Bildiğiniz gibi, YouTube Atatürk’e hakaret içeren videolar olduğu bahanesiyle engellenmişti. Fakat iş bilmemezlikten dolayı IP adresleri değil, sadece www.youtube.com alan adı engellendi. IP’ler serbest olduğundan, DNS değiştirerek rahat rahat girip çıkmaya devam ettik. Hatta Tayyip Erdoğan bile “ben giriyorum, siz de girin” diyerek devlet kademeleri arasındaki koordinasyon bozukluğunu tasdikledi.

Fakat yasakların hiç umursanmadığını fark eden devlet baba, geçtiğimiz günlerde YouTube IP’lerine de engel koydu. İşi bilmeyenler zorlanmaya başladılar, YouTube’a giremez oldular.

Aynı tarihlerde, YouTube’un sahibi olan Google, YouTube IP’lerini değiştirerek Google hizmetlerinden bazılarıyla paylaşımlı hale getirdi. Devletin engellediği IP’ler atıl durumda kaldı ve YouTube IP bazında açıldı, DNS kullananlar eski rahatlıklarıyla YouTube’a girip çıkmaya başladılar. Bunun üzerine devlet, bu IP’leri de engelledi.

Fırtına da burada koptu. Çünkü bu kez engellenen IP numaraları sadece YouTube tarafından değil, Google hizmetleri tarafından da kullanılıyordu. Google Docs, Google Analytics, Google Maps gibi birçok Google servisi Türkiye’den erişime kapandı, bu servisleri kullanan onbinlerce site ve milyonlarca internet kullanıcısı mağdur duruma düşürüldü.

Konuyla ilgilenen trenlerden ve internetten sorumlu bakan Binali Yıldırım, önce Google’ı suçlayarak şark kurnazlığı yaptıklarını, Türkiye’nin adını yasakçı ülkeye çıkarmak için Google’ın oyun oynadığını açıkladı. Tabi kimse inanmadı kendisine.

Daha sonra da ağzındaki baklayı çıkararak, Google önce vergisini ödesin gibisinden bir laf etti.

Devlet yetkilileri YouTube’u engellemeye çalışırken yanlışlıkla engelledikleri Google konusunda geri adım atacaklarına, bu kez tartışmayı vergi konusuna kaydırdılar. Gösterdikleri neden, Google’ın Türkiye’de para kazandığı halde Türkiye’ye vergi vermiyor olmasıydı.

Ne YouTube, ne DailyMotion, ne de Google… Bu sitelerin yasaklanmasının arkasındaki en büyük etkenin, internetin yerlileştirilmesi çalışmaları olduğunu düşünüyorum.

Nasıl mı?

Türkiye’de kanunların bir çoğu halkı değil, güçlü veya hükümet yandaşı şirketleri korumak için çıkarılır. Bu sadece AKP hükümetinin marifeti değil, önceki hükümetler döneminde de çeşitli şirketleri korumak için çıkarılan kanunlara sık sık şahit olduk. Otomotiv şirketlerinden porselen üreticilerine kadar birçok sektörde rakipler birbirleriyle devlet desteğini arkalarına almaya çalışarak mücadele ettiler. Gümrük vergileri, ithalat, ihracat ayarlamaları değiştirildi bu rekabetler yüzünden.

Türkiye’deki şirketler internetteki pazarı yeni görmeye başlıyorlar. Türkiye’de yıllardır internet kullanılıyor ve büyük projelerin hiçbiri güçlü sermayeler tarafından çıkarılmadı. Önce küçük girişimciler kurup büyüttüler sitelerini, sonra da onları gören büyük sermayeler ortaya dalarak küçük girişimcileri pastanın dışına itmeye çalıştılar. Ekşi Sözlük’ün başarısını gören Doğan Medya, futbol ve kadınlardan medet umarak sözlükler kurdu, başaramadı. Firma rehberlerinin kazandığı paraları görenler, bravo.com.tr gibi batacağı baştan belli projeler çıkardılar.

Büyük sermayeler internet pazarında kimi zaman başarılı olsalar da, bu işi sadece para olarak gördükleri için genellikle başarısız oldular.

Sadece büyük sermayeler değil, küçük ama hükümet yandaşı olan sermayeler de internet projeleri çıkarmaya başladılar. Ve burada, devlet desteği devreye girdi.

Diğer sektörlerden alışık olduğumuz bir karalama kampanyası, şu anda Google için yürütülüyor. Google’ın vergi vermediği, Türk sermayesinin dışarı aktığı söyleniyor, “tavuğu biz besliyoruz, başkasının kümesine yumurtluyor” gibisinden laflar ediliyor.

Bir yandan da, ara.com.tr adında bir sitenin tanıtım çalışmaları yapılıyor. Bir yandan bu sitenin yazılımcılarından biri olan Hasan Tezgel Google’a verip veriştirirken, diğer yandan başka çalışanları televizyonlarda yerli arama motorlarının yararlarını anlatıyorlar.

Maksat çok belli. Bir yandan Google’ı kötüle, halkın milliyetçilik duygularını gazla, bir yandan da kendi projenin devletin bölünmez bütünlüğünü ne kadar desteklediğini anlat.

Yerli arama motoru dedikleri sitede arama yaptığımda, adam gibi sonuç bile alamıyorum. Devletin işine gelmeyecek sonuçlar daha şimdiden sansürlenmişler. Hasan Tezgel’in yazısından da, ara.com.tr’nin Çinli arama motoru baidu.com tarzında bir site olduğu, sadece devlet yararına çalıştığı anlaşılıyor.

Yani özgürlük yok. Arama motoru devletle koordineli çalışacak, arananlar kayıt altına alınacak, devletin işine gelmeyen sonuçlar kullanıcılara gösterilmeyecek. Böylece dünyayla irtibatımız kopacak, devlet medya aracılığıyla bizi uyutmaya, yönetmeye devam edecek.

İstedikleri bu. Google tartışmaları biraz daha devam etsin, ara.com.tr’nin yakında gazetelerde de yer alacağından, yerli arama motorlarının yararlarından bahseden yazıların gazetelerde boy boy yer alacağından hiç şüpheniz olmasın.

Bilmeyenler inanacak, ulusalcılar, milliyetçiler, “kırmızı çizgi, bölünmez bütünlük, yüce Türk devleti” gibi anahtar kelimelere tapanlar gerçeklere yine gözlerini kapayacaklar, ara.com.tr’yi yere göğe sığdıramayacaklar.

“Vergi” dediğiniz anda gözleri açılır devletin. “Çok vergi vercem!” derseniz, en sıkı bürokratik önlemleri bile kısa sürede aşıp, işinizi kurarsınız. Hele ki rakibiniz vergi vermiyorsa, devlet sizin için her şeyi yapar. Bedava reklamdan karşılıksız krediye kadar tüm destekleri kaparsınız. Google’ı kötüleyip kendini ön plana çıkarmaya çalışan ara.com.tr, şu anda bu stratejiyi kullanıyor.

Bu iş sadece ara.com.tr ile bitmeyecek. İnternetten para kazanılabileceğini geç de olsa anlayanlar, agresif girişimlerle pastaya dahil oluyorlar. Eğer ara.com.tr Google & Ulaştırma Bakanlığı kavgasından yararlanırsa, aynı strateji diğer uluslar arası sitelere de uygulanacak.

Yarın Facebook, sonra Twitter kötülenmeye başlayacak, vergi vermedikleri iddia edilecek, Atatürk’e hakaret denecek, bölünmez bütünlük falan denecek, ardından da aynı işi yapmaya çalışan yerli bir site piyasaya sürülecek. Yani internet yerelleştirilecek. Bunun için gereken taban ve kamuoyu desteği, Türk toplumunun damarlarındaki milliyetçi kanda mevcut zaten.

Vergi konusuna değinecek olursak, devletin Google’dan vergi istemesi adil bir davranış olmuyor. İnternette Türkiye’ye de hizmet veren binlerce site var. Devletin sadece Google’ın peşine düşmesi, hem yerli arama motorunun önünü açmak, hem de Google’ın yüksek kazançlarından etkilenmek gibi geliyor bana.

Tutup da irili ufaklı binlerce siteden vergi istemesine imkân yok. Bugün basit bir internet kullanıcısı gerek ücretli üye olarak, gerek alışveriş yaparak para kazandırıyor yabancı sitelere. Türkiye’den kullanıcı kabul eden tüm siteleri vergiye bağlamaya kalkarsanız bu sitelerin hepsini kaybedersiniz.

Kendimden örnek vereyim. Uluslar arası çalışan, İngilizce ve İspanyolca yayın yapan, ücretli üyelikle üye kabul eden bir sitem var. Şirketi ABD’de kurduğum için vergilerimi de ABD’de ödüyorum. Türkçe yayın yapmıyor olsam da, siteye Türkiye’den üye olanlar da var.

Şimdi benim siteme Türkiye’den üye olanlar var diye Türkiye’de ofis açmak, vergi vermek zorunda mıyım? Aynı sitenin İspanya’dan, İtalya’dan, İngiltere’den, dünyanın dört bir yanından kullanıcıları var ve bu insanlar para vererek üye oluyor siteme. Türkiye’nin mantığında gidersek ben tüm bu ülkelerde ofis açmak ve hepsine ayrı ayrı vergi vermek zorunda kalırım. Her birinin vergi oranları ayrı, muhasebesi ayrı, ben nasıl gidip tüm bu ülkelerde şirket açayım da vergi ödeyeyim? Bu durumda para kazanabilmem için sitemin aylık üyelik bedeli 49 USD yerine 400 USD falan olmalı. Kim gelir de üye olur o zaman?

Türkiye beni “burada ofis aç, vergi öde, yoksa siteni engelleriz” diye tehdit ederse, Türkiye’den gelen kullanıcılara sitemi kapatırım. Türk IP’lerini blocklarım, Türk kredi kartlarını kabul etmem. Birçok site de benim yaptığımı yapar.

Yoksa Türkiye’nin istediği bu mu? Yabancı siteleri vergiyle tehdit et, vermezlerse erişimi engelle, onlar da siktiri çekip Türk piyasasından çekilsinler, ortalık Türkiye’den yayın yapan, vergisini veren, devlet tarafından daha kolay kontrol edilen yerli sitelere kalsın.

Dünyadan kop ama milliyetçilikle göz boya.

Google ve ara.com.tr kavgalarının ardından göreceğiz bu filmin devamını. YouTube engeli en çok Türkçe video sitelerine yaradı, Google engellenirse en büyük avantajı ara.com.tr yakalayacak. Bu durumda sonraki hamleleri de rahatlıkla tahmin edebiliriz.

İnternetin yerelleştirilmesi korkunç bir film olarak hayatımıza giriyor, bekleyelim ve devamını da görelim.

Ak Parti’li bakanımız haykırdı: engelle!
Bir yaz günü sansürledik interneti tümüyle.

Tren bakanından internet uzmanı olursa benden de şair olur.

Kadınların sahneye çıkmasının yasak olduğu Ortaçağ Avrupası’nda operalarda kadın sesi kullanabilmek için castrato kullanırlardı. Küçük çocuklar daha ergenliğe girmeden hadım edilir, sesleri hep ince kalır ve büyüdüklerinde muazzam sesli sopranolar olurlardı. Toplum da sahnede kadın görmediği için günaha girmez, kadınlar halka kötü örnek olmazlardı. Daha el kadar çocukken hadım edilerek cinsiyetini kaybeden sopranoların geçirdiği psikolojik travmalar kimsenin umrunda olmazdı.

Sonraları insanoğlu değişti, anlayışlar değişti. Kadınlar önce sahne hakkını, sonra seçme – seçilme hakkını kazanarak toplumda yer almaya başladıklarında tarihteki sopranolara methiyeler düzüldü, minik çocukların hadım edilmesinin doğru bir davranış olmadığı düşünülmeye başlandı.

Bir dönem sigara içmek güzel sayıldı, bir dönem eroin sağlığa yararlı zannedildi.

Bir süredir yapılan çalışmalar sonunda, artık sigara da kötü sayılıyor. Umuma açık kapalı alanlarda sigara içmek yasaklanıyor, televizyon filmlerinde sigara görüntüleri sansürleniyor. Bunlara gülüp geçiyorum da, bugün aldığım bir haber gülüp geçilecek gibi değildi.

Oğuz Atay’ın Korkuyu Beklerken öyküsünü oyunlaştırmışlar. Oyuncular sahnede sigara içip topluma kötü örnek oluyorlar diye belediye gelip ceza kesmiş.

Korkuyu Beklerken bir çocuk oyunu değil. Hayatı başaramamış adamların öyküsü. Bu oyunu çocuklara izletseniz sigara olsa da olmasa da şaşkına dönerler zaten yavrucaklar. Yaşını başını almış tiyatro oyuncuları, yaşını başını almış insanlara oyunlarını sergiliyorlar. Eğer bu izleyiciler tiyatroda oyuncular sigara içiyor diye özenip sigara içeceklerse, işimiz yaş bizim. Hemen AKP’nin ne kadar harika bir parti olduğuna dair tiyatro yazsınlar, oynansın ve etkilenen izleyicilerin hepsi AKP’ye oy versin. Veya Deniz Baykal yapsın aynısını, oyunculardan etkilenen izleyicinin oylarıyla iktidara gelsin, ömrünün son günlerinde bir iktidar görsün.

Tiyatroda oyuncular sigara içti diye etkilenecek kadar aptal mı insanlar? Etkilenme şöyle olabilir. İzleyici biraz aptal bir adamdır, zaten sigara içiyordur, sahnede de hayran olduğu bir oyuncu vardır. Aptal izleyici o oyuncuya o kadar hayrandır ki, aldığı kullandığı her şeyi kullanır, onun gibi olmak ister. Orada oyuncu X marka sigara yakarsa, bu aptal izleyici o güne kadar içtiği Y marka sigarayı çöpe atıp, X marka sigara içmeye başlar. Ancak hiç sigara içmemiş olan bir adam, hayran olduğu oyuncu sigara içiyor diye sigaraya başlamaz.

Velev ki başladı. Siz yine de tiyatroya karışamaz, oyuncuları, senaryoyu etkileyemezsiniz. Bugün Carmen sahnelenecek olsa oyuncuların purosuna da mı karışacaksınız?

İnsanlar sahnelerde, kitaplarda veya filmlerde de özgür olmayacaksa nerede özgür olacaklar?

Carmen – Carmen’in ölümü

Bizet Carmen’i yazdığında 100 yıl sonra tütün mamüllerinin kötü karşılanacağını bilmiyordu. Bilseydi yazar mıydı? Yoksa oyun sahnelenirken devlet baba kızar diye Carmen’i puro fabrikası yerine tekstil atölyesinde mi çalıştırırdı? Bugün oyun yazanlar devletin kanunlarını, sansür kurallarını ezberleyip mi yazacaklar oyunlarını?

Peki siz yasakladınız diyelim oyunlarda, filmlerde sigara sahnelerini. Adamın biri çıkıp da Sergio Leone hakkında, Atatürk hakkında veya Akay Perker hakkında bir film çekmek isterse ne olacak? Sigarayla bütünleşmiş adamları Red Kit’e (Lucky Luke’u Red Kit diye çevireni de ayrıca tebrik ederim) yaptığınız gibi ot kemirirken mi göstereceksiniz? Bugünün kuralları yüzünden geçmişi mi değiştirmeye kalkacaksınız?

Eğer evet diyorsanız, bu katı kuralcılık tiyatronun ruhuna ne kadar uygun? İçinde sigara, puro sahnesi bulunan oyunlar yazılmasın mı, yazarlar oyunlarını yazdıktan sonra önce devletin yüce sansür kurumlarına mı göndersinler? Çin’den öğrene öğrene bunu mu öğrenmiş olalım?

Sigara yasağının bokunu çıkarmaya başladınız artık. Umuma açık alanlarda halkın içmesini yasaklayabilir, 18 yaşından küçüklere satılmadığını düşünebilirsiniz ancak sinemaya, tiyatroya karışamazsınız.

Televizyonlarda sigaranın yasaklandığı düşünülüyor, iğrenç görüntüler çıkıyor ortaya. Elinde sigarası olan oyuncunun sigarasını göstermemek için ekrandaki buzlanmış alan adamın bir eline bir ağzına gidiyor, bazen yüzü, bazen ortamdaki başka detay kapanıyor o buzlandırma yüzünden. Normalde hiç dikkat çekmeyecek olan sigara filmin bütün tadını kaçıracak kadar çok dikkat çekiyor. Bu şekilde yasak olmaz, bir halta da yaramaz böyle şeyler.

Televizyon filmlerini piç ettiniz, bari tiyatroyu özgür bırakın.

Bunlar sanat eserleridir. Romanda, tiyatroda, operada, nerede olursa olsun; bir karakter ne gerekiyorsa onu yapar. Küfür eder, sigara içer, alkol içer, kokain çeker. Bunlar o sanatçının değil, canlandırdığı karakterin marifetleridir, karışamazsınız. Eğer karışmaya başlarsanız, bu romanların, oyunların daha yazılma aşamasında sansürlenmesine kadar gider ki öyle bir ortamın sonu isyandır.

Zorlamayın daha fazla. Sigara yasağını halka dayatmanız sadece sigara içenleri ilgilendirir, ancak sanata dayatmanız tüm sanat eserlerini ve hatta tarihi ilgilendirir. Sigarayla uğraşmayı kesin artık, gidin biraz da margarinle, yasadışı ilaçlarla uğraşın. Sağlık ayağına çalışıyorMUŞ gibi yapmak için tek günah keçisiyle vakit geçirmeyi bırakın artık.

Ayrıca Yüce Türk Adaleti’ne güveniyor, Adnan Oktar, Atatürkçü Düşünce Derneği gibi aydın kişi ve kuruluşlara yardımcı olmamız gerektiğini düşünüyorum.

İşbu nedenlerle, Türkiye’den erişimi acilen yasaklanması gereken sitelerin bir kısmını aşağıya yazıyor, gereğinin yapılmasını kendilerine arz ediyorum.

1. strawberrynet.com

E-ticaret sitesi. Hong Kong merkezli bu site, bütün dünyaya bazen %60’lara varan indirimlerle kozmetik ürünleri satıyor. Şahsen hem ABD hem Türkiye’de sık sık kullandığım bu sitenin sattığı ürünler sahte veya taklit değil, %100 orijinal! Ucuz olmasının nedeniyse, fazla vergi ödemiyor olmaları. Bu siteden alışveriş yapan Türk vatandaşları yüzünden, Türkiye’deki kozmetik firmaları zarar ediyorlar. Tez elden yasaklanmalı!

2. bestbuy.com

ABD’nin önemli mağaza zincirlerinden birinin sitesi olan bestbuy.com, özellikle bilgisayar, cep telefonu gibi elektronik ürünlerde Türkiye ile %50’lere varan fiyat farkları sunuyor. ABD’de tanıdığı olan tüm Türk vatandaşları buradan sipariş ettikleri ürünleri hediye faturasıyla, hiç vergi ödemeden Türkiye’ye sokabiliyorlar. Vergiler yerine ulaşmıyor, elektronikçiler zarar ediyor. Türk ekonomisinin kurtuluşu için acilen yasaklanması gerekir.

3. Skype

Bu sadece bir web sitesi değil, ancak acilen yasaklanması gereken en önemli hizmet. Skype sadece bilgisayarda değil, iPhone ve Blackberry gibi 3. parti yazılım yüklenebilen tüm cep telefonlarında kullanılabiliyor. Skype kullanarak Türkiye ile dakikasına 0.039 USD ödeyerek görüşebiliyorum. Türkiye’den ise ABD’yi dakikasına 0.042 TL, cep telefonlarını 0.318 TL ödeyerek arayabiliyorum. Ödenen fiyatlara tüm vergiler dahil olduğundan, ay sonunda faturama ÖİV, KDV gibi ekstra abukluklar yüklenmiyor.

Bu programı internet üzerinden, bilgisayardan bilgisayarı aramak amacıyla kullanmak ise tamamen ücretsiz. Cep telefonuma programı kuruyorum, internet olan her yerde -ki artık İstanbul’da bile birçok yerde kablosuz internet hizmeti mevcut- hiç para ödemeden diğer arkadaşlarımı arayabiliyorum.

ABD’de AT&T, İngiltere’de Vodafone, bu programın cep telefonlarına yüklenmemesi için çeşitli girişimlerde bulunsalar da başarılı olamadılar. Çünkü buralarda adalet sistemi hakkıyla çalışmıyor. Ben Yüce Türk Adaleti’ne güveniyor ve AT&T’nin burada başaramadığını Turkcell’in orada başaracağına inanıyorum.

Eğer bugünden önlem alınmazsa, iPhone ve Blackberry gibi telefonlar kullanan her Türk vatandaşı, Turkcell, Vodafone, Avea gibi şirketlere veda edecek. Skype sitesinde satılan telefonları evinde, ofisinde kullanan herkes, Türk Telekom gibi mübarek bir kuruluşa para vermekten vazgeçecek. Durdurun bu adamları!

4. Google

En tehlikeli arama motoru. Bu siteden yapılan aramalarla Atatürk’e hakaret eden sitelerden tutun, MÜ-YAP ve MESAM’ın kutsal kanatları altına sığınmış büyük sanatçılarımızın el emeği göz nuru mp3’lerine kadar her şey bulunabiliyor.

Google’ın yediği haltlar sadece aramalarla da bitmiyor. Google News ile madde 12’de değineceğimiz suçları işliyor. Google Pages madde 10’daki suçları işliyor. Google Groups herkesin bir ileti grubu oluşturarak istediği her şeyi yazıp çizmesine, tartışmasına olanak sağlıyor. Google Talk ile Skype gibi bedava konuşma imkânı veriyor, Türk Telekom’un ekmeğine engel oluyor.

Google hiç utanmadan oyuncaklarla süslediği, elemanların işe şortla gittiği ofisinin fotoğraflarını internette yayınlayıp, üniformalar giydirerek yetiştirdiğimiz halkımızı disiplinsiz yaşamaya özendiriyor.

Ayrıca ismini tersten okuyunca ne çıktığına dikkat edin. Elgoog! Antik İspanyol kültüründe derin anlamlar taşıyan El-Goog, şeriat yanlısı bir kelime. “¿zınısım adnıkraf ninekilhet¿”

5. Delinin Kuyusu

Mütemadiyen saçmalıyorlar. Kimin tarafını tuttukları, renkleri belli değil. Yazarların kimisi Türkiye’den, kimi ABD’den, kimi İspanya’dan siteye girerek ahkâm kesiyor. Bazen Atatürkçü, bazen nurcu, bazen Kürt kılığına giriyorlar. Bir gün pornoyu övüyor, ertesi gün Topkapı sarayında laik konserler verilmesini eleştiriyorlar. Siteye giren gençleri yazdıklarıyla zehirlememeleri ve devletimizin istediği gibi tek tip vatandaşlar olmalarını sağlamak için engellenmesi şart!

6. FriendFeed

Herkesin önüne geleni yazdığı, cumhuriyetin bölünmez bütünlüğüyle, devrimlerle dalga geçen hainlerin cirit attığı çok tehlikeli bir site. Her kafadan bir ses çıkıyor. Özgürlüğün sınırlarının bu kadar geniş olması site üyelerinin sorumsuzca muhabbet ederek, birlik ve beraberliğe her zamankinden fazla ihtiyaç duyduğumuz şu günlerde tehlikenin artmasına olanak veriyor.

7. Twitter

Üyelerin her dakika bir şeyler karalayarak dar alanda kısa paslaşmalar yaptığı acayip bir site. Mesaj yazarken en fazla 140 karakter kullanılabildiğinden, üyeler mesajlarını yazarken Türkçeye yeterli özeni göstermeyerek “dün akşm arklarla pınarın evde parti yaptk çk gzldi. Sni seviorm pınar resmlern tatlı çkmş bbgim” gibi cümleler kurup, dilimizin yozlaşmasına neden oluyorlar.

Bu site, dilimizi yok etmek için dış mihraklar tarafından kurulmuştur! İsminin twitter olması, kuşların twit twit diye ötmesinden gelir. Oysa kuş dediğin cik cik diye öter. Güzel Türkçemizin temeline yerleştirilen dış mihrak işi bir bomba olduğunu buradan anlayabilirsiniz.

Yan komşum Patricia Teyze’nin anlattığına göre, mavi kuşların nesli yüzyıllar önce tükenmiş ve logosunun mavi kuş olması Türkçenin de neslinin tüketileceği anlamına geliyormuş. TDK göreve!

8. millaj.com

Milla Jovovich’in resmi web sitesi. Baktığım zaman fena oluyorum.

9. Facebook

Bu kadarı da fazla! İlkokul arkadaşını bulup zina yapanı mı ararsın, sitede oluşturduğu gruplarda Fuck Turkey yazan düzenbazları mı! Fuck Turkey grubunu önce hindilere tecavüz edilen hayvanlı porno grubu sandım, sonra bir de baktım ki meğersem Türklere küfür ediyorlarmış.

Sitede kendini pazarlayan hayat kadınlarından tutun, yolladığı videolarda laiklikle dalga geçenlere kadar her çeşit haşarı genç mevcut. Türkiye’den 3.2 milyon, toplamda 300 milyondan fazla üyesi olan bu site tam bir nifak yuvası. Yasaklamakla kalmayıp, tüm üyelerini esir kamplarına yığmak gerekir.

10. avnawards.com

Porno sitelerin birçoğu yasaklı olmasına rağmen, pornografik görüntüler içermediği için hala engellenmemiş olan porno sitesi. Bu Amerikalılar çok pis adamlar. Porno filmler çektikten sonra hiç utanmadan Oscar gibi şatafatlı törenler düzenleyip en iyi çiftleşenlere ödül veriyorlar. AVN Awards (AVN Ödülleri) diye isimlendirdikleri bu törenler her yıl Ocak ayında Las Vegas’ta düzenleniyor.

Tüm dünyadan davetlilerin koşup geldiği ödül törenleri çıplaklık, pislik dolu. Üstelik bu sene en iyi kadın oyuncu ödülünü Sasha Grey’in alması gerekirken Jessica Drake aldı. Adil değil.

Hem bize ne kimin nasıl seviştiğinden! İnsanlarımız bu ödülleri gördükçe ödüllü sahnelerdeki gibi sevişmeye çalışıp sakatlanma tehlikesi geçiriyorlar. Büyük seks bilimci Haydar Dümen’in anlattıkları yeter bize, bu sitenin de acilen yasaklanması şart!

11. Blog servisleri

WordPress başta olmak üzere blogspot.com, blogcu.com gibi ücretsiz blog hizmeti veren tüm siteler acilen engellenmeli. Bu sitelerin beleş hizmetleri sayesinde iyice zıvanadan çıkan Türk Gençliği, milli eğitim ve medyanın yıllar süren emeklerinin boşa gitmesine neden oluyorlar.

Kimisi yediğini içtiğini anlatıyor, kimisi bilgisayar dersi veriyor, kimisi kalkıp devleti eleştiriyor. Yıllar boyunca onlara doğru diye öğretilen yanlışlar ücretsiz bloglar yüzünden her geçen gün daha fazla su yüzüne çıkıyor, gençler medyanın tekelinden kurtulmaya başlıyorlar, tehlike günden güne büyüyor.

12. Video siteleri

Video siteleri medya için tehlikeli. Büyük Türk medyası çeşitli video sitelerinden topladıkları yıllanmış görüntüleri haber yaparak izleyici toplamaya ve alnının teriyle para kazanmaya çalışırken, video sitelerinin herkese açık olması yüzünden potansiyel televizyon izleyicileri “ayıp lan internetten video toplayıp bize kakalamaya çalışıyorlar, mal bu herifler!” diyerek Türk medyasını küçük düşürüyorlar.

Türk medyasının küçük düşmemesi ve video sitelerini haber ajansı gibi kullandıklarını insanların anlamaması için video sitelerinin tümü yasaklanmalı! Eğer suç unsuru bulunamazsa suç ortamı oluşturma konusunda yardımcı olmaya hazırım. Her video sitesine Yunan nickiyle üye olur, Büyük Atatürk’le dalga geçen birkaç video ekleyip Atatürkçü Düşünce Derneği’ni ararım, onlar da hemen suç duyurusunda bulunarak sitenin kapatılmasını sağlarlar.

Böylece hem Türkçe müzik yapan sanatçılarımız, hem medyamız kurtulur. Müzik ve video peşindeki internet kullanıcıları Doğan Grubu’nun açtığı pikniktube.com ve Türk Telekom’un MÜ-YAP ile başlattığı TTNET Müzik gibi sitelere yönelirler, elin gavuru yerine Türk ekonomisi kazanır.

13. tumgazeteler.com

Sadece tumgazeteler.com değil, news.google.com ve yazarx.com gibi siteler de acilen engellenmeli. Bu siteler, günlük gazetelerin sitelerindeki bilgileri RSS+XML sistemiyle çekerek yayınlıyor ve ziyaretçilerin günlük gazetelerin sitelerine gitmelerine gerek kalmıyor. Bağımsız, özgür ve tarafsız Türk medyasının hak ettiği geliri elde etmesine engel oluyorlar. Ömrü vatana hizmet etmekle geçmiş Aydın Doğan gibi saygıdeğer şahıslara yanlışlıkla birazcık vergi kaçırdı diye ceza vermek yerine, onun ekmeğine engel olan bu siteler acilen durdurulmalı.

14. makat.org

“Mahkeme kararıyla erişimi engellenmiş sitelere makattan girme” mantığı güden ve tüm internet kullanıcılarına engelli sitelere girmeyi sağlayan bir programcık sunan bu siteye dur demek şart! Bu siteyle aynı paralelde yayın yapan vtunnel.com, ktunnel.com, antisansur.com gibi siteler de acilen yasaklanmalı.

Şimdilik aklıma gelenler bunlar. Yeni hainleri yakaladıkça vakit geçirmeden bildireceğimi hatırlatır, Türkiye’nin Atatürk’ün gösterdiği yolda sapmadan ilerlemesi, demokrasi ve hukukun üstünlüğü, düşünce özgürlüğü için yılmadan çalışacağımı bilgilerinize arz ederim.

Bu internet kullanıcıları, bloggerlar falan acayip adamlar. Dünyaya açılmak, iletişimde özgürlük falan diye boş boş şeyler peşinde koşuyorlar. Oysa 20 yıl önce ne güzeldi, buğday satıp buzdolabı ithal eder, sobamızın yanında kıvrılan kedimizi izlerdik. İnternet yoktu, kavga gürültü yoktu. Milli eğitim sistemi ne anlatıyorsa, politikacılar mitinglerinde ne vaat ediyorsa, doğru oydu.

Dış dünyadan sadece “Alamancı” akrabalarımız, komşularımız gelince haber alırdık. Toblerone çikolata o zaman tatlıydı, Marlboro sigarasının o zaman vardı tadı. Az bulunurdu çünkü. Şimdi her yerde her şey var, bu da insanların gözünün açılmasına neden oluyor. Zaytgayst falan diyenler türedi, big bıradır diye birinden bahsediyorlar, böyle olmaz. Özgürlüğün fazlası zarar. Vatanın bölünmez bütünlüğünü korumak için gerekirse demokrasiyi birazcık çiğneyebilir, vatandaşı 20-30 yıl daha eve kapatabiliriz.

Mevzu bahis vatansa, gerisi teferruattır! Plan yapmayın plan! Behey dürzü! Vesaire.

“Müşteri sadece ekmek, sigara, gazete almak için buraya uğrar oldu, bir de akşamları kapının önünde bira muhabbeti yapmak için. Kapı komşum bile her şeyi marketlerden alıyor, elinde market poşetleriyle geçiyor buradan. O da haklı, ucuza alıyor marketten. Ben ucuz satamam ki, market şu domatesi tarladan alıyor, ben halden bile alamıyorum.”

“Ne yapacaksın peki?” diye sordum. Mesleği tedavülden kalkıyordu Bakkal İhsan’ın.

“Yıllarca bakkallık yaptım, başka iş gelmez elimden, memlekete giderim herhalde. Bu yaştan sonra emir altında çalışmak kolay olmaz bana, çoluk çocuk büyüdü hem, ekmek tutuyor elleri.”

Son konuşmamızdı bizim. Birkaç ay sonra Türkiye’ye yeniden uğradığımda CD dükkânı gördüm yerinde.

Bakkal İhsan’ın mesleği uzun ömürlüydü, açtığı dükkânda yıllarca para kazanmış, üç de çocuk büyütmüştü. Onun sattığı ekmeklerle büyüyen Emre’nin açtığı bilgisayar dükkânı o kadar uzun ömürlü olmadı.

Emre, liseyi bitirince heveslenmişti bilgisayar işine. 90’ların sonunda patlayan bilgisayar ve teknik servis işi, bilgisayardan anlayan her gencin heves ettiği bir meslek dalı oluvermişti.

İhsan Bakkal’ın dört dükkân üstüne bir “bilgisayarcı” açtı Emre. Mahallelinin, esnafın, hatta birkaç büyük şirketin de bilgisayar teknik servis işlerine koşar, network kurar, sadece Windows ile ilgilenmez, az çok Linux’tan da anlardı. Yeni çıkan oyunlar, yeni müzik albümlerinin mp3 versiyonları hep Emre’den sorulurdu.

Bilgisayardan da iyi anlardı kerata, beceremediği şey yoktu. Birçok bilgisayar dergisine abone olmuş, kitaplar almıştı kendine. İşinin olmadığı vakitlerde yaşıtları gibi boş boş gezmek yerine kendini geliştirmiş, çevredeki esnafın, şirketlerin en sevdiği “bilgisayarcı” haline gelmişti.

Yeterince para kazandıktan sonra yan dükkânı da kiralayıp güzel bir vitrin yaptı, bilgisayar satmaya başladı. “Toplama bilgisayar” satar, marka bilgisayarların zararından, upgrade sorunlarından bahsederek esnafı bilgilendirirdi.

Birkaç yıl sonra mahallenin dışındaki büyük iş merkezinin altına Vatan Bilgisayar bir şube açtı. Emre başlarda pek ilgilenmedi Vatan Bilgisayar’la ama bir süre sonra müşterileri kesilmeye başladı. Onu en seven esnaf arkadaşları bile “dostum haklısın ama Vatan’da senin sattığının yarı fiyatına satılıyor bu bilgisayar. Sana söz, bozulursa teknik servisine sen geleceksin,” demeye başladılar. Tüm marka bilgisayar firmaları garantili teknik servis vermeye başlayınca onun için de aramaz oldular Emre’yi.

Üstelik zaman içinde internet yaygınlaşmış, her evde kullanılır olmuştu. Artık kimse mp3 almak için, oyun yüklemesi için bilgisayar getirmiyordu Emre’ye. Para kazandığı güzel günler geride kalmış, ağzının tadını kaybetmiş, tek başına oturduğu küçük dükkânında bilgisayarda oyun oynar hale gelmişti Bilgisayarcı Emre.
Önce bilgisayar satmak için tuttuğu yan dükkânı bıraktı, ardından kendi dükkânını kapatarak bir firmada işe başladı.

Gülerek “internet bitirdi bizi be,” diyip anlatıyordu; “Ellerimle besledim bu puşt interneti, modem sattım herkese, sayemde bilgisayarı interneti tanıyınca beni unuttular,” diyordu. Bir yandan da büyük bilgisayar mağazalarına veryansın ediyordu, “küçük esnaftım abi ben, devlet korumalıydı bence!”

Devlet korumadı küçük esnafını, Bakkal İhsan’lar, Bilgisayarcı Emre’ler, Terzi Ali’ler dükkânları kapatmak zorunda kaldılar.

Steinbeck, Cennet’in Doğusu’nda terzilik yapan Dessie Hamilton’dan bahsederken “bütün neşesi kaçmıştı Dessie’nin, dükkânına her gün gelen arkadaşları bile ondan alışveriş yapmaz olmuşlardı. Hazır giyinmek ayıp sayılmıyordu artık, üstelik daha ucuz ve pratikti,” diye anlatır. Dessie de dükkânını kapatıp kardeşinin çiftliğine yerleşmek zorunda kalmıştı.

İnsanlar bazen devrin değiştiğine inanmıyorlar. Evrim sadece canlıların zaman içinde bulunduğu ortama ayak uydurmak için değişime uğraması değildir. Toplumlarda, meslek gruplarında sürekli bir yenilenme, güncellenme, değişim vardır. Zaten öyle olmasaydı hâlâ ateşin çevresinde oturup mızraklarımızı biliyor olurduk.

İnsanoğlu değiştikçe, geliştikçe yeni alanlar açıyor kendine. Yeni meslekler çıkarken eskileri yok ediyorlar. Bazı meslekler zirve noktasını yaşadıktan sonra az kazandırmaya başlıyor, bazıları da tarihten siliniyorlar.

Otomobiller nalbantları, fotoğraf çeken cep telefonları şipşak fotoğrafçıları, dijital fotoğraf makineleri film üreticilerini, marketler bakkalları, masaj salonları kaldırım orospularını, büyük mağazalar küçük esnafı bitirdi. Bu devinim devam edecek ve bugün gayet popüler olan ve iyi kazandıran birçok meslek 20 yıl sonra olmayacak. Bazen işsiz kalır insanlar, bazen ziyan olur tecrübeler, bazen boşa gider bazı ömürler. Ağlamak yok.

Anadolu’ya gittiğimizde veya Anadolu’yla ilgili televizyon programlarında denk geldiğimizde “vay be, neler varmış eskiden,” diyerek romantik gözlerle izlediğimiz süpürgeciler, nalbantlar, çömlekçiler, bakırcılar, kalaycılar artık yok. Mahallemizde dolaşıp elma şekeri, süt, yoğurt satanlar, bohçacı kadınlar işlerini bırakmak zorunda kaldılar.

Çünkü insanoğlu alternatifler buldu. Bu alternatifler hem daha kolay ulaşılabilir, hem de daha ucuz olunca eski mesleklere ihtiyaç kalmadı.

Kimisi uzun ömürlü, kimisi kısa bir moda şeklinde devam eden ve zaman içinde yok olan mesleklere, müzik yapımcılığı da eklenecek yakında. Karşı çıkanlar sadece aşağılanarak, dalga geçilerek hatırlanacaklar gelecekte.

Milli Eğitim size matbaaya karşı çıkanların “gâvur icadı!” diyerek karşı çıktığını öğretir. Avrupa’da matbaanın yayılmasına karşı çıkan papazlar da mı gâvur icadı dediler matbaaya? Asıl mesele yüzlerce yıllık kâtiplik mesleğinin yok olması, el yazmacıların işsiz kalmasıydı. Babadan kalma mesleğin yok olmasına gönülleri razı gelmedi, önce romantikleştiler, sonra isyan ettiler.

El yazmacıları yazarlardan daha çok kazanırlardı. Yazar kitaptan bir kez kazanır, yazmacılar yıllarca kazanırdı. Müzik dünyası farklı mı sizce?

Günümüzde dijital müziğe karşı yaygara yapan müzik yapımcıları da onların yolunu takip ediyorlar.

Demiryollarına karşı çıkanlar, matbaaya karşı çıkanlar gibi gerici kafalar nasıl aşağılanıyorsa bugün, dijital film ve müziğe karşı çıkanlar da aynı şekilde hatırlanacaklar.

Ancak müzik bitmeyecek. Kaliteli olan bir şey, ne kadar eski olursa olsun değerlidir. Kayıt cihazlarının bile olmadığı bir dönemde müzik yapan Pachelbel, Händel gibi sanatçıların eserlerini bugün nasıl dinleyebiliyorsak, günümüzde kaliteli müzik yapan sanatçıları da müzik yapımcıları olsa da olmasa da dinleyeceğiz gelecekte.

İnternet müziğe değil, yapımcıların verip medyanın kutsadığı sanatçı kimliğiyle ortalıkta dolaşan, gerçekte hiçbir değeri olmayanlara zarar verecek. Zaman kaliteli olanı koruyacak.

Diğerleri ağlamaya devam edecekler. Bakkal İhsan, Terzi Dessie veya Bilgisayarcı Emre gibi “devlet bizi korumalıydı,” diyecekler köylerine geri dönerken.

Müzik binlerce yıldır insanoğlunun hayatında. 100 yıl önce birileri müziğin kaydedilebileceğini keşfetti ve yepyeni bir meslek dalı doğdu. Önce taş plaklar çıktı, sonra kasetler, CD’ler derken müziği kaydedip satarak para kazanmak büyük bir endüstri haline geldi.

Satılan albümlerden en büyük parayı da sanatçılar yerine yapımcılar, dağıtıcılar, avukatlar, telif hakkı uzmanları, menajerler kazandılar. Müziğin gerçek sahibi olan besteciler ve o müziği insanların dinlemesini sağlayan şarkıcılar, aranjörler, ne kazandıysa onunla yetinmeye çalıştılar.

Bu dönem, sanat ve ticareti birbirine karıştırarak, müzikle ilgilenen herkesin sanatçı olarak anılmasına neden oldu. Sanat yıllarca aşağılandı, zanaat ile karıştırıldı, bir albümle piyasaya çıkıp tek şarkıyla ünlü olan şarkıcıların yanında, gerçek sanatçıların esamisi okunmadı.

Gençliğinde tablolarını yakarak ısınan Picasso, bir beste için aylarını veren Händel, kitaplarını akıl hastanesinde yazacak kadar düşen Marquis de Sade gibi adamlar “hmm, büyük sanatçı” olarak anılıp bir kalemde geçilirken, 100 yıl sonra kimsenin hatırlamayacağı Ajda Pekkan, Hande Yener, Lady GaGa, Britney Spears gibi şarkıcılar Malibu’da, Brentwood’da, Nişantaşı’nda en rahat hayatları sürdüler.

Händel’in menajeri, yapımcısı, pazarlamacısı, reklâmcısı yoktu. Sanat için müzik yaptı, hepimiz kullandık bu müziği. Hatta utanmadık, Mozart’ın bestelerinden kapı zili, Pachelbel’in eserlerinden kamyon kornası yaptık. Gerçek müziği yapan o büyük besteciler ağlayıp zırlamadılar, hakaret etmediler hiçbirimize.

Fakat Hande Yener gibilerinin birkaç şarkısı YouTube’da yayınlandı diye, Hande Yener’den önce MÜ-YAP ortama atlayarak sitenin kapanmasına yönelik dava açtı. Müziğin orada yayınlanması Hande’den çok ona zarar veriyordu çünkü. Ömrünün sonuna gelmiş bir meslek grubunun son temsilcilerinden biri olması, Bakkal İhsan’la aynı kaderi paylaşmaktan korkmasına sebep oluyordu.

Gazetelere çarşaf çarşaf haberler girmeye başladılar. “Korsan müzik yüzünden batıyoruz, sanatçılar albüm yapamaz hale geldi, bu gidişle müzik olmayacak!” dediler. Sanatçı diye savundukları, önce milyonlarca lira kazanıp ömrünün sonunda sefillik çeken, her fırsatta “devlet bize yardım etsin,” diye mızmızlanan ihtiyarların torunlarıydı.

Hande Yener albüm satışlarından gelecek parayla İstinye’de yeni bir ev alamayacağını anladı. Lady GaGa Santa Monica’nın kuzeyine çıkamayacağını, İbrahim Erkal yeni bir araba alamayacağını anladı.

Yapımcılar daha fazla kazanamayacaklarını, çok paraları olmadığı için televizyonlara çıkıp bilirkişi edalarıyla caka satamayacaklarını anladılar.

Ondan bu kavga. “İnternette müzik olmasın, aç kalırız” demekte haklılar. Yapım firmaları, dağıtıcılar aç kalacak, sanatçı adıyla ortalıkta dolaşan gereksizler temizlenecek, gerçek müzik ve gerçek sanatçı ise hiçbir zaman kaybolmayacak.

Çok sayıda arkadaşım var müzik ve sanat dünyasında çalışan, üzgünüm onlar için. Müzik, olması gerektiği gibi, sanat başlığında yer alacaksa, bir ressamın, bir heykeltıraşın standartlarında yaşayacak şarkıcılar da.

Müziğin kaydedilebildiğinin keşfi, müzisyenleri diğer sanatçılardan ayırarak zenginlik getirdi bir süreliğine. Ama artık o dönem bitti. Kim bilir, belki bir gün ressamlara da çok para kazandıracak bir meslek çıkabilir, bir süredir herkesin şarkıcılığa heveslenmiş olması gibi, o zaman da herkes ressamlığa heveslenir.

Kimse masal anlatmasın. Sanat naiftir. Bu kadar kaba bir toplumda bu kadar fazla sanatçı olmaz. Elimizi sallasak sanatçıya değen bir toplumda yaşıyoruz, bakalım gerçekten o kadar sanatçı ruhlu muyuz?

Günümüzde şarkıcıların bu kadar fazla olmasının sebebi insanoğlunun çok gelişip sanatın değerini yükseltmesi mi, yoksa müzik endüstrisinde iyi para olması mı?

Bir sanat dalı ne kadar çok para kazandırırsa o kadar popülerleşir, zanaata döner, bir o kadar da özelliğini yitirir. Çok para kazandırıyor diye ortalığı şarkı çöplüğüne çeviren şarkıcılar, üzerinden büyük kâr elde edebildiği için en dandik şarkıları bile çok büyük marifetmiş gibi pazarlayan yapımcılar, menajerler Bakkal İhsan’ın memleketine gidebilirler.

Şimdilik Facebook’da FarmVille oynayarak başlayın antrenman yapmaya, birkaç yıla kadar gidersiniz.

Bunu istemiyor musunuz?

O zaman kendinize yeni bir iş bulun.

Onu da mı istemiyorsunuz?

O zaman sevgili müzik insanları, şapkanızı önünüze koyup düşünün. Hızla gelişen dijital dünyaya düşman olmak yerine ayak uydurmaya bakın. Müzik demek albüm satmak değildir, onu sizden bir önceki jenerasyon buldu ve uzun yıllar kaymağını yediniz. Artık, mesleğinizin bittiğini kabul edin, yeni bir yöntem bulun.

Dijital dünyayla iyi geçinmeye bakın. Site yasaklatmak hiçbir işinize yaramaz, bunu öğrenin. Taksim’in ortasında cep telefonumu açsam, binlerce insanın telefonuna onlarca şarkıyı transfer ederim, cep telefonlarını da mı yasaklayacaksınız?

Bu teknolojiye düşman olmak yerine bu teknolojiden para kazanmayı öğrenemezseniz, birkaç yıl içinde Bakkal İhsan’la birlikte süt sağmaya başlayacaksınız, haberiniz olsun.

Haydi kalın sağlıcakla.

Not: Sevgili müzik dünyası, size bir tüyo vereyim. Orijinal albüm alırım ben. Ama herkesin albümünü değil. Tanımadığım sanatçıları keşfetme konusunda en büyük desteği de internetten alırım. İsmini ilk kez duyduğum bir şarkıcının albümüne müzik markette para verip almam, bunu kimse yapmaz.

Herhangi bir şarkısına internette denk geldiğim grubun/şarkıcının birkaç mp3′ünü indirip dinlerim, eğer beğenir ve dinlemeye karar verirsem bazen CD alırım, bazen iTunes’dan alırım. Çünkü beğendiğim müziği yapan kişinin para kazanmasını isterim. Şarkılarını beğenmediğim kişilerin albümlerini ne bedava, ne de para vererek dinlerim. (Yani beni Hande Yener mp3′ü indirdim diye suçlamayın, potansiyel müşteriniz değilim. O kadının albümünü internet olmasa da almayacaktım ki…)

İnternet, müziğin yayılması için en büyük etkendir. Eğer internet olmasaydı, kimse bu kadar fazla şarkıcıyı, müzik türünü tanıyamazdı. En büyük reklâmdır internet, korkmayın. Ama asıl korkunuz alternatif sanatçıları keşfeden internet kullanıcılarının sizin kakaladıklarınıza yüz vermemesiyse, o zaman yine Bakkal İhsan’a gitmek zorunda kalırsınız.

İnternette müziğin yasaklanması demek, benim ve benim gibi milyonlarca insanın farklı müziklere ulaşmasını ve beğenip satın almasını engeller. O zaman hiçbir şey satamazsınız. Korsanla gerçekten mücadele etmek istiyorsanız potansiyel müşterilerinizle dalaşarak değil, sokaktaki korsan müzik dükkânlarına dur diyerek başlayın. Engellediğiniz siteye her şekilde, her zaman girerim. Ama bir korsan müzik dükkânını kapattırdığınızda siz görmeden kimse girmez o dükkâna. Anlayın ulan artık, salak mısınız?

(Delikanlı gibi çıkıp “interneti savunan yok, o yüzden yasaklatıyoruz ama sokaktaki korsan müzik mafyasıyla dalaşmayı götümüz yemiyor,” derseniz dalga geçmeyeceğim, söz.)

Düt: Çok fazla Hande Yener demişim. Hande kızımız burada sadece bir örnektir, siz o ismi keyfinize göre değiştirip Kendi, Lady GaGa, Ajda Pekkan, İbrahim Erkal, Demet Akalın, hatta Metallica (oha!) falan koyabilirsiniz. Zevkler tartışılmaz.

“Sansüre Hayır!” çığlıkları sanal dünyanın dışına taşınamıyor. Ülkede olan biten her şeye mutlaka çeşitli yorumlar getiren geleneksel medya, sansürler hakkında sadece haber vermekle yetiniyor. Çoğu zaman haber de yapılmıyor.

Mahkemeler, siteleri incelemeden verdikleri infaz kararlarıyla devleti komik duruma düşürüyorlar. Koyduğu kural ve yasakların arkasında duramayan devlet, özellikle internet kullanıcıları arasında dalga geçilecek bir malzeme haline geliyor.

Yasaklar, sürekli internet kullananları değil, internetle kırk yılda bir işi olan insanları etkiliyor. Sürekli internet kullananlar girdikleri sitenin engelli olduğunun farkına bile varmıyorlar.

Bu saçmalıklara dur desek de, durmayacağını biliyoruz.

Başbakan Tayyip Erdoğan’ın yasaklı sitelerden biri olan YouTube için söylediği “ben giriyorum, siz de girin!” ricası münasebetiyle, -biraz geç de olsa- bilgilerimizi sizinle paylaşmayı bir görev biliyoruz.

1. OpenDNS kullanın.

(DNS dedimiz şey sizin servis sağlayıcınız, kısaca operatörünüzdür. Siz adres çubuğuna www.myspace.com yazdığınızda, bilgisayarınız o sitenin ismine değil, IP numarasına bakar. Bunu öğrenmek için de önce hosts dosyasına, sonra da bilgisayarınızın bağlı olduğu DNS’e sorar. Türkiye’de en çok TTNET kullanıldığı için örnek veriyorum, siz myspace.com’a bağlanmak istediğinizde myspace TTNET DNS’ine size bildirmesi için 92.123.65.120 numaralı kendi IP’sini verir. Ancak TTNET size o IP numarası yerine, “bu siteye erişim engellenmiştir” sayfasını içeren farklı bir IP adresi getirir. Siz de oturup ağlarsınız.

OpenDNS de TTNET gibi bir DNS sağlayıcı ve DNS’lerini ücretsiz kullandırıyor. OpenDNS kullandığınız takdirde bilgisayarınız istediğiniz adresi TTNET yerine OpenDNS’e sorar. Türk Mahkemeleri ABD’deki OpenDNS’in işine karışamadığı için de, istediğiniz site OpenDNS tarafından önünüze getirilir.)

Ağ bağlantılarınıza sağ tıklayarak özelliklerini açın. TCP/IP kurallarına girin. DNS sunucu adreslerini otomatik alıyorsa iptal ederek, “Aşağıdaki DNS sunucu adreslerini kullan” başlığını seçip Yeğlenen DNS Sunucusu olarak 208.67.222.222 Diğer DNS Sunucusu olarak 208.67.220.220 adreslerini girin. Kaydedip kapatın, ağ bağlantınıza yeniden sağ tıklayıp Onar deyin. Artık OpenDNS kullanıyorsunuz ve yasaklı sitelerin büyük çoğunluğuna sorunsuz erişebilirsiniz.

2. OpenDNS bazı sitelerde çalışmayabilir. Alternatif DNS numaraları olarak 68.105.28.79 ve 69.111.95.106 adreslerini elinizin altında tutun.

3. Hosts dosyanızı değiştirin. Bu dosya, sitelerin önceden belirlenmiş IP adreslerini kayıt altında tutan ve metin belgesi olarak açılabilen küçük bir dosyadır. Devlet, engellediği sitelerde alan adına engel koyduğu için bağlanamazsınız fakat o alan adının bağlı olduğu IP adresine direk komut gönderme şansınız varsa, önünüzde hiçbir engel kalmaz. Hosts dosyanıza kullanmak istediğiniz sitelerin alternatif IP numaralarını girmeniz, size bu şansı verecektir. (Alternatif IP numaralarının yer aldığı birçok hosts dosyasını Google’da kısa bir arama yaparak bulabilirsiniz.)

Hosts dosya adresleri:
Windows XP: C:\WINDOWS\system32\drivers\etc\hosts (Windows NT ve 2000′de WINDOWS klasörü yerine WINNT klasöründe bulunur.)

Linux: etc/hosts

Apple: System Folder/Preferences

4. Anti Sansür kullanın. Bu programın çalışırken spyware indirdiği de söyleniyor, çözümü çok basit. Programı kurduktan sonra Sistem Yapılandırma Programı’ndan çalışmasını iptal edin. Program çalışmasa bile kurulu olduğu sürece her siteye kolaylıkla erişebilmenizi sağlayacaktır. Çalışamadığı için spyware yükleyemiyor. (Başlat – Çalıştır ekranına msconfig yazın ve gelen ekranda Başlangıç sekmesine geçerek ANTISA~1 öğesini iptal edin. Kaydedip bilgisayarınızı yeniden başlattığınızda hem sansürden hem spywarelerden uzakta, keyifle internet kullanabilirsiniz.

5. Eğer kullandığınız bilgisayarın saydığım özelliklerine ulaşamıyorsanız, (bilgi işlem departmanı tarafından yasaklanmış olması, emanet bilgisayar kullanıyor olmanız gibi nedenler) tünel sitelerini kullanın. www.vtunnel.com veya www.ktunnel.com gibi siteler sizi istediğiniz adrese ulaştıracaklardır.

6. Proxy kullanın diyor ama proxy kötü niyetle de kullanılabileceği için onu burada açıklayarak kötü niyetle kullanmak isteyenlere yardımcı olmak istemiyorum.

Saydığımız beş adımdan herhangi birini kullanmak size sansürcü zihniyetten uzakta, mutlu ve özgür bir internet sağlar. Türkiye’de internet kullanıcılarının tamamına yakını bu seçenekleri bilir ve kullanır. Buna rağmen yazıyorum ki, belki henüz haberi olmayan da vardır. (davardır?:)

İnsanlığın en büyük buluşu olan internete erişebilmek bu kadar zor olmamalı. Sansürden etkilenmeden internete girebiliyor olsanız bile sansüre sessiz kalmayın. Sesinizin çıktığı her ortamda sansürün saçmalığını anlatın, bana dokunmayan yılan bin yaşasın demeyin. (Üzerime düşeni elimden geldiğince yapıyor ve Türkiye’den daha çok vakit gerçirdiğim ülkede Türkiye’nin sansürlerinden etkilenmediğim halde sesimi çıkarmaya çalışıyorum, Türkiye’de yaşayanlara benden fazla görev düşüyor!)

İnternetle başlayan sansür ve kişilik haklarının engellenme çalışmaları, sessiz kaldığınız takdirde artacak, yarın internetin dışına da taşacak.

Eğer özgürlük önemliyse sizin için, susmayın.

Sansüre Sansür

Delinin Kuyusu’nda sansür hakkında yazılanlar

Engelli sitelerin listesi

Dedim ki, “bebik biz süper adamlarız, devlet babamız bilişim teknolojilerinde iyi yetişelim diye tüm siteleri yasaklayarak hepimizi proxy, DNS ustası yaptı, her zorluğu aşmayı öğrendik bu yasaklar sayesinde. Hem sen çok ahlaksız, pis bi’ karısın, filmlerin Türkiye’de satılırsa ahlakımız bozulur bizim.”

Ahlaksız deyince hüzünlendi tabi biraz, mavi gözleri bulutlandı, çatıldı kaşları; “Sizin oralarda hiç yok mu böyle şeyler?” diye soruverdi.

Doğruları kısaca anlatıp aydınlattım kendisini; “Biz kameralara oynamayız. Profesyonel olarak sevişen tek oyuncumuz Sibel Kekilli’dir, diğer sevişgenlerimiz üst kimlik olarak manken, şarkıcı gibi sıfatlar kullanır ve kamera önünde değil, lüks otellerde, gözlerden ırak sevişirler. Üstelik iyi de kazanırlar ha, senin bir filmden aldığın parayı bir gecelik seksle kazanan mankenler tanırım ben.” (Şahin K’dan bahsetmedim, dalga geçiyorlar.)

Şaşırdı bu, ne bilsin garip, henüz 22 yaşında, öğreneceği çok şey var daha.

Konu farklı aslında.

Porno sitelerin yasaklanmasını anlayışla karşılarım, çok müstesna bir toplum olduğumuz için Riley Steele, Ashlynn Brooke gibi pis kızların filmleri ahlakımızı bozabilir. Bir mantık var yani işin arkasında.

Fakat bir de diğer siteler var.

Yüce Türk adaleti, bizi muasır medeniyetler seviyesine ulaştırmak için canla başla çalışıp müzik üreten sanatçılarımızı daha iyi koruyabilmek için önemli bir karar aldı bu sabah.

MySpace ve Last.fm adlı iki adet kaka siteye erişim engellendi.

Bu MySpace denen siteyi oldum olası sevmemiştim zaten. Berbat temaları olan, neyin nerede olduğu anlaşılmayan, fotoğraf, video galerileri saçma sapan tasarlanmış bir siteydi. Ben önce göz zevkimiz bozulmasın diye engellediler sandım. Değilmiş, müzisyenlerimizi korumakmış amaç. Yeni teknolojilere direnen gerici, yobaz kuruluş veya diğer adıyla Bağlantılı Hak Sahibi Fonogram Yapımcıları Meslek Birliği, kısa adıyla MÜ-YAP olarak bilinen kurum demiş ki, “MySpace çok rerörerö!”

Aynı saatlerde yurdumun bir başka mahkemesinde, Last.fm adlı fitne fesat yuvası siteyi de engellemişler. MySpace’i sevmem ama Last.fm’i severim bak. Benimle aynı müziği, sanatçıları dinleyen insanlarla tanışabildiğim, merak ettiğim farklı müzik türleri hakkında bilgi edinebildiğim, sanatçılar, albümler hakkında destan gibi yazılar okuyup yazabildiğim mükemmel bir sitedir Last.fm.

Türkiye’de siteler neden engellenir, bunu tam olarak anlayabilmiş değilim henüz.

YouTube yasağı için “Atatürk’e hakaret var, sanal mihraklar bunlar, o yüzden engelledik pffhh!” deniyordu, sonradan ortaya çıktı ki meğerse YouTube’dan vergi alabilmekmiş maksat. YouTube da “hadi len ordan, senin engelini takan mı var ülkende, en çok ziyaretçi aldığım beşinci ülke Türkiye zaten,” deyince, o yasağın kalkmasına imkân kalmadı tabi. MÜ-YAP’ın engelletme çabalarının olduğu da söylendi, falan oldu filan oldu. Yani ortada hala adam gibi bir gerekçe mevcut değil.

Google Pages, Atatürkçü Düşünce Derneği’nin kafayı kuma gömme geleneği yüzünden engellendi. Milyonlarca insanın kullandığı sitede bir sivri çıkıp da “Atatürk gaymiş meğerseeem!” yazınca, pire için yorganın amına koydular.

Harun Yahya’nın maymundan gelmediğimize dair teorileri, başka engeller sayesinde çürütüldü. Maymundan gelmesek de hızla maymuna dönüştüğümüzü gördük. Ekşi, İTÜ gibi sözlükler engellendi, bir dünya yabancı bilimsel siteye giriş yasaklandı.

Efsane filmlere imza atmış olan sinemacılarımızı, büyük yönetmen Mahsun Kırmızıgül’ün emriyle korumaya aldılar, IMDB denen fesat yuvasına erişimin engellenmesine karar verildi. Ama Mahsun’un avukatı o kadar zekiydi ki, IMDB yerine IMBD yazarak boşta duran bir alan adını kapattırıverdi. (Şimdi listeden kontrol ettim de, www.imbd.com üzerindeki yasak hala devam ediyormuş, komik)

Tagged.com, Slide.com, WordPress, Dailymotion, Geocities gibi dünyanın en büyük, en popüler siteleri çeşitli bahanelerle engellendi. Kimisi yeniden açıldı, kimisi hala engelli.

Porno siteler çok ayıplı şeyler olduğu için hepsini yasakladılar zaten. Naughty America’nın yönetici yapımcısı Laura hiç sevmemiş bu işi, “streaming videolarımızın en önemli müşterileri olan Türkler sitemizi eskisi kadar ziyaret etmiyorlar artık,” diye mızmızlanıyordu geçenlerde. “Ahlaksız karı,” diye geçirdim içimden, “batıracaz ulan hepinizi, dur sen daha!”

Dışımdan öyle demedim tabi, “filmleriniz dandik kızım, benim tavsiye ettiğim oyuncuları hala almadığınız için girmiyorlar siteye” dedim, geyiğe vurdum.

Son güncellemesi 11.09.2009’da yapılan listeye göre, 3.711 siteye erişim engeli var Türkiye’de. İşin ironik yanı ise, engelli sitelere girmek için en yaygın ilaç olan vtunnel.com, ktunnel.com gibi siteler, proxy kuruluşları, DNS sağlayıcıları falan hep aktif, birinde bile engel yok.

Engelli web listesi, site keşfetmekte zorlanan yurdum otuzbircisinin sık kullanılanlar listesi haline geldi çoktan. Yasaklanan adresleri oradan öğrenip hepsini tek tek gezenler olduğuna adım gibi eminim.

Anlayamıyorum. Pire için yorgan yakan, aslını astarını bilmeden kesin karar vererek site engelleyen bir yargıya güvenemiyorum. İnternet sitelerine araştırıp incelemeden, peşin hükümle ceza kesen bir yargı sisteminin diğer konularda da aynı şekilde davranabileceğinden korkuyorum.

Atatürk’e hakaret edildi diye binlerce blog barındıran Google Pages engellenirken orada site yayınlayan diğer kullanıcılara haksızlık yapıldığını düşünen yok mu?

YouTube videoları yayınlayarak para kazanmaya çalışanlar var Türkiye’de, YouTube’a engel koyulduğunda o çocukların da ekmeğiyle oynandığını düşünen yok mu?

MySpace’i engelleyerek sanatçıların haklarını koruduğunu sanan bir kafa yapısı olabilir mi?

MySpace üzerindeki sanatçı hesaplarının neredeyse tamamı o sanatçıların kendisine ait zaten. Bir sanatçı kendi şarkısını internete yüklüyorsa, bu onun sorunudur, başka kim karışabilir?

Üstelik o sitede MÜ-YAP üyesi, korunmaya muhtaç şarkıcılardan çok, amatör şarkıcı ve gruplar kendilerini tanıtmaya çalışıyorlar, o siteye erişimin engellenmesi demek bu adamların emeğiyle/ekmeğiyle oynamak demektir.

Sevgili MÜ-YAP, korsan müzikle savaşıyorsan, kesinlikle kaybedeceğin bu savaşta hiç olmazsa adam gibi cepheler aç da biraz vakit kazan. MySpace, Last.fm gibi siteleri “korsana destek veriyor” diye suçlamak yobazlık, teknoloji düşmanlığı, rezillik, cahillik, ………………. (buraya istediğiniz sıfatları yerleştirin) demektir.

Sansürle, kişisel haklara saldırmakla, insanların ekmeğiyle oynamakla hiçbir yere varılamaz.

Engellediğinizi düşündüğünüz sitelere belki yargıçlarınız, hakim ve avukatlarınız giremiyor ama o sitelerin kullanıcıları hiçbir zorluk çekmeden, ellerini kollarını sallayarak giriyorlar, girmeye devam edecekler. Sizin yaptığınız 31 çekmekten ve komik duruma düşmekten, düşmanlarınızı ve size duyulan nefreti artırmaktan başka hiçbir işe yaramıyor, yaramayacak.

Ayrıca MÜ-YAP, sitenizi inceledim, çok tırt buldum. Türkiye internet erişiminde Avrupa 7.si diye bir haber, hemen altında da dünya müzik sektörünün ne kadar zarar ettiği hakkında bir başka haber. İkisini üst üste vermek, müzik dünyası hakkında bilgi edinmek için sizin sitenizden başka yere girmeyi bilmeyen beceriksiz şarkıcıları (becerikli şarkıcıları tenzih ederim) yönlendirmek, internete düşman olmaları konusunda gaz vermek gibi geldi. Objektif değil!

Biz ne kadar konuşsak, yazsak da, siz bu sitede ve yüzlerce sitede size söylenenleri anlamayacaksınız, inatla sansür peşinde koşmaya devam edeceksiniz, bunu bildiğim için daha fazla uzatmayayım.

MÜ-YAP tabelasını meren’in FriendFeed adresinden arakladım. Emeğe saygı +rep falan.

Tüm Dünya bu sefer de Çin Katliamı’nı konuşuyor. Dünya üzerinde ne yazık ki katliamlar hiç bitmiyor, ama zaten Çin’in bu konudaki daha önce yaptığı katliamları da gayet iyi biliyoruz.

Çin Katliamı’nın konuşulduğu şu günlerde, aklımıza Çin’in internetteki tavrının nasıl olduğunu araştırmak geldi ve bu araştırmayı yapınca Çin’de internetle ilgili olarak çok ciddi sansürleme çalışmaları olduğunu gördük. Çin’deki baskılar kolay kolay duracak gibi değil. Çin’de yaklaşık 30.000 internet polisi bulunduğu söyleniyor…

Bu kişiler hükümete bağlı olarak çalışıyor ve ülke çıkışı web sayfalarını denetliyor. Filtreleme teknolojilerini en yoğun şekilde kullandıkları için çok da fazla yorulmuyorlar. Daha önce Yahoo ve Google Çin’le olan anlaşmaları gereği ülkedeki tabulara uyacaklarına ve bazı kavramları bloke edeceklerine söz vermişti. “Para için herşeyi yaparım” mantalitesinde olaya yaklaşan son kurum ise Microsoft oldu. MSN Çin 2005 Mayıs’ında kullanıma açıldı ancak bizdekine çok benzemiyor. Öyle, görüşlerinizi özgürce paylaşabileceğiniz bir platform falan beklemeyin.

Çin’e sunulan yazım paketinden “özgürlük” ve “demokrasi” kelimeleri özenle çıkarılmış. MSN’in Çin versiyonunda birçok kelime ve tanım kullanılamaz durumda. İnsan Hakları, Tibet, Dalai, Lama terorizm, katliam, tiananmen, Falun Gong, kapitalizm, sosyalizm ve gösteri kelimeleri bunlardan birkaçı.

Bunları kullandığınızda, ekrana hemen uyarı mesajı geliyor, sonra ise ekran tamamen karanlığa bürünüyor. Şimdiye kadar 54 kişinin hapse atıldığı söyleniyor, bu yasağa uymadığı için.

Microsoft’un devlet destekli Şangay Yatırım şirketiyle ortak yürüttüğü bu çalışmada, 100 milyon internet kullanıcısının etkisi çok büyük. Çünkü bu rakam en çok internet kullanıcısı açısından Çin’i Amerika’dan sonra ikinci sıraya getiriyor. Hal böyle olunca da, Microsoft Çin ne derse yapıyor. Yasalara seve seve uyuyor. Çin Hükümeti de ticaret ve eğitim alanlarıyla sınırlı olduğu sürece internet kullanımına son derece destek veriyor. Bill Gates’in Çin liderlerine övgüler yağdırmasının altında ise tabii ki ekonomik kaygılar yatıyor.

Türkiye’deki duruma bakınca, tam bir başıboşluk hakim. Tabii ki, internet polisleri devreye girsin, herşey yasaklansın, kimse nefes alamasın vb. cümleler kurmak akla da ters, mantığa da ters. Ama şimdiki kadar özgürlük de biraz fazla sanki. Çünkü; birçok çete faaliyetlerini internet üzerinden sürdürüyor. Elini kolunu sallaya sallaya faaliyetlerini sürdürüyor. Vergi kaçırma derseniz diz boyu. İletişimdeki sınırsızlık nedeniyle, abuk subuk binlerce olay meydana geliyor. Hal böyle olunca da, internet denilince akla hep yanlış işler geliyor. Çünkü; denetimsizliğin ve düzensizliğin olduğu yerde bu tarz fiillerin işlenmesi de kaçınılmaz bir hal alıyor.

Yasadışı ilan edilen örgütler yazılı basında bulamadıkları özgürlük ortamını internette sürdürebiliyorlar. Aynı şekilde internet üzerinden gerçekleştirilen ticari faaliyetlerle ilgili de denetime ihtiyaç duyulmuyor. Çocuk pornosu başta olmak üzere rezilliğin binbir türlüsü internet ortamında gerçekleşiyor…

Internette denetimsizlik ve internet hukukunun henüz sağlam zeminlere oturmamış olması nedeniyle, sanal alem üçkağıtçının da, dolandırıcının da ana memleketi olarak faaliyetini sürdürmeye devam ediyor.

Ne Çin gibi sıkı yönetim ve denetimler nedeniyle insanların özgürlüğü kısıtlansın, ne de bizim ülkemiz gibi başıboşluk hakim olsun. Ülkemizdeki kurallar ve kanunlar neyse, aynı şekilde internette de uygulansın. Yoksa; internet dolandırıcılıklarına sadece seyirci olur, bu fiili gerçekleştirenler ise hayatını kendince mutlu şekilde devam ettiren kişiler olarak yaşamaya devam ederler.

Not: Çin Devletinde internet ile ilgili yasaklara ilişkin bilgiler, Aslı Tunç adlı yazarın Microsoft’tan Çin’e Sansür Desteği isimli yazısından alınmıştır. Kendisine teşekkür ediyoruz.

Önce özetler:

Müthiş bir habercilik başarısı göstererek, Türk Telekom’un gelecekte yürürlüğe koyacağı tarifeleri ele geçirdik!

1. Üç vakte kadar internet hızı 100 Mbit olacak ama sadece e-posta hizmetleri kullanılabilecek.

2. Siz buna alıştıktan sonra, internet hızı 200 Mbit olacak ama nüfus cüzdan sureti olmadan internette arama yapılamayacak.

3. Atatürk’le ilgili yazılar, ADD tarafından incelenip “görülmüştür’” damgası vurulmadan internette yayınlanamayacak.

4. İnternetteki müzik ve video sitelerinin ismini dile getirmek suç sayılacak. Suç işleyenler İnternet Üst Kurulu’nun belirleyeceği kardeşler tarafından kucakta hoplatılmak suretiyle cezalandırılacak. İşsiz vatandaşlarımıza da istihdam kapısı açılmış olacak.

Şimdi haberler:

Türkiye’nin gururu Türk Telekom, yeni tarifelerini açıklamış. Kendini sürekli geliştiren ttneeeet ttnet! sloganlı aşmış şirket, bizim gibi internet terbiyesizlerine de gereken cevabı vermiş yeni tarifesiyle.

Çok teknolojik, gelişmiş, aşmış, süper, über fantastik tarifeler beni çok mutlu etti. Bugünden tezi yok depar ataraktan evden çıkıp Türk Telekom önündeki kuyruklara dahil etmek istiyorum kendimi. Fırsatları değerlendirmek lazım, bilirsiniz.

1 Mbit olan sınırsız internet bağlantısı artık 8 Mbit olacakmış. Süper fikir! (1 Mbit bağlantıyı adam gibi sağlayamayan alt yapının 8 Mbit bağlantıyı neresinden çıkaracağı ayrı bir merak konusu tabi.)

Telekom bununla kalmamış. Asgari ücret belirleme komisyonu gibi bir komisyonu var sanırım bunların, onlar oturup demişler ki, “normal şartlar altında bir insan evladının bir ayda download edeceği data, 15 GB‘dan fazla olamaz. O zaman biz adil kullanım sınırı diye bir şey uyduralım, kullanıcılar ayda 15 GB’dan fazla download yaparlarsa bağlantı hızları 512 Kbit‘e düşsün.”

Sonra da utanmadan bu tarifeyi yayınlamışlar.

Avrupa ve ABD’deki bağlantıları bizimkilerle karşılaştıracak kadar saf değilim ama, Superonline fiyatlarına bakıyorum, sonra Türk Telekom fiyatlarına bakıyorum, birileri bizimle kafa buluyor olmalı. (İngiltere ve New York sadece örnek, isteyen Los Angeles, Florida, Washington gibi birbiriyle alakasiz eyaletlerin ve diğer Avrupa ülkelerinin fiyatlarını da inceleyebilir. Üstelik L.A’in pahalı kabul edilen firması Pasific Online, ancak bizim Telekom fiyatlarına yaklaşabiliyor.)

Telekom’un muhteşem inovasyon fikri olan “adil kullanım sınırı” adındaki denyoluk, “fair access policy” adıyla çeşitli Avrupa ülkelerinde de kullanılıyor. Ama o şirketler, (örn. Hollanda’dan Tiscali) bu sınırları Telekom gibi 8 Mbit’e çıkabileceği şüpheli olan bir hatta 15 GB olarak değil, adam gibi çalışan 30 Mbit hatlarda doğru düzgün sınırlar olarak uyguluyorlar.

Bu sikindirik tarifeye kimse üye olmak zorunda da değil açıkçası, ama bunlar öyle bir reklam basar ki şimdi, bilen bilmeyen tüm yurdum sazanı doluşur bu tarifelere. Hani lan jet hızıyla ADSL2′ler, VDSL’ler nerde kaldı, anca bunu mu becerebildiniz?

Benim merak ettiğim başka şey. Telekom, adil kullanım sınırı olarak neden 15 GB belirledi? 15 GB data demek, günde birkaç kez streaming video sitelerinden müzik dinleyen veya video izleyen herkesin kısa sürede geçebileceği bir data.

Ben bir ajansta çalışıyorum. Reklam çalışmaları, klipler, videolar vs. derken sadece iş amacıyla FTP’lerimizde hergün gidip gelen data, Telekom’un bize aylık olarak layık gördüğünden yüksek neredeyse. Farkındaysanız işin içinde hiçbir yasadışı olay yok. Film indirmek falan işyerinde olacak şey değil zaten.

Peki, normal bir ev kullanıcısı neden ihtiyaç duyacak 8 Mbit kotasız görünümlü kotalı internete? Bugün iTunes, Disney gibi onlarca firma, belli bir ücret karşılığında legal olarak streaming video hizmeti veriyor. YouTube, DailyMotion, Metacafe gibi video; Flickr, Woophy, SXC gibi fotoğraf sitelerinde binlerce TB dosya paylaşılıyor. Streaming video yöntemiyle eğitim veren kuruluşlar var lan! Ben bir ev kullanıcısı olarak bu paylaşımlara daha hızlı ulaşmak istersem neden bağlantı hızımın düşürülmesi suretiyle cezalandırılıyorum?

Atatürkçü Düşünce Derneği ve Ak Parti Hükümeti‘nin adli makamlarla el ele vererek başlattığı teknoloji düşmanlığı nereye kadar devam edecek diye merak ederdim. Artık streaming video sitelerinin hepsini teker teker engellemeye güçleri yetmeyince kökten çözüm getirmeye karar verdiklerine adım gibi eminim.

Ben, adam gibi fiyata adam gibi internet istiyorum kardeşim! 8Mbit doğan görünümlü şahininizi alıp sokun bir tarafınıza, ben 1 Mbit görünümlü 800 Kbit internetimle mutlu olmaya çalışırım. Ama adil kullanım ibneliği asıl şurada başlar: 8 Mbit kullanan 49 verecekse benim 1 Mbit için bu parayı vermemem gerekir. Ya benim kullandığım internetin fiyatı düşer, ya da 8 Mbit internetteki adil kullanım sınırı denen denyoluk adam gibi bir seviyeye çekilir. 15 GB nedir lan, günde bir film bile seyredemeyeceksem sikerim öyle adaleti.

Avrupa korsan film olayına son verebilmek için streaming video teknolojilerinde ne gibi yenilikler yapacağını düşünürken, bizim servis sağlamayıcılarımız legal interneti bile yok edebilmek için ellerinden geleni yapıyorlar ya, helal olsun.

Üstelik utanmadan yazmışlar tarifenin altına, “8 Mbit garanti hız değildir,” diye. Yani 8 Mbit’e çıkabileceğinden kendilerinin bile emin olmadığı garip bir hizmet paketleri var. Speed test sitelerinde girdiğim 1 Mbit testlerinde 600-800 Kbit arası sonuç aldığıma göre, 8 Mbit olursa 3-4 Mbit için şükretmek gerekecek. Telekom’un bu yaptığının, download meraklılarını durdurmaya çalışmaktan başka hiçbir açıklaması yok. Kraldan çok kralcı olmak böyle bir şey olsa gerek. Ulan sen bağlantıyı sağla, bunu yasadışı amaçlar için kullanan olursa adli makamlar ilgilenir zaten, sana mı düştü download çılgınlığına dur demek?

Yetersiz teknolojileri yüzünden 3-5 gün 8 Mbit’e ulaşmaya çalışan bir bağlantı sağlayıp sonrasında da “ooo dayı aştın kotayı” diyerek, sağladıkları bağlantıyı becerebildikleri tek bağlantı hızına indirmek de sadece Türk Telekom gibi bir şirkete yakışırdı zaten.

Forza Superonline! Fak yu Türk Telekom! (Fak yu burada iyi anlamda bir kelimedir. Bazı geri kalmış ülkelerde “bulunduğum yere Superonline alt yapısı geldiği anda modeminizi çöpe atıp Superonline’a geçeceğim sayın Telekom” anlamına gelir.) Superonline her yeri sarana kadar milleti soymaya devam edin, onun ardından bedava verseniz de bugünleri hatırlayıp kullanmayacağım ürünlerinizi. “Bu Telekom eskiden çok kurnaz takılan bi’ şirketti, pazarı Superonline’a kaptırınca kıvırmaya başladı, bırakın prim vermeyin batsınlar,” diyeceğim.

Oyun oynamak falan, bunlar güzel şeyler! Benim dikkatimi çeken başka şey oldu. Oyunda Atatürk’le ilgili bir sürü karakter açılmış. kemal-ataturk, ataturk, gazipasa, atam, mustafa-kemal, mkataturk gibi sürüyle karakter var. Hatta mkemalataturk karakteri taş gibi sarışın olmuş!!! Ayrıca gazipasa karakteri, Ekşi Sözlük’te atamıza pupil olalım kampanyası başlatarak işi iyice dalgaya vurmuş ve Atatürk üzerinden rant elde etmeye çalışıyor.

Oyunda, Atatürk’ü anımsatan karakterlere diğer oyuncular saldırıyorlar. Atatürk aşağılanıyor! Atatürk, sanal bir karakter bile olsa dövülemez! ADD uyuyor mu? My Brute denen çağdışı barbar site ivedilikle yasaklanmalı. Atatürk’ü eğlence konusu yapan hainler hemen tutuklanmalı! Sinirimden ağlıyorum! Ellerim titriyor! Hemen behey-durzu adında bir karakter oluşturup Atam’ı korumaya çalıştım ama hiç pupilim olmadığı için beni de dövdüler :(

Yasaklayın bu siteyi! Bu şiir de hainlere kapak olsun!

İşgaldeki hali sakın unutma,
Atatürk’e dil uzatma sebepsiz!
Sen anandan yine çıkardın amma,
Baban kimdi bilemezdin şerefsiz!

Hahaha! Nasıl koydum ama lafı? Apışıp kaldı hainler! Bu şiir olmasa n’apardık bilmiyorum zaten…