-    Kadınlara nasıl davranmamız gerekir?
-    Onları görmeyin Ananda.
-    Ama eğer görmekten kaçamazsak ne yapalım?
-    Konuşmayın Ananda.
-    Ama eğer onlar bizimle konuşursa ne yapalım?
-    Gözünüzü dört açın Ananda…

Geçenlerde bir kitapta rastladım yukarıdaki Buddha’nın altın tavsiyesine. Tüm hayatım gözümün önünden geçti. Bizzat tecrübe ettiğim kadın fitnesini çok iyi ifade etmişti Buddha.

Tecavüzcü erkekler çoğaldı. Yumuşak erkekler de çoğaldı. Hatun kölesi erkekler de çoğaldı. Bunlar zaten biliniyor. Ama bir de buzdağının görünmeyen yüzü var kocaman, pek gün yüzüne çıkarılmayan. O da kadınların şerri. Mülayim erkeklere sırnaşan kızlar dolu etrafta; resmen erkekleri baştan çıkarmaya, becermeye çalışıyorlar.

Öyle şıllıklar geziyor ki etrafımızda, genelev çalışanlarına saygı duymaya başladım. Entrika, alavere dalavere, kırıtma, kuyruk sallama, göz kırpma gibi şeylerle karşılarındaki erkekleri kolaylıkla parmaklarının ucunda oynatıyorlar. İsteğe göre yatağa atabiliyorlar. Kozmetik sektörünü de unutmamak lazım. Mesela, öyle parfümler var ki erkeğin anında ereksiyonunu sağlıyor.

Gerçi tüm bunlar erkeklerin işine geliyor. Kim bir kadına hayır diyebilir ki? Ne de güzeldir bir kadın tarafından avlanmak, becerilmek, sömürülmek. Peki hala bir kadına hayır diyebilen erkek kaldı mı? Sadece Allah’tan korkan günümüzün Yusuf’ları. Gömleğini yırttırmama mücadelesi veren namuslu erkekler az da olsa var hala. Zaten Buddha’nın tavsiyesini ancak onlar anlayabilir. Yoksa tabi ki “veren memnun, alan memnun.”

Buddha’nın yukarıdaki tavsiyesini 21. yüzyıla uyarlarsam aşağıdaki diyalog çıkıyor ortaya. Evet, birçokları “ahlakî” bulmayacak, “ayıp” diyecek. Ama kadınların şer dolu dünyaları o kadar tiksindirici ki aşağıdaki şekilde suratlarına kusmak istiyorum. Hem sanki gizli fahişelerin yaptıkları çok ahlakî idi. Gitsinler genelevde çalışsınlar ya da porno sektörüne girsinler. Ama işyerlerinde kırıtmasınlar. Altlarına giydikleri g-string’leri gözümüze sokmasınlar. Şu 3 günlük dünyada hala “Yusuf” olarak kalmaya çalışan erkeklerin huzurunu bozmasınlar.

Ömer ile müstakbel oğlu arasındaki diyalog:

-    Kadınlara nasıl davranmam gerekir?
-    Onlara bakma evlat.
-    Ama eğer görmekten kaçamazsam ne yapayım?
-    Konuşma evlat.
-    Ama eğer onlar benimle konuşursa ne yapayım?
-    Onları aşağıla evlat.
-    Ama eğer hala sırnaşmaya devam ederlerse ne yapayım?
-    Onlara orta parmağını göster evladım.

Not: Yukarıda Buddha’nın tavsiyesini sadece “erkeklerin becerilmesi” açısından ele aldım. Ancak bu Buddha’ya büyük haksızlık olur. Bunun yanında; insanları birbirine düşürme, ara bozma, dedikodu, laf taşıma, fitne çıkarma vs. gibi birçok özelliklerinden dolayı bile kadınlardan kaçmak, kaçamasak da tetikte olmak gerek. Ha bir de unutmadan, daha önce Modern Kadın yazısında da söylediğim gibi kadınların bu denli yoldan çıkmasının mimarı da yumuşak godoş erkeklerdir. Erkek, erkek olmayınca kadın ne yapmaz ki?

Girdim baktım, gerçek bir habercilik başarısıydı. Elbette başkasından değil, her zamanki gibi Türkiye’nin en büyük gazetesi Hürriyet’ten. Bu gazetenin başarılı haberleri genelde herkesin bildiği sıfatsız mankenlerin seksi resimlerini bulmaktır ama bu seferki gerçek bir başarıydı. Hürriyet bile uygun başlık bulamamış ve “Bu kızlar bildiğinizden çok farklı” başlığıyla sunmuştu haberini.

Peki neydi haberin içeriği? Yaşları 16-17 civarındaki kız çocuklarının internetten derlenmiş fotoğrafları.

Sizce de bomba bir haber değil mi? Başka hangi gazete size bacak kadar çocukların çıplak resimlerini “bu kızlar çok farklı” diye sunabilir?

Hadi ama, çocuk pornosu demeyin, porno yok. Kızların göğüs uçlarını sansürlemişlerdi. Çıplak göğüslerinin uçları sansürlenen 17 yaşında bir kız çocuk pornosunun kurbanı sayılamaz ki.

Büyük hali için resmin üzerine tıklayın.

Biraz önce baktım ki, bir internet kullanıcısının uyarısı üzerine kaldırmışlar küçük kızların resimlerini. O kişi ve Fatih Çekirge arasındaki e-mail trafiğini buradan okuyabilirsiniz.

Fatih Çekirge’nin yazdığı e-mail, internet kullanıcılarının ne kadar aptal yerine konduğunu da gösteriyor. Yakaladığınız için sildik, biz yine çıplak fotoğraflar doldurmaya devam ederiz, reklam tıklamasından para kazanırız, siz yakalarsanız sileriz. Yakalamadığınız sürece otuzbire devam.

Peki, aptalız ve kabul ettik bu kabahatten büyük özrü. Bir gazetenin sitesindeki her türlü yayın gazetede de rahatlıkla yayımlanabilir. Gazetede bu kadar rahat olabiliyor mu Hürriyet? Okumadığım için bilmiyorum, belki de rahattır. Hürriyet benim evime en son evi boyamaya gelen boyacıyla gelmişti. O da yere yayıp zeytin ekmek yemişti üzerinde. Belki tuvalette başka şeyler de yapmıştır, bilemem.

Bu haber (!) gazetede yayınlansaydı kimse görmeden silebilecekler miydi? Nasıl duracaklardı arkasında? Ne diyeceklerdi o pek bir aydın takılan okurlarına? Yoksa Hürriyet okurlarının aydınlığı amatör porno ve otuzbir üzerine mi sadece?

Çıplak çocuk resimlerine yeterince bakıp hepsini bilgisayarıma kaydettikten ve Aydın Doğan’ın bize verdiği nimetleri düşünerek otuzbirimi çektikten sonra sitenin diğer sayfalarını dolaşmaya başladım.

Meğerse bu site yeni açılmış. Hürriyet Gazetesi’nin internet sitesini hazırlayanların elindeki arşiv o siteye sığmaz olunca, Hürriyet Max diye yeni bir site açmışlar. Sitenin tek işlevi, erotik resimler yayınlamak.

Ana sayfaya bakıyor ve haber başlıklarını atlamadan yazıyorum:

1. En muhteşem 50 – 50 kadının bikinili fotoğrafları.

2. Transfer borsası kızıştı – Futbolcu fotoğrafları.

3. Türkiye güzeli futbolcuları kızdıracak – Bir kızın fotoğrafları.

4. O artık Amerikalı – Acun Amerika’ya gelecekmiş, onun fotoğrafları.

5. Bu klip çok konuşulur – Zerrin Özer’in kombinezonlu fotoğrafları.

6. Justin’in son gözdesi – Justin Timberlake’in yattığı kızların bikinili fotoğrafları.

7. Fragmanı bile kırıp geçirecek – Hedef kitleye uygun Recep İvedik 3 fragmanı.

8. Tara Reid Playboy’a soyundu. – Playboy’dan fotoğraf araklamaca.

9. En seksi ağır siklet boksörü – Rus boksör Natalia Ragozina’nın bikinili fotoğrafları.

10. Dekoltenin kitabını yazdılar – Boşluk doldurmak için isimsiz çıplak fotoğraflar.

Bunlar manşetten verilenler.

Aşağı doğru ilerliyorum, yine aynı tarzda, sadece ve sadece kadın vücudu gösterebilmek için oluşturulmuş galeriler. Eğer bir paragraf yazı yazmaları gerekirse, onu da resimlerin altına serpiştirmişler ki bir 10 cümle okumak isteyen 10 sayfa gezsin, sayfa gösterimi artsın.

Yani Hürriyet Gazetesi abazanlıktan öylesine kudurmuş ki, çıplak resim yayınlayabilmek için ekip kurmuş, site açmış.

Bu site için çalışanların nasıl insanlar olduğunu merak ediyorum. Gerçekten, bir gün gidip tanışmak istiyorum. Çünkü siteyi gezince diğer eli meşgul olduğu için klavyeyi tek eliyle kullanan, sivilceli ve gözlüklü ergen çocuklar geliyor aklıma. “Oha karıya bak mutlaka siteme koymalıyım, Google reklamlarından orospuya gidecek kadar para kazanırım” diyen çocuklar.

Çünkü hiç ama hiç fark yok. Hürriyet Max’in sitesinde de Google AdSense var ve yayın ilkelerine uygun olarak, sadece “evli bayanlarla sohbet, ateşli arkadaşlar, ateşliyim seni bekliyorum” türünde sex partner sitesi reklamları çıkıyor.

Sitenin altından ne zaman MSN penceresi taklidinde bir banner çıkıp “Arzu size bir mesaj gönderdi” yazacak diye bekledim. Çıkmadı. Sanırım kodları yanlış yerleştirdikleri için çalışmıyor.

Sitede ne bir künye var, ne siteyle ilgilenen herhangi birinin adı. Ve eminim ki, görevi internetten çıplak kadın resimleri bulup bu siteye koymak olan adamlara meslek sorsak gazeteci olduklarını söylerler. Bu mudur lan gazetecilik dediğiniz? Bu mu sizin adamlığınız?

İsmini bile bilmediği kızın çıplak fotoğrafını “karıdaki göte bak, bulamazsın başka yerde” dercesine sitesinde yayınlayanın bırak gazeteciliğini, adamlığından, insanlığından şüphe ederim ben.

Yayın ahlakınıza tüküreyim sizin.

(Buraya yazıp görsel olarak da onların logosunu kullandığım için sevinmişlerdir şimdi. Ne de olsa reklamın iyisi kötüsü olmaz.)

Ebeveynlere uyarı: Çocuklarınızın internete koyduğu fotoğraflara dikkat edin. Yoksa çocuğunuz bazı sapıkların gözüne güzel görünebilir, Hürriyet Gazetesi de o fotoğrafları para kazanmak için kullanabilir. Bunlar bir ara şöyle bir söz vermişlerdi ama sözlerini tutmadılar, dikkatli olun.

Dedim ki, “bebik biz süper adamlarız, devlet babamız bilişim teknolojilerinde iyi yetişelim diye tüm siteleri yasaklayarak hepimizi proxy, DNS ustası yaptı, her zorluğu aşmayı öğrendik bu yasaklar sayesinde. Hem sen çok ahlaksız, pis bi’ karısın, filmlerin Türkiye’de satılırsa ahlakımız bozulur bizim.”

Ahlaksız deyince hüzünlendi tabi biraz, mavi gözleri bulutlandı, çatıldı kaşları; “Sizin oralarda hiç yok mu böyle şeyler?” diye soruverdi.

Doğruları kısaca anlatıp aydınlattım kendisini; “Biz kameralara oynamayız. Profesyonel olarak sevişen tek oyuncumuz Sibel Kekilli’dir, diğer sevişgenlerimiz üst kimlik olarak manken, şarkıcı gibi sıfatlar kullanır ve kamera önünde değil, lüks otellerde, gözlerden ırak sevişirler. Üstelik iyi de kazanırlar ha, senin bir filmden aldığın parayı bir gecelik seksle kazanan mankenler tanırım ben.” (Şahin K’dan bahsetmedim, dalga geçiyorlar.)

Şaşırdı bu, ne bilsin garip, henüz 22 yaşında, öğreneceği çok şey var daha.

Konu farklı aslında.

Porno sitelerin yasaklanmasını anlayışla karşılarım, çok müstesna bir toplum olduğumuz için Riley Steele, Ashlynn Brooke gibi pis kızların filmleri ahlakımızı bozabilir. Bir mantık var yani işin arkasında.

Fakat bir de diğer siteler var.

Yüce Türk adaleti, bizi muasır medeniyetler seviyesine ulaştırmak için canla başla çalışıp müzik üreten sanatçılarımızı daha iyi koruyabilmek için önemli bir karar aldı bu sabah.

MySpace ve Last.fm adlı iki adet kaka siteye erişim engellendi.

Bu MySpace denen siteyi oldum olası sevmemiştim zaten. Berbat temaları olan, neyin nerede olduğu anlaşılmayan, fotoğraf, video galerileri saçma sapan tasarlanmış bir siteydi. Ben önce göz zevkimiz bozulmasın diye engellediler sandım. Değilmiş, müzisyenlerimizi korumakmış amaç. Yeni teknolojilere direnen gerici, yobaz kuruluş veya diğer adıyla Bağlantılı Hak Sahibi Fonogram Yapımcıları Meslek Birliği, kısa adıyla MÜ-YAP olarak bilinen kurum demiş ki, “MySpace çok rerörerö!”

Aynı saatlerde yurdumun bir başka mahkemesinde, Last.fm adlı fitne fesat yuvası siteyi de engellemişler. MySpace’i sevmem ama Last.fm’i severim bak. Benimle aynı müziği, sanatçıları dinleyen insanlarla tanışabildiğim, merak ettiğim farklı müzik türleri hakkında bilgi edinebildiğim, sanatçılar, albümler hakkında destan gibi yazılar okuyup yazabildiğim mükemmel bir sitedir Last.fm.

Türkiye’de siteler neden engellenir, bunu tam olarak anlayabilmiş değilim henüz.

YouTube yasağı için “Atatürk’e hakaret var, sanal mihraklar bunlar, o yüzden engelledik pffhh!” deniyordu, sonradan ortaya çıktı ki meğerse YouTube’dan vergi alabilmekmiş maksat. YouTube da “hadi len ordan, senin engelini takan mı var ülkende, en çok ziyaretçi aldığım beşinci ülke Türkiye zaten,” deyince, o yasağın kalkmasına imkân kalmadı tabi. MÜ-YAP’ın engelletme çabalarının olduğu da söylendi, falan oldu filan oldu. Yani ortada hala adam gibi bir gerekçe mevcut değil.

Google Pages, Atatürkçü Düşünce Derneği’nin kafayı kuma gömme geleneği yüzünden engellendi. Milyonlarca insanın kullandığı sitede bir sivri çıkıp da “Atatürk gaymiş meğerseeem!” yazınca, pire için yorganın amına koydular.

Harun Yahya’nın maymundan gelmediğimize dair teorileri, başka engeller sayesinde çürütüldü. Maymundan gelmesek de hızla maymuna dönüştüğümüzü gördük. Ekşi, İTÜ gibi sözlükler engellendi, bir dünya yabancı bilimsel siteye giriş yasaklandı.

Efsane filmlere imza atmış olan sinemacılarımızı, büyük yönetmen Mahsun Kırmızıgül’ün emriyle korumaya aldılar, IMDB denen fesat yuvasına erişimin engellenmesine karar verildi. Ama Mahsun’un avukatı o kadar zekiydi ki, IMDB yerine IMBD yazarak boşta duran bir alan adını kapattırıverdi. (Şimdi listeden kontrol ettim de, www.imbd.com üzerindeki yasak hala devam ediyormuş, komik)

Tagged.com, Slide.com, WordPress, Dailymotion, Geocities gibi dünyanın en büyük, en popüler siteleri çeşitli bahanelerle engellendi. Kimisi yeniden açıldı, kimisi hala engelli.

Porno siteler çok ayıplı şeyler olduğu için hepsini yasakladılar zaten. Naughty America’nın yönetici yapımcısı Laura hiç sevmemiş bu işi, “streaming videolarımızın en önemli müşterileri olan Türkler sitemizi eskisi kadar ziyaret etmiyorlar artık,” diye mızmızlanıyordu geçenlerde. “Ahlaksız karı,” diye geçirdim içimden, “batıracaz ulan hepinizi, dur sen daha!”

Dışımdan öyle demedim tabi, “filmleriniz dandik kızım, benim tavsiye ettiğim oyuncuları hala almadığınız için girmiyorlar siteye” dedim, geyiğe vurdum.

Son güncellemesi 11.09.2009’da yapılan listeye göre, 3.711 siteye erişim engeli var Türkiye’de. İşin ironik yanı ise, engelli sitelere girmek için en yaygın ilaç olan vtunnel.com, ktunnel.com gibi siteler, proxy kuruluşları, DNS sağlayıcıları falan hep aktif, birinde bile engel yok.

Engelli web listesi, site keşfetmekte zorlanan yurdum otuzbircisinin sık kullanılanlar listesi haline geldi çoktan. Yasaklanan adresleri oradan öğrenip hepsini tek tek gezenler olduğuna adım gibi eminim.

Anlayamıyorum. Pire için yorgan yakan, aslını astarını bilmeden kesin karar vererek site engelleyen bir yargıya güvenemiyorum. İnternet sitelerine araştırıp incelemeden, peşin hükümle ceza kesen bir yargı sisteminin diğer konularda da aynı şekilde davranabileceğinden korkuyorum.

Atatürk’e hakaret edildi diye binlerce blog barındıran Google Pages engellenirken orada site yayınlayan diğer kullanıcılara haksızlık yapıldığını düşünen yok mu?

YouTube videoları yayınlayarak para kazanmaya çalışanlar var Türkiye’de, YouTube’a engel koyulduğunda o çocukların da ekmeğiyle oynandığını düşünen yok mu?

MySpace’i engelleyerek sanatçıların haklarını koruduğunu sanan bir kafa yapısı olabilir mi?

MySpace üzerindeki sanatçı hesaplarının neredeyse tamamı o sanatçıların kendisine ait zaten. Bir sanatçı kendi şarkısını internete yüklüyorsa, bu onun sorunudur, başka kim karışabilir?

Üstelik o sitede MÜ-YAP üyesi, korunmaya muhtaç şarkıcılardan çok, amatör şarkıcı ve gruplar kendilerini tanıtmaya çalışıyorlar, o siteye erişimin engellenmesi demek bu adamların emeğiyle/ekmeğiyle oynamak demektir.

Sevgili MÜ-YAP, korsan müzikle savaşıyorsan, kesinlikle kaybedeceğin bu savaşta hiç olmazsa adam gibi cepheler aç da biraz vakit kazan. MySpace, Last.fm gibi siteleri “korsana destek veriyor” diye suçlamak yobazlık, teknoloji düşmanlığı, rezillik, cahillik, ………………. (buraya istediğiniz sıfatları yerleştirin) demektir.

Sansürle, kişisel haklara saldırmakla, insanların ekmeğiyle oynamakla hiçbir yere varılamaz.

Engellediğinizi düşündüğünüz sitelere belki yargıçlarınız, hakim ve avukatlarınız giremiyor ama o sitelerin kullanıcıları hiçbir zorluk çekmeden, ellerini kollarını sallayarak giriyorlar, girmeye devam edecekler. Sizin yaptığınız 31 çekmekten ve komik duruma düşmekten, düşmanlarınızı ve size duyulan nefreti artırmaktan başka hiçbir işe yaramıyor, yaramayacak.

Ayrıca MÜ-YAP, sitenizi inceledim, çok tırt buldum. Türkiye internet erişiminde Avrupa 7.si diye bir haber, hemen altında da dünya müzik sektörünün ne kadar zarar ettiği hakkında bir başka haber. İkisini üst üste vermek, müzik dünyası hakkında bilgi edinmek için sizin sitenizden başka yere girmeyi bilmeyen beceriksiz şarkıcıları (becerikli şarkıcıları tenzih ederim) yönlendirmek, internete düşman olmaları konusunda gaz vermek gibi geldi. Objektif değil!

Biz ne kadar konuşsak, yazsak da, siz bu sitede ve yüzlerce sitede size söylenenleri anlamayacaksınız, inatla sansür peşinde koşmaya devam edeceksiniz, bunu bildiğim için daha fazla uzatmayayım.

MÜ-YAP tabelasını meren’in FriendFeed adresinden arakladım. Emeğe saygı +rep falan.

Uzaya bizi temsilen 50 güzel kadın ve 50 erkek gönderecek olsak, neslimizin devamı için kimleri seçerdik?

Türk ünlülerini çok tanımam o yüzden internetten aradım seksilerin diğer fotoğraflarını.

Eğer Türkiye’nin en seksi 100 ismi bunlarsa biz çok çirkin milletmişiz.

50 seksi erkek arasında Tolgahan Sayışman (5), Timuçin Esen (7), Mehmet Aslantuğ (8) gibi isimler var. Hadi onları geçtim Cem Boyner (14), Mehmet Akif Alakurt 20), Necati Şaşmaz (26), Recep Tayyip Erdoğan (28), Oktay Kaynarca (32), Güneri Civaoğlu (36), Uğur Dündar (38), Ahmet Hakan (39), Kaan Tangöze (41), Cem Davran (45), Ertuğrul Özkök (46), Fatih Terim (48), Rahmi Koç da 49. sırada!

Oralarda Tayyip Erdoğan’ı seksiler listesinde 28. sıraya kadar çıkaracak kadınların yaşadığına inanmak istemiyorum. Abdullah Gül de olmalıydı bence. George Clooney’e benziyor. Kadir İnanır varsa Tarık Akan da olmalıydı.

En seksi 50 kadın listesine baktım. İkinci sırada Ayşe Arman var! Şaka gibi! Ajda Pekkan (8), Nil Karaibrahimgil (10), Saba Tümer (22), Petek Dinçöz (23), Didem Erol (27), Nurgül Yeşilçay (29), Biricik Suden (33), Özgü Namal (37), Oya Eczacıbaşı (50)…

Şaka gibi bir liste gerçekten. Biraz araştırınca listedekilerin hemen hepsinin Doğan Grubu üyesi olduğunu gördüm. Tek tek baktım isimlere. Aydın Doğan’ı bulamayınca cinsel kimliğiyle gündeme gelmek istemediğini anladım. Tebrikler.

O zaman bu listeye Doğan Grubu’nun en seksi 100 ismi diyebiliriz.

Seksiler listesine girmek başkalarına da onları çirkin bulma hakkı verir. Ben o hakkı kullanarak Türkiye’nin en çirkin kadın ve erkek ünlülerinin Doğan Grubu’nda çalıştığını düşünüyorum. En seksileri bunlarsa seksi olmayanları kimbilir nasıldır.

Ayşe Arman’ı, Ahmet Hakan’ı seksi bulan insanların bir cinsel hayatları var ve genlerini sonraki nesillere aktarma ihtimalleri yüksek.

İşte Türkiye’nin korkunç geleceği! Bu cinsel tercihlerle dünyanın en tipsiz toplumu olmaya adayız.

Rahmi Koç’u seksi bulan insanlar Marco Jaric’e çirkin diyebiliyorlar gerçekten bambaşkaymışsınız.

Akay porno serbest bırakılsın diye yazmış geçen sene. Bence bırakılmasın. Cinsellik anlayışı böyle olan bir ülkede çekilecek filmleri kimse almaz.

Bir süre sonra birçok sitede aynı fotoğrafla sahte profiller oluşturdum ve dünyanın nabzını tutmaya başladım. Mesela Facebook denilen naneniyi Türkiye’de kimse duymamışken benim Facebook’ta hesabım vardı. Tabi o zamanlar şimdiki gibi değildi Facebook, her yeri dutluktu. Geçenlerde bir bakayım dedim zilyon tane application var. Her haltı yiyebiliyorsunuz şimdi. Facebook’u Türkiye’de iyi pazarladılar da hepinizin Facebook hesabı oldu. Bu da başka bir yazının konusu olsun…

Uzun süre vakit geçirdim bu sitelerde. İngilizceme ciddi anlamda katkısı oldu ki, Akay’ın Amerikalı arkadaşlarıyla buluştuğumuzda faydasını gördüm. Bu süre içinde edindiğim tecrübelerimi de sonunda sizlerle anlatmaya karar verdim. İngilizcemin kıvama geldiğine inandıktan sonra saldım kendimi dünya kızlarının kucağına. Buyrun, tespitlerim şöyle:

İngiliz kızları için erkek ve alkol yaşamak için yeterli bir sebep. Şimdi tutup “Kaç İngilizle konuştun, hepsi mi öyle lan” demeyin. Anket şirketlerinin yaptığı gibi sonuca ulaşabiliyoruz biz de. Bütün Britanya’yı dolaşmadım ama İskoçlar’a, Galliler’e, İngilizler’e verebileceğiniz en büyük hediye bir adet sevişgen erkek. Bunun için kızla uzun uzadıya konuşmanıza, iltifatlar yağdırmanıza gerek yok. Yeter ki erkek olun, ele avuca gelin. Tipiniz de çok önemli değil. Kaç İngiliz’den yatma teklifi aldığımı hatırlamıyorum. Fransızlar tutucu insanlar, Kuzeyliler yani Finlandiyalılar, Norveçliler o kadar güzelliklerine rağmen sanırım dünyanın en ahlaklı milleti. Ruslar ve Ukraynalılar hiç de bildiğimiz gibi ver deyince veren bir topluluk değil. Bu, üzerlerinde kalmış bir etiket, insan gibi konuşmak istiyorsanız konuşuyorlar. Ama muhabbetin şeklini değiştirirseniz de ayak uydurabiliyorlar. Uzak doğulular da Kuzeyliler gibi, fotoğrafa aldanıp “Süpersin erkeğim!” diyenini ben henüz görmedim. Kendileri için “üstün ırk” tanımını uygun gördüğüm Latinler de sekse karşı çok mesafeli dünyalılar. Halbuki hepimiz Latinleri, sabah uyanır uyanmaz sevişen arada bir Salsa yapan, futbol oynayan, eğlencenin dibine vurmuş insanlar diye biliyoruz. Ama değil işte. Latinlere dair bildiklerimiz arasında en çok tutanı, yuvarlak hatları. Gerçekten çok yuvarlaklar. Türkiye’de göremezsiniz öyle bir şey. Bütün Yunanlılar’ı da orospu olarak düşünüyorsunuz ama hayır, Yunanlılar da gayet ahlaklı insanlar. Amerika gerçekten bir mozaik. Her türlü millet yaşıyor orada. Eğer profilinizin yerleşim yerinde New York yazıyorsa “Akşama sendeyim bebeyimmmm!” diyen bir sürü Amerikalı var. Bunların arasında “Bak ahlaksız bir şey yazarsan oyarım seni!” diyenlerini de görmedim dersem yalan olur, sayıları da fazla. Balkanların durumu çok vahim, adamlarda ciddi ciddi para yok, bilgisayar kullanamıyorlar. Hırvatistan dünyanın en güzel bayanlarının yaşadığı ülke. Ya arkadaş bir ülkede yaşayan dişilerin hepsi mi birbirinden güzel olur, anlamadım ben bu işi. Sarışını da esmeri de ayrı güzel. Ben de zaten bir süre önce Hırvatistan’a yerleşmeye karar verdim. Tası tarağı toplayıp gideceğim memlekettir Hırvatistan! Zaten Hırvatım ben aslen. Dedemler Hırvatistan’dan gelmiş. Bu oyuncakları da Hırvatistan’dan eniştemgiller getirdi. Dünya Hırvat olsun ayrıca, ne güzel olur. Olmadı Slovak olsunlar. Dünya güzelinin Hırvatistan’dan çıkmadığı hiçbir Miss’li yarışmayı gerçekçi bulmuyorum. Miss gibi Hırvatistan varken başka bir yerden güzel mi çıkar hacı!?

Bir süre sonra aklıma çok parlak bir fikir geldi. Biz Türk erkeklerine karşı gayette tutucu ve namusuna düşkün olan Türk kızlarıyla yabancı birisi olarak konuşmaya karar verdim. Kafamın kenarında bir ampul parlayınca Türk kızlarıyla selamlaşmaya başladım. Türkiye ve Türklerle ilgili de çok ciddi tespitlerim var dikkat edin buraya.

Öncelikle gerçekten çok cahil bir milletiz. Kendisini geliştirmekten bu kadar çekinen başka bir ülke var mı bilmiyorum. Beğenmediğimiz, kıçımızın kenarı diye baktığımız Brezilya’nın köylüsü bile hem İngilizce hem İspanyolca konuşabiliyorken biz bir tek kendi dilimizi konuşuyoruz. O kadar da modern ve gelişime açık insanlarız. Kızlarımızın modernlikten tek anladığı, istediklerini giymek ve yapabilmek. Erkeklerimiz de bildiğiniz zonta anasını satayım. Bütün Avrupalı kızların kendisi için yanıp tutuştuğunu düşünüyor. “Çok sexsisin”, “Üstün böyleyse altını düşünemiyorum” diye iltifat yağdıran bir tek biz varız. Bazılarının farklı bir havası var, erdemli bir bilge gibi takılırsa cıvırların kollarına atlayacağını düşünüyorlar. İletilerinden, fotoğraf altı yorumlarından falan görebiliyorsunuz bunu. “Sessizliğin sesini dinlerken benim olmanın martıları beynimin cidarlarında dört nala kanat çırpıyorlardı” falan gibi şeyler. Bizim yağız delüğanlı, Tibet’te lisans üstü eğitimini dün bitirmiş havası vermeye çalışıyor. Ortada aslen bir mesaj falan da yok ha, laf kalabalığı sadece. Aslında fake bir kız profiliyle konuşmak isterdim bu çocuklarla, başka ne söylerlerdi kim bilir. Bazıları “Kültürün dibine vurdum beni alın” mesajı vermeye çalışıyor, “Bukowski’yle nefes alıyor, Vivaldi’yle veriyorum” yazıyorlar iletilerine. Daha neler var neler. Keşke not alsaydım bir yerlere. Dünya üzerinde “Sapık” damgası yiyen tek millet var, o da Türkler. Helal olsun Türk erkeklerine; “Türkten herkes korkak” sözünü millet olarak götümüzden anlamışız, mottomuz “Madem Türksün göster ürksün!” olmuş. O yüzdendir ki çok defa “Türksen sakın benimle konuşma!” diye mesaj aldım. Dünya üzerinde süper bir imaj bırakmışsınız aferin size!

Maalesef kızlarımız da erkeklerimiz kadar sapık. Ama hiçbir erkek tanımadığı bayanların hafif davranmasına kızmadığından bu kadar dillenmemiş bu olay. Yabancı bir erkekle konuştuklarını düşünerek o kadar rahat hareket ediyorlar ki, dünyanın en rahat ortamını verseniz bu kadar hafif davranamazlar. Eğer yabancı bir erkek olduğunuza inandırdıysanız her şeyi yaptırırsınız. Kamerayı açtırmakla kalmaz her yerini açtırırsınız yani. Ayrıca bunun için yalvarmanıza falan da gerek yok. “Babamdan korkuyorum ama o evde olmadığında ne istersen yaparım” diyen kızlar bunlar. Hatta babası evdeyken bile sırf sizi kaçırmamak için bütün riskleri alabilenler. Ama ailelerine, yaşam şekillerine, Türk erkekleriyle yaptıkları muhabbetlere baksanız sizi çok cici insan olduklarına inanırsınız.

Millet olarak gerçekten de ahlaki erozyona uğramış durumdayız. Bikinili fotoğrafına “çok seksi çıkmışsın” diyen Türk erkeğine “senin ahlakını skerim lan terbiyeli konuş!” diyen ahlak abidesi kızlarımız, karşısında Amerikalı, İngiliz, İskoç, İspanyol bir erkek görünce hemen bodylerinin dekoltelerini indirmeye, eteklerini yukarıya çekiştirmeye başlıyorlar. Şu bir gerçekki birçoğu ilgiye muhtaç insanlar. “Çok güzelsin, süpersin, übersin” deyip, “Türkiye’ye gelmeyi düşünüyorum” falan dediğinizde sizleri nerelere götüreceklerini, sizlerle neler yapmak istediklerini anlatıyorlar. Yani milletimizin kızlarını baştan çıkartmaya gerek yok, onlar baştan çıkmaya hazır bir vaziyette bekliyorlar. Ama hiç heveslenip üstünüze alınmayın, yabancılara karşı bu şekildeler. Bazılarıyla Türk olarak konuşmaya çalıştığımda “çok seksisin” diyen kızların hiç de iltifat etmediklerini iyi biliyorum.

İnsanın günahını anlatması da ayrıca günah olduğundan gördüklerimin tamamını burada anlatacak halim yok.

Yaptığım iyi bir şey mi kötü bir şey mi net bir karar veremedim ama en azından ailenizdeki bayanlara karşı bir önlem almanıza yardımcı olabilirim. Çünkü ummadık taş ciddi ciddi baş yarabiliyor. Bu kız kesin adam gibidir dediklerimin çoğu yine aynı şekilde çıktı maalesef. O yüzdendir ki vatanımızın güzide kızlarına karşı şu anda ciddi bir ön yargım oluştuğunu söyleyebilirim. Bizim kızlar Türk erkeklerine olmadıkları kadar açıklar. Sizi baştan çıkartmak için bilgisayarın başına olabildiğince açık oturuyorlar. Durum kritik yani. Bilgisayarın kötü insanların elinde ne kadar tehlikeli bir alet olduğunu gördüm bu serüvenin sonunda. Ehil insanların elinde olmayınca ciddi bir ahlak yıkım ekibi haline geliyor.

Bütün bu yazının amacı neydi peki? Belki olur da kızlarımızdan birisi okur ya da diğer yazılardaki gibi bu da forward mail olur da “Demekki yabancılar yabancı olmayabiliyorlar” diye düşünüp frene basarlar. Yok eğer onlar basmazsa birileri günün birinde çok pis basacak onlara haberleri olsun. Ayrıca siz de dikkat edin evdeki kadınlarınıza, kızlarınıza. Bilgisayarla başbaşa bırakmayın kimseyi, siz de yalnız kalmayın! (Bu da eşitliktir işte!)

Yazıyı yazdıktan sonra Beşiktaş’a indim. Etraftaki kızlara bir göz attım, bütün bunları boşa yazmışım gibi geldi.

-Ahlak!?
-What the fuck!?

Anonymous: i’m extremely socially awkward, and can’t afford a prostitute or escort. how can i get laid?
Anonymous: rape a girl

Bak ne güzel akıl veriyorlar, aferin.

Popüler sitelerde saçma sapan lamer eylemleriyle eğlenmeye çalışmanın modası geçiyor yavaş yavaş. Yeni anarşist eğlence anlayışının bayraktarlığını da büyük bir gururla 4chan ordusu yapıyor.

Son birkaç yılın en güçlü sitelerinden biri 4chan. Kendi içindeki dayanışmayla dünyaya meydan okuyan, popüler sitelere, kişilere veya kuruluşlara belaltı saldırıların en kötüsünü yapan ve bunu yaparken de çılgınlar gibi eğlenen bir web sitesi. Aslında bireysel trollüğün ekip çalışması halinde yürütülmesinden başka bir şey değil.

Web 2.0, kendi eğlencesi için diğerlerinin özgürlüklerini veya düşüncelerini hiç umursamadan çiğneyen bir troll akımının başlamasına neden oldu. Türk sitelerinde özellikle sözlüklerde başı çeken troller, kullanıcıların içerik eklediği her türlü uluslararası sitede cirit atmaya başladılar. 4chan ise, bireysel değil kurumsal çalışan bir troll yuvası olarak kısa sürede zirveye ulaştı.

4chan gayet eğlenceli bir site aslında. Özellikle /b/ forumu her türlü sanal hiperaktifliğin paylaşıldığı, son derece eğlenceli bir forum. Forumun /b/tards olarak isimlendirdiği müdavimler ise, sadece interneti değil, gerçek hayatı da etkileyen eylemlere imza atıyorlar.

Aslında onların eğlence için yaptıklarını Türkiye’deki birçok internet kullanıcısı ciddi düşünerek yapıyor. Herhangi bir sitede, herhangi bir konuda yapılan bir ankette eskaza bir Türk’ün veya Türkiye ile ilgili bir konunun adı geçerse hemen forward e-mailler yağmaya başlar bizde.

“Yüzyılın en büyük lideri anketinde atamız 3. sıraya düşmüş, haydi türkiye atatürkü birinci sıraya çıkaralım” veya “en yaşanılır şehirler anketinde yozgat sondan birinci haydi kurtaralım” gibi e-mailler, yurdumun cefakar internet forwardcısı tarafından hiç üşenmeden bilmemkaçbin kişiye ulaştırılır.

İnternet milliyetçileri bu tip anketleri etkilemenin sonucunda nasıl bir orgazma ulaşıyor bilmiyorum ama, internet anarşistlerinin çok eğlendiğine eminim. Çünkü onlar sadece eğlence için yapıyorlar bunu.

Öyle ki,  America’s Next Top Model yarışmasında aralarından seçtikleri creepy chan gibi bir kızı liderliğe oturtabiliyorlar.

Veya MTV Avrupa Müzik Ödülleri’ne dadanıp, Rick Astley’i Macy’s Thanksgiving Day Parade‘deki rolüyle “Tüm zamanların en iyi sanatçısı” olarak seçebiliyorlar. (Yurdum popçusu da sevinsin Emre Aydın ödül aldı diye)

Time Dergisinin anketine müdahale edip dünyanın en etkili 100 ismi anketinde birinci sıraya sitenin kurucusu Christopher “moot” Pole’u yerleştirebiliyorlar.

Ashton Kutcher’ın “twitter’da 1 milyon takipçisi olan ilk kişi ben olacağım,” şeklindeki açıklamasının ardından, son yılların en iğrenç sapığı Joseph Fritzl adına hesap açarak zavallı Ashton’ın hevesini kursağında bırakmak ve medyaya rezil etmek de yine bunların işi.

Bunlar 4chan’in masum şakaları sadece. MySpace’de kullanıcıların fotoğraflarını pornografik fotoğraflarla değiştirmek veya SOHH.com’a dadanıp sitenin her yerine ırkçı & zenci karşıtı fotoğraflar yerleştirmek de resmi olarak ispatlanamayan 4chan eylemlerinden bazıları.

Allhiphop.com bu adamlar yüzünden forumlarını kapatmak zorunda kaldı. Çünkü zaman içinde sessiz sedasız sızıp bir anda öyle bir eyleme geçiyorlar ki, site yöneticileri kimi nasıl durduracaklarını şaşırıyorlar. (Türkler de yapsa ya böyle bir eğlence? Antu.com forumlarını Ultraslan veya Çarşı ele geçirse mesela? Küfürleşmek yerine eğlenilse?)

4chan’in son eylemi YouTube üzerine oldu dün. Hep birlikte YouTube’a dadanıp, yüzlerce pornografik video yükleyerek marblecake diye etiketlemişler. (Bugün yarın medyaya da haberleri düşer “YouTube Porn Day” eyleminin. Tabi bizim yüce ve asil devletimiz YouTube’u engellediği için doğuştan asker halkımız bu tip terbiyesiz şeyleri görmedi ve ahlakına zarar gelmedi.

4chan’in yaptıkları doğrudur veya yanlıştır, bunu eleştirmem. Orada çeşitli şeyler paylaşmaktan memnunum, neyini eleştireyim? Adamlar anarşist bir eğlence anlayışını benimsemişler, kendi içlerinde büyük bir dayanışmayla sürekli birileriyle dalaşıyorlar. 10 milyon üyeyle organize olarak internette istedikleri gibi at koşturuyor, ses getiren ve eğlenceli eylemler yapabiliyorlar.

Ancak beğendiğim bir nokta var ki, yasadışı eylemlere ve özellikle çocuk pornosuna karşı olan sert tutumları. ABD’de bir baseball maçında asılsız bomba ihbarı yapan biri hatayla bunu 4chan’de söyledi, sadece bir gün içinde adamın e-mail adresinden ev adresine varıncaya kadar tüm bilgilerini takip edip polise ihbar etmeyi başardılar.

Pornografik içerik mevcut bu sitede. Ancak 17 yaşındaki sevgilisiyle sevişme fotoğraflarını 4chan’de paylaşan yaşlı bir adam da site üyelerinin gazabından nasibini alarak daha aynı gün içinde polise teslim edildi.

İnternette tanıştığı kızla webcam karşısında cybersex yapan ve kızdan habersiz çektiği fotoğrafları 4chan’de paylaşan zavallı bir emo, adresi tespit edilip polis kılığındaki /b/tardlar tarafından evi aranarak eğlencenin en büyüğünü yaşatmıştı zamanında.

Herkesin anonymous takıldığı, kimliğinin bilinmediği bir sitede bunca bilgiye ulaşmak tabi ki yasadışı yollar da gerektiriyor ama  4chan, kendi iç kültürü sayesinde yasal olmadığını düşündüğü konuları, yasal olmayan yolları takip ederek yasal sonuçlara ulaştırmayı başarıyor.

Soğuk ve suratsız bir devlet yapısındansa, eğlenceli bir anarşik ortam daha hoş geliyor insana kimi zaman.

Ayrıca kocaman bir genelleme yapıyorum; 4chan’de takılan Türkler, YouTube Türkleri gibi değiller. Her postun altına anlamsız küfürler yazmak yerine organize olabiliyor, “Türk’ün Türk’ten başka dostu yok!” düsturuna karşı hareket edebiliyorlar. Sadece bu nedenle bile 4chan’deki Türk üyelerin yeri ayrıdır gözümde. (Arada bir gaza gelip küfür dolu Türkçe mesajlarla eğlenmeye çalışan tipleri saymıyoruz burada)

Kendi argo kültürüyle, alaycı üslubuyla ve kurallarıyla; çöplüğe dönen internetin en başarılı sitelerinden biri 4chan. Gücü henüz hükümet ve Atatürkçü Düşünce Derneği tarafından keşfedilmediği için engelli değil sanırım Türkiye’de, engellenmeden önce tadını çıkarın. Engelleri önemsiyorsanız tabi.

(Bu yazıda ahlaki değerlerinizle ters düşecek, “aaa çok ayıp,” dedirtecek materyaller bulunabilir, cici çocuklar ve hanım kızlar yazının devamını okumasınlar. Hürriyet okurları için sorun yok, alışkınlar böyle şeylere)

Bulvar Gazetesi’ni bilirsiniz. İkinci sınıf gazete kabul edilir, abazanlara hitap ettiği söylenir, inşaatta bira içen amelelerin en önemli kültürel aktivitesidir bu gazeteyi okumak.

Boxer Dergisi’ni de bilirsiniz. Gayet şık tasarlanır, sevgiliye alınması gereken pahalı hediyelerden bahsedilir, köşe yazarları falan vardır.

Bu iki medya ürününün arasında ne fark var?

Ben Bulvar denen gazeteyle askerde tanıştım. Biraz lüks bir kışlada yaptım askerliğimi, her “kısım” (departmanlara kısım derler askerde) farklı görevleri ifa ederdi. Kısımlar arasında da ciddi bir sosyo-ekonomik fark vardı. İstihkam kısmı çoğunluğu okuma yazma bilmeyen yiğidolardan oluşurdu mesela. Levazım kısmı zor bela da olsa birkaç satırı okuyabilen gençlerden meydana gelirken, yazıcı ve haberci tayfası İddaa kuponu dolduracak kadar geniş bir matematik ve spor kültürüne sahipti.

“Dinci” kabul edilen gazeteler ve Akşam Gazetesi giremezdi bizim kışlaya. Aydın Doğan ürünleri ve Takvim, Şok, Bulvar gibi tırıvırı gazeteler satılırdı içerde. Bulvar ile de istihkamcılar sayesinde tanıştım. Kışla içinde tirajı en yüksek gazete de, açık farkla Bulvar’dı.

Köyünden gelen harçlığı haftasonu Bentderesi’ndeki orospulara saklayabilmek için sigarayı bile başkasından otlanan istihkamcı yiğidolar, sadece Bulvar okurlardı.

BULVAR GAZETESİ NEDİR?

Bulvar Gazetesi, en ucuz gazete kağıdına 8-10 sayfa civarında basılan, sadece çıplak kadın fotoğrafları ve altına uydurulmuş kolpa metinlerden oluşan dandik ötesi bir gazetedir.

Bulvar okumak farklıdır, özel bir oturma pozisyonu gerektirir.

Sandalyede arkana iyice yaslanacaksın, pantolonun ağı mümkün olduğunca gevşek olacak ki çaktırmadan çadırı kurabilesin. Sonra da ağzının suyu aka aka, iki dudak arasında asgari 5 cm boşluk kalacak şekilde gazete okuyacaksın. Arada bir tepki vermek lazım, “ben bu karıyı nebiçim sikerim var yaaa!” diyeceksin, “bu turistlerin hepsi orospu zaten,” diyeceksin. Son derece içten ve histerik tepki vermek şart!

Bulvar okurlarının tek ortak noktası vardır, sadece Bulvar’daki yazıları okurlar. Başka bir gazetede resim altı yazısını okumak bile işkencedir onlara.

Peki Bulvar’ın içeriği nedir?

Bulvar, toplumun gözden kaçan sosyetesini anlatır. “Konfeksiyoncu Nalan, Avrupa’da manken oldu!” şeklinde bir manşet olur mesela. Götü göbeği bir yana kaymış tipsiz bir çıplak kadının 3-4 fotoğrafı olur altında. Oraya da haberin devamını yazarlar;

Sarıgazi’de konfeksiyon atölyesinde çalışan 19 yaşındaki Nalan S. (21) patronunun arkadaşıyla tanışınca hayallerine kavuştu. Tekstil fabrikatörü olan işadamı Hulusi Ortadirek tarafından keşfedilen güzel Nalan, Ortadirek tarafından Almanya’nın ünlü model ajansı Das Pussy’e tavsiye edildi. Nalan, ajans çekimlerinde vücudunun kusursuz güzelliğini cömert pozlarla sergileyerek Avrupalı meslekdaşlarına gözdağı verdi.

Erkeğim beni hak etmeli

Özel yaşamıyla ilgili sorulan sorulara içtenlikle yanıt veren konfeksiyoncu manken, “erkeğim beni hak etmeli,” diyor. “Vücuduma güveniyorum, saklayacak bir kusurum yok ki, neden don giyeyim?” diyen Nalan, film tekliflerine açık olduğunu, prensiplerine saygı gösterildiği sürece her dizide yer alabileceğini belirtti.

Şeklinde uzar gider. Altında internetteki amatör sitelerden toplanmış 3-5 çıplak kadın fotoğrafıyla haber tamamlanır. Zaten olay fotoğrafta biter, yamuk göğüslere ve “ip donun” kenarından görünenlere iç çekerek bakan yiğido, yazıyı okuyacak durumda değildir.

Gazeteyi çıkaranlar, bakarların (yazı okuyana okur denir, resme bakana bakar denir. Arapça’da öküze de bakar derler gerçi) “Ulan Almanya’daki model ajansı bu karının yamuk vücudunu ne yapsın, Das Pussy diye model ajansı mı olur, 19 yaşındaki kızın isminin yanına parantez içinde 21 diye farklı yaş yazılır mı, Bulvar’a bile götü göbeği açan bi’ karı hangi prensibe sahip olabilir, BDSM olabilir mi sevmediği, oyuncu olmadan dizide oynanır mı,” falan diye düşünmeyeceğini bilirler. Hedef kitlenin internette başarabileceği en önemli olayın Google’da “cıblak karı” yazıp aratmak olduğunu da bildiklerinden, internetten fotoğraf araklayıp Konfeksiyoncu Nalan diye basarak, içinde bulundukları yayıncılık anlayışından vazgeçmeye de niyetleri yoktur.

Bulvar’ı anladık. Peki Boxer nedir?

BOXER DERGİSİ

Boxer, lüks dergidir. Pahalı kağıtlara basılır, kurum kimliğine çok önem verilir. İçinde upuzun künyesi olur, 31 ehline hizmet veren dergi cemaati burada gururla isimlerini sergilerler. Kapağında mutlaka ünlü bir mankenin yarı çıplak fotoğrafı olur. Çıktığı günden beri içinde yer alan konular; kadınları orgazma ulaştırma yöntemleri, kız tavlama taktikleri, porno filmler hakkında bilgiler, otomobilerle ilgili yarım yamalak bilgiler, futbol hakkında yorumlar, cinsellik, sikiş sokuştur.

Haber olarak ünlü bir mankenin özel yaşamı kurcalanır. Bulvar’daki konfeksiyoncu Nalan, burada Rodeo Drive garsonu Didem Erol olur. Açıkçası, Boxer Bulvar’dan dürüsttür. Çünkü konfeksiyoncu Nalan aslında ishotmyself.com’daki Shirley iken, Rodeo Drive’daki garson Didem Erol, burada manken Didem Erol’dur. En azından fotoğraflar gerçek yani… Haber içeriği yine aynıdır, prensiplerden, film fikirlerinden, cesur pozlardan bahsedilir, bol bol göğüs, kol, bacak, kalça kullanılır.

Diğer haberlerin hepsi çeşitli ajanslardan alınır, habercilik, gazetecilik falan filan beklenemez bunlardan. İnternet sitelerindeki yazıları aynen alırlar, ne telifine bakarlar ne yazarına. Fotoğraflar ve diğer doneler rahatlıkla kullanılır, kimseye hesap vermezler. Maksat, dergi zengin görünsün.

Ama hiç utanmadan dergicilik hakkında atıp tutarlar, ahkam keserler. Erkek dergisi çıkarmakla gurur duyanlar falan var bunların arasında.

BULVAR VE BOXER ARASINDAKİ FARKLAR

1. Bulvar gazete, Boxer dergidir.

2. Bulvar’ın sayfa sayısı az olur, Boxer daha kalındır.

3. Bulvar en adi gazete kağıdını kullanırken, Boxer en pahalı dergi kağıdını kullanır.

4. Bulvar manşetinde ishotmyself.com gibi sitelerin orospularını “Konfeksiyoncu Nalan” diye kullanırken, Boxer Paris Hilton gibi orospuların stüdyo fotoğraflarını kullanır.

5. Bulvar sayfalarını kaldırım orospularının çıplak fotoğraflarıyla doldururken, Boxer sayfalarını manken olma çabasındaki salak genç kızların fotoğraflarıyla doldurur.

6. Bulvar’a “telefonda sıcak saatler” vaat eden dandik firmalar reklam verirken, Boxer’a ünlü markalar reklam verir.

7. Bulvar’ı varoş abazanları okurken, Boxer’ı zengin abazanları okur.

Temelde hiçbir şey değişmez ama kurum kimliği o kadar canlı ve dergi o kadar renklidir ki, Bulvar okuyanları küçümseyen zengin piçleri, Boxer’ı gururla okurlar. Bulvar okuyanlara “ıyyy kro” diye bakan seksi ve salak kızlar, Boxer’a poz vermek için stüdyonun kapısında sıraya girerler.

Yani Bulvar ve Boxer temelde aynı yayın anlayışına sahiptir. Haliyle Bulvar ve Boxer okurları da temelde aynıdır.

Bulvar, Tan, Şok gibi gazeteler neyse, Boxer, Esquire, Maxim, Arena gibi dergiler de odur. Aralarında 7 fark bulana kadar göbeğim çatladı.

Bu dergi ve gazeteleri okuyan kesimin, porno sektöründe faaliyet gösteren şirketlere veya çalışanlara kötü gözle bakması söz konusu bile olmamalı. Porno sektörünün çalışanları bunlardan bin kat dürüst. En azından ne yaptıklarını biliyorlar, oldukları gibi davranıyorlar. Porno dergi olarak sınıflandırılmadan, erotizmin sınırlarını zorlayıp pornoya ulaşmaya çalışan firma, porno dergi olduğunu kabullenip işini dürüstçe yapan firma kadar dürüst olamaz.

En gereksiz sektörlerin medya ve politika olduğunu fark ettim. Bunları insanoğlunun karaktersizlik oranına göre askerlik takip ediyor.

Her meslek sahibi, işini para için yapmaz. Çeşitli etkenler de buna dahil. Çalışmaya ihtiyaç duymayacak kadar parası olanların mutlaka bir hobisi vardır ve zaman içinde bunu meslek edinirler. Eğer meslek edinecek bir hobileri yoksa, kısa süre sonra ciddi psikolojik sorunlarla karşılaşmaları da kaçınılmaz bir sonuç.

Yapacak işi kalmayanlar sıkıntıdan kendilerini çeşitli inanç ve akımlara teslim ediyorlar. Ve toplum da onları hemen sınıflandırıyor.

Toplumun “ruhsal doyuma ulaşma çabası” olarak kabullendiği uzak doğu felsefeleri iyiyken, Lucifer için çeşitli ayinler düzenleyen satanistler, “sapık kişiler” olarak değerlendiriliyor.

Toplumların inançları nasıl değerlendirdiği benim umrumda değil. Kimsenin inancına da karışmam, bir başkasının özgürlük sınırına girmediği müddetçe isteyen istediğini yaşasın, istediğine inansın. Hindu’nun taptığı ineği, Müslüman kurban olarak kesip afiyetle yiyebilir. Müslüman’ın haram diyerek uzak durduğu şarabı, Hristiyan “İsa’nın kanı” diyerek afiyetle içebilir. Semavi dinlerin haram kıldığı zinayı, masonluğun zirvelerini zorlayanlar ibadet niyetine grup seks olarak icra edebilirler. Beni yedirmeye, içirmeye, tapınmaya, grup sekse zorlamadıkları sürece kimseyle sorunum yok. Zaten konu da inançlar değil, meslekler.

Günümüzdeki çalışanların, bir mesleği icra edenlerin büyük çoğunluğu işlerini paraya ihtiyaç duydukları için yapıyorlar. Bu işleri öğrenmek için okullar okuyor, yıllar harcıyor, kariyerlerine ilk basamaktan başladıkları andan itibaren üstlerinin emrinde bir amaç uğruna bir çok şeye katlanıyorlar. Ve tüm mesleklerin de bir şekilde topluma faydası var. Meslek sahibinin işini sevip sevmemesi değil, icra ettiği mesleğin topluma olan katkısı benim dikkatimi çeken.

Doktorlar sağlık için çalışıyor, tekstilciler insanları giydirmek için. Bilgisayar teknolojileri iletişimi hızlandırırken, otomotiv teknolojileri ulaşımı hızlandırma peşinde. Bilgisayar oyunu hazırlayan firmalar bile insanların en azından stres atmasını, hatta Second Life gibi online sistemler insanların para kazanmasını sağlıyorlar.

Nefret ettiğim bir spor dalı olan futbol, en azından turizm, tekstil gibi sektörlere destek veriyor, piyasada para döngüsüne yardımcı oluyor.

Fahişelerin bile bir misyonu var şu dünyada. Kadınlardan yüz bulamayan, hayatta başarısız olmuş erkeklere zevk veriyorlar, iyi hissetmesini sağlıyorlar falan.

Peki politikacılar ne işe yarıyor? Ve geleneksel medya?

Bakın hangi sektör olursa olsun, varlığı ve yokluğu bir değil. Bugün futbol olmasa insanlar yine bir spor, bir eğlence aracı bulup vakit geçirmeyi başarırlardı. Yani yokluğunda az da olsa bir boşluk hissedilirdi.

Misketlerin, çelik çomakların, oyuncak arabaların yerini PES, Call of Duty, Need for Speed aldı çocukların dünyasında. Barbie’ler, lahana bebekler Sim City’e kurban gittiler. Bir değişim yaşandı ve gidenin boşluğunu doldurmak üzere bir başkası geldi. Veya yeninin ışıltısı eskinin sönmesine neden oldu.

Çocukların oyuncak dünyası bile yenilenirken, politikanın insan yaşamındaki varlığı neden binlerce yıldır değişmedi?

Yenilenmedi bile lan! 2400 yıl önce, Sokrates’ın dünyasında tartışılan politik kavramlarla bugün tartışılanlar arasında minnacık bir fark yok! Hala demokrasinin önemi, cumhuriyetin görevi, krallığın geçmişi, laikliğin durumu tartışılıp, dinler ve politika arasındaki bağların ne durumda olması gerektiği konuşuluyor.

Adamlar hiçbir işe yaramadan binlerce yıldır aynı şeyleri konuşuyorlar. Sağı, solu, sosyalisti, komünisti yok bu işin. Hepsi aynı bokun içinde. Politika düzgün bir ırmak olsaydı, binlerce yılda kendine akacak bir yatak bulurdu. Kendi varlığına bile hala karar verememiş bir mesleğin var olmakta ısrar etmesi kadar komik bir saçmalık olamaz.

Politikanın en büyük beslenme kaynağı medyayken, medyanın da en büyük beslenme kaynağı politika.

Medya, haber kaynaklarıyla yaşıyor. Ve haber kaynaklarının başında da politika geliyor. Politikacılar olmasa bu kadar fazla medya grubu da olmayacak piyasada.

Ve politika da medyanın halka verdiği gaz sayesinde bu kadar semiriyor. Medya olmasa politikacıların da götü bu kadar kalkmayacak.

Geri kalmış ülkelerde özgür yazarların veya bağımsız internet sitelerinin yasaklanması için sarf edilen büyük çaba da yine medya & politika çiftinin birbirini yaşatma arzusundan kaynaklanıyor.

Emin olun ki, siz prim vermeyi keserseniz onlar da seslerini kısmak zorunda kalacaklar. Televizyon, gazete gibi belli gruplara bağlı olan, geleneksel medya kaynaklarını takip etmiyorum. Kendimde de bir eksiklik hissetmiyorum bunun için. “Gündemden haberdar olmak” zorunluluğunuz yok, medyanın attığı oltayı çıkarın artık boğazınızdan. Van’da gerçekleşen trafik kazası, İstanbul’da soyulan dükkan veya Ankara’da tecavüze uğrayan kadın umrumda değil. İşime yaramayacak bilginin bir faydası yok bana.

O nedenle tekrar ediyorum: Medya gereksizdir! Politika medyadan da gereksizdir. İnsanlığın kesinlikle ihtiyaç duymadığı halde en çok meşgul olduğu iki meslek, yer yüzünden silinsin istiyorum. Ferrari Enzo da istiyorum ama ne yazık ki Ferrari Enzo sahibi olma ihtimalim, bu denyoların yok olma ihtimalinden daha yüksek.

Haberlerde belirtildiğine göre BN Agentur, her galibiyet sonrası piyasaya son çıkan filmlerinden ikişer tane dağıtıyormuş FC Kopenhag oyuncularına. Oyuncular da bu teşvik sayesinde daha bir gazla, canla başla oynuyorlarmış. Yani FC Kopenhag oyuncuları külliyen otuzbirciymiş. Sen ligde şampiyonluk kovalayan bir takımda oyna, sonra da otur evinde porno izle. Prim olarak film yerine film yıldızıyla yatma imkanı verilse anlarım ama film nedir ya? DVD dediğin şey kaç euro be? Kardeşim bizim sıradan futbolcularımız bile varoşlardan podyumlara hoplayan mankenlerden başlarını kaldıramıyorlar, zavallı FC Kopenhag oyuncuları kimbilir nasıl bir baskı altındalar ki, bir porno film DVD’sine beleşten sahip olmanın heyecanı bu kadar sarıyor ruhlarını…

Elbette beleş DVD’lerin futbolculara bir şey kazandırdığı falan yok, bunlar sadece BN Agentur’un dünya medyasına gönderdiği basın bülteninde yazanlar. Ama adamlar sponsorluk yönetimini o kadar iyi başarmışlar ki, Danimarka 1. Ligi’nde bir takıma sponsor (üstelik basit bir yan sponsorluk bu) olmalarına rağmen tüm dünyaya isimlerini yayabiliyorlar. Hem takımın, hem firmanın ismi dünya medyasında yer alıyor, reklam başarıya ulaşıyor.

Sponsorluk yapmak, sponsor olunan takım, kulüp veya kişiye parayı verdikten sonra “hadi ben parayı verdim, ne yaparsan yap” demek değildir. Asıl mesele sponsorluğu yönetmektedir. İki tarafın da en iyi şekilde faydalanabileceği bir ortam oluşturabilmektir sponsorluğun ana hedefi.

Tabi sponsorluğu yönetebilmek deyince aklınıza sinekten yağ çıkarmaya çalışmak gelmesin. Çünkü Türkiye’de özellikle amatör sporlarda para verdiği için takımı satın aldığını düşünen sponsorlara bile denk geldim. Sadece bir yarışta sponsor olduğu takım sezon sonunda şampiyon olunca gazetelere “sponsor olduk buna biz, bizim sayemizde şampiyon oldular, bu arada biz süper telefonlar satıyoruz, bakmak ister misiniz?” şeklinde yavşaklığa varan medya bültenleri gönderenler var. Onlar da başka bir yazının konusu olsun artık.

Başarılı sponsorluk yönetiminden dolayı tebrik ediyorum BN Agentur’u.

Biliyorum ve takdir ediyorum; satmayı çok seviyorsunuz. Uzman bir pazarlamacı, usta bir özelleştirmeci, cömert bir paylaşımcısınız. Size bir anımı anlatmak istiyorum!

Birkaç gün önce yanımda bir arkadaşımla 2 ayda bozulan Samsung marka DVD sürücümü değiştirmek üzere Kadıköy’deki Yazıcıoğlu’na gittik. (Bu arada monitörde mükemmel olan Samsung, DVD konusunda çok başarısız. Bence Samsun’u bunlara satalım, fabrika kursunlar ama adam gibi DVD sürücü üretsinler.)

Neyse, konuya dönelim. Kartvizit ve el ilanı dağıtan gençleri bilirsiniz. Hani şu İngilizce kursu ilanları dağıtan ve “I know English, you motherfucker!” dediğinizde yolunuzdan çekilenler gibi. Buna benzer bir genç önümüzü kesti ve birer kartvizit tutuşturdu elimize. Melissa mıdır, Maria mıdır, ismini hatırlamadığım bir masaj salonunun kartviziti. “Nedir bu dostum?” dedim. “Masaj salonu abi, bekleriz” dedi. “Hizmet nasıl?” dedim. Göz kırparak “%100 hizmet var abi” dedi. “Ulan ben sivil polis olsam n’apardın?” dedim. “İndirim yapardım hahaha” dedi. Sonra detayları konuştuk. Detayları burda anlatmak olmaz şimdi ama kızlardan birini özellikle tavsiye etti, sanırım kartvizitleri dağıtması için ödeme olarak o kızı vermişler.

Saptık yine. Yau hocam şimdi bakıyorum da, bu işi yapmak yasaksa bunlar nasıl bu kadar pervasız davranabiliyor? Sadece Kadıköy – Acıbadem arasında, Yeldeğirmeni civarında bu işi yapan yığınla ev, masaj salonu vs. mevcut. Bunların ne iş yaptığını herkes biliyor mu? Biliyor. Şehrin her duvarında “Bel fıtığı: 05xx xxx xx xx” numaraları var mı? Var. Bu fıtık doktoru arkadaşlar Rus ve Ukrayna asıllı hemşiraanımlarla sağlamıyorlar mı tedaviyi? Evet. Arkadaşlık sitelerinin özel mesaj kutuları pazarlıklarla dolu mu? Dolu. Öyle mi? Öyle.

Bakın kapitalizmin ticari yaşama getirdiği en büyük getirilerden biri markalaşmak oldu. Markasına değer vermeyen ayakta kalamaz. Mahalle bilgisayarcılarını PC Gold, Vatan gibi markalar batırdı. Onları da Mediamarkt gibi markalar batıracak. Dünyanın geneli gibi markalar da globalleşecek. Don Quijote’nin kendi yağında kavrulanları, yeldeğirmenlerinin küresel markaları temsil ettiği bir yüzyıla girdik.

Afedersiniz ama kaldırım orospusu diye bir şey kalmadı, farkında mısınız? Bostancı – Kartal arası sahildeki adları bilinmeyen taş gibi hatunlar ortadan kayboldu. Siz bunun bir devlet başarısı olduğunu düşünmüyorsunuz değil mi? Bence de düşünmeyin. Çünkü onlar bizim KOBİ’lerden bile önce kavradılar markalaşmanın önemini. Kafası çalışan masaj salonu, temizlik şirketi açıp yönetmeye, kafası çalışmayan da bu “şirketlerde” çalışmaya başladı. Komisyon veriyor, kâr marjı düşüyor ama kafası rahat, güvenli bir ortamda çalışıyor. Büyük kârlar, yüksek kazançlar mazide kaldı, global ekonomide buna yer yok.

Rusya’dan, Ukrayna’dan, Bulgaristan’dan çılgın bir ithalat var. Pazar çok karışık. İnsanlar birbirini yiyorlar, manken olma hevesiyle gelen salak kızlar tavanaralarında, kamyon dorselerinde yurdum ayısına pazarlanıyorlar. Ne onları bu hayvanların hayvanlıklarından, ne de bizim hayvanları onların hastalıklarından koruyacak bir STK var. Bu işe bir çözüm lazım.

Kontrollü suç güzeldir. Las Vegas’ın kurulması New York’taki suç oranını ne kadar düşürdü bilirsiniz. Keza Amsterdam’daki Red Light District… İnsanoğlu zaten suç işlemeye can atan bir ırk.

Adamlar dedi ki, “bu eşekler zaten New York’ta kadın, uyuşturucu, alkol kaçakçılığı yapıyorlar. Bizim polisimiz de devletin verdiği maaşın kat kat fazlasını bu heriflerden rüşvet olarak kazandığı için suça göz yumuyor. Bari bunlara bir yer tahsis edelim, yaptıkları tüm işi de serbest bırakalım, gitsinler orada birbirlerini yesinler, hem kontrol etmiş hem vergi almış oluruz.”

Gittiler çölün ortasına Las Vegas diye bi şehir kurdular, “alın burda tepişin” dediler. Yurt genelinde ithal alkolü de serbest bırakınca onlarca suç örgütü çöktü, suç oranları dibe vurdu.

Üstelik deli gibi de döviz kazandılar, Las Vegas’ın ışıkları dünyanın her köşesinden salak zenginleri topladı. Kelebeklerin ateşin ışığına koşup çıtır çıtır yanması gibi, kumar meraklısı züppeler de Las Vegas’ın ışıklarına koşup masanın her zaman kazandığını öğrenerek yandılar.

Hollanda ne yaptı? Eskiden gemicilere hangi evde ne iş görüldüğünü ifade etmek için kullanılan kırmızı ışıkların en yoğun olduğu bölgeyi seks turizmine açtı. Gelin lan, dedi “burada her şey serbest.”

Siz bunları zaten bilirsiniz, benim demek istediğim başka. Madem bu iş olacak, bari yasal olsun. Düzgün bir kontrol mekanizması olsun, vergi kaçıran cezalandırılsın. İthalatımız belli olsun, Rusya’yla ticaret hacmimiz artsın. Bu iş yasallaştırılıp vergiye zorlanırsa, haksız rekabete sinirlenen bütün yasal pezevenkler bu işi gizli saklı yapanları ihbar ederler zaten. Faturaya %25 eğlence vergisi, %18 KDV, %10 özel “iletişim” vergisi falan eklenir, herkes rahat eder. Anonim şirketlerin en az bir avukat ve mali müşavirle çalışmak zorunda olmaları gibi, bunlar ayrıca bir de özel doktorla çalışsınlar. Jinekologlarımıza yeni bir istihdam kapısı açılsın.

Olmuyor hocam, insanın gücüne gidiyor. Biz bu çılgın rekabet ortamında bir yandan çalışırken bir yandan da sermayeye, personele, reklama para harcayıp üzerine bir de KDV, ÖİV, Gelir Vergisi, stopaj, Bağkur, SSK falan derken yığınla vergi ödüyoruz, adam orda iki yatak iki de kadın koyduğu evden vergisiz harçsız dünyaları kazanıyor. Biz işçinin maaşını geciktirirsek grev yapıyor, o adamın işçiyi ölüm tehdidiyle çalıştırdığını müşterisi bile bilmiyor. Olmaz! Haksız kazanç var. Bu işe dur demek lazım. Profesyonellik şart!

Bu, işin devlete düşen kısmı. Müşterilerin dileklerini bir sonraki mektubumda belirtirim.

Hayırlı işler, başarılı satışlar dilerim.