkiye’deki futbol hayatına nokta koydu. Dünyanın en iyi sol beki geçti İstanbul’dan. Bu zevki bize yaşattığın için teşekkürler Fenerbahçe.

Dünya gözüyle bir efsane gördüm ya, yeter bana bu.

Gole ihtiyacın olduğu bir maçta ilk oyuncu değişikliğini 70. dakikada yaparsan o maçı sittin sene kazanamazsın. Hele de o oyuncu değişikliği Ekrem-Nihat olunca öpseler kazanamazsın. Forvet hattını kalabalıklaştıracağına sol tarafta değişiklik yapmanın mantığını çözemedim ben. Ekrem’in de herhangi bir sakatlığı, oyundan kopmuş halini de göremedim. Hatta sahanın en diri isimlerinden birisiydi. Denizli’nin zaman zaman böyle garip hataları oluyor. Tıpkı Galatasaray’ın başında olduğu dönemde ilk yarısı 2-0 sarı-kırmızılıların lehine biten 3-0 bitse uzatmalara gidecek PSV Eindhoven maçının ikinci yarısında takımın en iyi oyuncusu Prekazi’yi oyundan alması gibi.

Sol açık oynayan Ekrem ve tek santrafor Bobo hücum şekline göre sürekli yer değiştirdi. Ama rakip kalede bir türlü kalabalıklaşamadı Beşiktaş. Ekrem-Nihat değişikliğinin üçüncü bölgeye bir faydası olmadı. Orta sahanın uygulayamadığı presi tek başına uygulamaya çalışan Fink’i alıp, Manisaspor’dan beri evladı gibi sevdiği Uğur İnceman’ı oyuna sokmanın da çok büyük faydası olmayacağı aşikardı. Uğur’la biraz daha ileride top tutar gibi oldu Beşiktaş hepsi o. Forvet hattını yoğunlaştırmak lazım diye düşünürken; Denizli, bu sene henüz gol atamayan ve yıllık 2.5 milyon dolar para kazanan Nobre’yi oyuna soktu. Denize düşen yılana sarılır misali dakikalarca beklemiştim zaten Nobre’nin oyuna dahil olmasını. O da şaşırtmadı bizi eksik olmasın, yine bir şey yapamadı. Kilidi açacak oyuncular Yusuf ve Tabata’nın oyuna bir türlü girmemesi, takımın ileride baskı kuramaması, sezon başından beri alan savunması oynayan bir takımın adam adama savunmaya dönmesi 2-1’lik skordaki en büyük etkendir. Denizli maçı kendisi kaybetmiştir, hepsi bu.

Dün gece aklıma takılan birçok soru var. Tello forvet arkası mı oynadı sağ açık mı tam olarak çözemedim. Eğer sağ açık oynadıysa Tello futbol hayatı boyunca kaç kere o bölgede oynadı diye sorarlar adama. Nihat oyuna girdikten sonra Tello ile yer değiştirse, iki oyuncu da asıl mevkilerinde oynasa daha mantıklı olmaz mıydı?

Kendi liginde alan savunmasını en iyi yapan bir takımın artık yeni futbolda yeri olmayan bire bir savunmaya dönmesini kim nasıl izah eder bana? O savunmayı Krasic denen lavuk tek başına şamar oğlanına çevirmez mi?

İşin özeti şudur ki; 0-0 başlayan maça çıkan kadro doğruydu fakat oyun sistemi yanlıştı. 1-0’ın haricinde 2 farklı galibiyet Beşiktaş’a yarıyordu, golü yedikten sonra tek forvette ısrar etmek mantıksızdı. Savunma için söylenecekleri yukarıda söyledik zaten. Cesur Yürek denilen Denizli hayatının belki de en korkak futbolunu oynadı dün gece.

Her şerde bir hayır vardır derler. Geçen sene Metalist Kharkiv’e elenince her şey bitti demiştik ama bu yenilgi Ertuğrul Sağlam-Mustafa Denizli değişikliğine, o da çifte kupalı şampiyonluğa sebep olmuştu.

Hayırlısı olsun…

Biz gruptan çıkar mıyız?
Nah çıkarız afedersin!

Sen kulübünde çalışan personelinin maaşını paramız yok diye vaktinde yatırma, maaşı taksit taksit vererek parayı piç et, kredi taksidi olanlar senin yüzünden bir sonraki ay faiziyle ödesin, 4 yıl içerisinde bir kere zam yap, en başarılı branşın olan hentbol takımına para yüzü gösterme, amatör branşların kan ağlasın ondan sonra da sosyal kulübüz, dürüstüz, kılız, yünüz; 2-3 milyon dolara kafamız girsin diye dolaş ortada.

Ya reklam verecek kimseyi bulamadılar ya da gerçekten ahmaklar. Personel maaşını iki kuruş faiz gelsin diye ayın yedisinden önce yatırmayan kulübe mi kalmış sosyal sorumluluk çerçevesinde ücretsiz reklam almak.

Beşiktaş gibi bir kulüp senede 2-3 milyon dolar kazanacak diye formasının sırtına reklam almazmış. Yürü be kartal parçası, ayranın yok içmeye atla gidiyorsun çeşmeye!?

Bu yüzyılda bu zihniyetle köy yönetmeye kalksan davar sürüsü vermezler adamın eline.

Mehmet Topuz kendisine yazık etti, hepsi budur. Yaptığı bütün açıklamalar sonrasında Beşiktaş’a gelseydi tarihe geçen birisi olacaktı. Ama şimdi Fenerbahçe taraftarları tribüne çağırmazsa kimseye küsmesin. İnönü’de de küfür ederlerse alınmasın. Beşiktaş forması giyip “50 milyon da verseler Fenerbahçe’ye gitmem” dedikten sonra sarı-lacivertli tribünlerin kendisini kabul edeceğini hiç düşünmüyorum. Zaten ne Emre’yi kabul ettiler, ne de Tümer’i kabul edebildiler. Tümer şimdi askerden kaçmak için yurtdışına attı kapağı. Geldikten sonra en fazla bir gazetede ya da televizyonda yorumculuk yapar. Ama ne Beşiktaşlı Tümer diye anılır, ne de Fenerbahçeli Tümer çağrılır. Aynı, Galatasaraylı ya da Fenerbahçeli Emre olmayacağı gibi. Mehmet Topuz’da da durum böyle. Ortada bir Pascal Nouma gerçeği var, adam ölse cenaze törenine Fransızlardan çok Beşiktaşlılar katılır emin olun. 

Yıllık 2 milyon euro kazanan birisi için 1 milyon euro kazanmak mı daha elzemdir yoksa adının ölümsüzleşmesi mi? Ben olsam allem eder kallem eder Beşiktaş’ta oynayıp adımı tarihe geçirtirdim. Başım sıkıştığında “yürüyün lan” desem bütün İnönü’nün peşimden gelirdi. Şimdi ne Saraçoğlu gelir, ne de İnönü. Paranın alamayacağı şeylerdir işte bunlar.

Yarın öbür gün söyleyeceği şeyleri ben arkadaşlarıma çok öncesinden söylemiştim. Mehmet, “Formayı baskı altında giydim, açıklamaların hepsini de zorla yaptım…” diyecek. Biz de yiyeceğiz bütün bunları.

Aziz Yıldırım gündem değiştirmeyi iyi kotarıyor, helal olsun. Takımının başarısız olduğu her sezon sonunda büyük bombaları var. Önceki yıl, Galatasaray’ın şampiyonluğunda “Görevi bırakıyorum” diye konuşup manşetleri alt üst etmişti. Galatasaray’ın şampiyonluğu güme gitti böylelikle. Bu yıl da Beşiktaş’ın iki kupalı şampiyonluğunu piç etti. Düşmanın kralıdır Aziz Yıldırım; namert dostun olacağına mert düşmanın olsun derler ya, öyle işte.

Aklıma gelmişken, Galatasaray bu yıl beni çok heyecanlandırıyor. Arda, Kewell, Baros, Mehmet Topal, Ayhan, Servet… Kulübede Riijkard; gelmesinden bahsedilen isimler; Gudjohnsen, Dos Santos, Deco. Sezon başlasa da görsek sarı-kırmızılıları. İsimleri sayarken bile içim kıpır kıpır oldu.

İki şampiyonluk, iki kutlama. Fotoğraflar arasındaki 7 farkı bulunuz.