Hindistan, Rusya ile ortak proje ile geliştirdiği süpersonik hızda manevra yapabilen nükleer kapasiteli Brahmos füzesinin başarı test atışını yaptığını duyurdu.

Projeyi üstlenen BrahMos Aerospace şirketi Genel Başkanı ve Brahmos projesi sorumlusu Sivathanu Pillai pazar günü (21.03.2010) Bengal Körfezinde yapılan deneme atışında saniyede 928 metre hızla hareket eden 290 kilometre menzilli Brahmos füzesinin Bengal körfezindeki INS Meen adlı eski bir gemiyi başarı ile vurduğunu duyurdu. Orissa eyaleti açıklarındaki INS Ranvir savaş gemisinden dikey olarak fırlatılan Brahmos füzesi, 200-300 kiloluk nükleer savaş başlığı taşıyabiliyor.

Kaynak: AktüelDeniz

Türbanlı erkekleriyle, kırmızı noktalı hatunlarıyla, yoksul görüntüsüyle itici gelmiştir gözümüze hep Hindistan. Batılılar kadar seksi görünümlü değiller ne de olsa. Amma ve lakin beğenmediğimiz bu kara kuru Asyalılar, 10 sene öncesinde yazılım endüstrisinde dünyada başı çekiyordu. Batı dünyası, yazılımlarını Hindistan’a yaptırıyordu. “Outsourcing” dedikleri olay. Yazılımda bir numaraydılar. Halen daha öyledir muhtemelen. Son durumu bilmediğim için 10 sene öncesinden bahsettim. Eskisi kadar zirvede olmayabilirler şu anda. Sonra “yanlış konuşuyorsun” diye atlamayın.

Nükleer çalışmalarıyla da bilinen Hint fakirleri, süpersonik kruz füzeleri konusunda dünyada ilk ve tek. Başka ülkede yokmuş böyle füze. Biz “şu yasa bu yasa, şu gitsin bu kalsın” derken; onlar sürekli rekor denemesi yapıyorlar. Bizim mühendislik fakültesi mezunlarımız polis olmaya çalışıyor bu arada. Çünkü mühendislikte para falan yok.

Hintli çalışırken biz de boş durmuyoruz tabi. Anayasa çalışmaları son sürat devam ediyor. Belgeler, zarflar, mavi dosyalar konusunda devrim yapıyoruz. Kağıt kalem işlerinde üstümüze ülke yok. Kırtasiye endüstrisinde dünya birincisiyiz. Patentli ürünlerimiz bile var: Kendinden silgili yasa defteri, darbelere dayanıksız elastik yasa kitabı, 550 parçalı anayasa yapbozu vs.

Türküm, doğruyum, çalışkanım!

İsviçre’deki minare krizinde olduğu gibi yine Müslümanlar ayağa kalkmış. Anca ayağa kalkma, yakınma, kınama zaten. Müslüman dünyası ne zaman objektif olmayı öğrenecek? Hani nerede kaldı idrak, tefekkür?

Bugünün dünyasını muhteşem özetlemişsin. Eline sağlık Merino. Kuran’ı da en tepeye yerleştirmesi takdire şayan. Hep derim zaten “Bunlar Kuran’ı bizden iyi biliyor” diye. Biz dinin edebiyatıyla uğraşırken; onlar, dünyaya hakim olmakla uğraşıyor. İncil edebiyatla doludur zaten. Paso hikaye. Tam bize göre. Merino da başucumuza koymuş. Kuran ise edebiyat yapmaz. Mesajını kesin bir dille aktarır. Bakmayın siz TV’de Kuran tartışanlara, okumaktan aciz milletimizi uyutma hareketi bunlar. Örneğin, Kuran Enfal 39’da diyor: “Fitne kalmayıp, yalnız Allah’ın dini kalana kadar onlarla savaşın.” İşte biz ilahi, şiir, mevlitle uğraşırken; onlar da bu ayeti hayata geçiriyor. E tabi Müslümanca değil, Yahudice ve Hıristiyanca.

Dünya siyasetini Adem’den beri din belirlediği gibi her zaman da din belirlemeye devam edecek. İsrail diye bir yer yoktu yeryüzünde, ilk önce az toprak satın almakla başladılar işe, şimdi ise Kudüs’e tamamıyla sahip olacaklar. Onlar bizim kadar ilerici değiller zaten, akılları hala kaç bin sene önceki kutsal topraklarda. Şeriatçı ve gerici düşünüyorlar. Çok yazık.

George Bush iğrenç bir adam diye bilinirdi. Adam kitabına göre davranıyor kardeşim. Niye bok atıyorsunuz adama. 2 şık vardır hep. Ya onlar yağmalayıp, demokrasi götürecek dünyaya. Ya da sen Adalet’i ulaştıracaksın dünyaya. Bu işin ortası olamaz. Örneğin, hayat bilgisi kitabındaki gerici monarşik Osmanlı, bir müddet 2. şıkkı başarıyla yaptı. Fatih’in ömrü yetseydi Roma’ya bile yardıracaktı. Ama kendisine ayrılan sürenin sonuna geldi, Hakkın rahmetine kavuştu. Zehirlendiği yönünde rivayetler de var. İlk şıkka örnek, kimsenin sevmediği (onun çok da umrundaydı) George Bush’u verebiliriz. Hani horoza sormuşlar: “Tavuk mu yumurtadan, yumurta mı tavuktan çıkar?” diye. O da demiş: “Ben takar geçerim, gerisi beni ilgilendirmez.” Bush da aynı hikaye: “Ben işgal eder geçerim, millet ne derse desin.” Dünya Bush’a küsmüş, Bush’un haberi olmamış.

Herkes kendi rolünü oynuyor bu dünyada. Bush kötüyü oynuyor. Bush gider yerine Bob gelir. Bush’lar bitmeyecek. Ama biz Bush’un karşısına kimi çıkaracağız? İyiyi kim oynayacak? Bush’un karşısına çıkardığımız barış, hoşgörü, diyalog sözcükleri. Adamlar birlik olmuş, diyorlar: “Köpeğimiz olacaksınız.” Biz: “Abi önce çay içip iki diyalog etsek he?”. Eminim Bush bi’ tarafıyla gülüyodur bize.

İçimizdeki batı hayranı ilericiler yüzünden geri kaldık hep. Okulda namaz kılan öğrenciler, başörtülü kızlar devlet meselesi haline geldi. Bir arpa boyu yol alamadık. Yıllardır verilen iktidar kavgası; milletin inancının ilericilerin bi’ taraflarına batmasından kaynaklandı. Ulan sen inanmasan da ne karışıyorsun. Bırak takılsın istediği gibi herkes. Onlar muasır medeniyete örtüyle çıkmak istiyor belki. Kutsal MMS (Muasır Medeniyetler Seviyesi) şartnamesinde “Örtülü girilmez!” falan mı yazıyor? Rejim tehlikesiymiş. Ulan ne rejimi? Rejim dediğin ilerici ile gerici arasındaki sidik yarışı. Kazım Karabekir’in partisi kapatıldığından beri hep aynı taht kavgası. Şu sıra yaşananlar 28 Şubat’ın intikamını alma çabaları değil mi? O yıllarda Ordu’dan o kadar askeri aforoz ettiniz. O kadar insanı “İrticacı” diye damgaladınız. Şimdi de üst düzey emekli askerler intihar eder oldu. Etme-bulma dünyası işte.

Gâvurlar tepemize binme planları yaparken biz hala kendi içimizde birbirimizi parmaklamaya devam edelim. AR-GE, teknoloji, üretim bizim neyimize. Bizim kapı gibi Diyalog’umuz var. Asıl ayakkabı fırlatılması gereken Bush mu? Ayakkabıyı Bush’a fırlattıysak, kendimize koca bir postal fırlatmamız gerek. Hem de tam gafil kafamıza.

İşte pankartlardan bazıları: “Atam İzindeyiz”, “Atam Eserlerine Sahip Çıkacağız”, “Cumhuriyeti Sen Kurdun Onu Yaşatacak Olan Bizleriz”

Hayır, CHP! Ata’nın eserlerine sahip çıkamayacaksın. Sen bu kafayla gittikçe anca pankart açar, bağırıp çağırır, sızlanıp ağlarsın. Ama eserlere sahip çıkamazsın. Neden mi? İktidarı buralara taşıyan sensin çünkü. İcat ettiğin “kamusal alan“la, düşman olduğun “bez parçası“yla, başörtüsüne “türban” nick’ini yamamanla; yıkamadağın bir iktidar meydana getirdin ve onu ellerinle besliyorsun. Ellerinle büyütüp, solar iken diriltiyorsun. Sula, bakımını yap, sonra da mahsul topla. Al sana “MeclisVille”.

Bu iktidarın buralara gelmesinin en büyük nedeni başörtüsüdür, kim ne derse desin. İlk önce bez parçasına türban adı verildi, sonra “Onu kafana takamazsın!” dendi. Fakat, “Biz türban taktıracağız!” diyen bir kurtarıcı çıktı. Halk da kurtarıcıyı başının tacı etti. Kurtarıcı kurtaramadı belki ama muhalefet sayesinde gücüne güç kattı ve büyümesine devam etti.

Küçükken hep bir ağızdan söylediğimiz “Doktor doktor kalksana, lambaları yaksana” şiiri dua hükmüne mi geçti yoksa? Lamba bir yandı halen sönmedi.

Evet, CHP! Ezber bozma zamanı çoktan geldi geçmekte. Halkın inanışına karışmaktan vazgeç. Destekçisi olduğun Cumhuriyet için asıl tehlike sensin. Bu ne biçim bir paradokstur!

“CHP CHP kalksana, Lamba’yı kapatsana.
Atam elden gidiyor, çaresine baksana.”

NOT: Vekilleri kendilerine benzettiğim için tüm “punk”çılardan özür diliyorum. İtiraf ediyorum sırf yazının başlığına uysun diye sizin isminizi kullandım. Tıpkı AKP’nin zirveye oturmak için türbanı kullanması gibi. Siz bu şekilde rezil değilsiniz yoksa!

Toplum olarak yalancıyız. Ve bizi yalan söylemeye devletimiz alıştırdı.

Milletlerin zeka düzeyleri hakkında herhangi bir araştırma okumadım, bilmiyorum. Şu millet bu millete göre daha zekidir, en akıllı millet şudur gibi bir araştırma sonucu yok elimde. Bilimadamlarının böyle bir çalışma yapıp yapmadığını da bilmiyorum. Elimizdeki tek done Atatürk’e ait; Türk milleti çalışkandır. Türk milleti zekidir!

Orayt! Atatürk bir şey söylediyse bilim adamları aksini ispat edemezler zaten. CERN akıllı olsun!

Çalışkan ve zeki millet isek, neden hala yerimizde sayıyoruz? “Çünkü Tayyip var, gemicik, türban, AKP çok rerörerö” demeyin uçan tekme atasım geliyor. CHP’sini de gördük, DSP’sini de, ANAP’ını da. Bir şey değişmedi. ANAP döneminde Acarlar Beykoz’a el koydu, DSP döneminde Hüsamettin Özkan Ömerli’ye el koydu, AKP döneminde de birileri gemicik falan aldı, her gelen kendi küpünü doldurdu, ne bekliyordunuz?

Konu o değil. Kendimize bakalım. Devlet kafasına göre takılsın, siktir et orasını. Sen ne yapıyorsun birey olarak, olayın ne?

Toplumun tamamı yalan söylüyor. Çünkü devlet, halkından yalan söylemesini istiyor. Cadının karşısındaki aynayız biz. Ne kadar yalan söylersek o kadar rahatlıyor devlet, ne kadar rahatlarsa o kadar batağa gömülüyor.

Okul yıllarından itibaren başlıyoruz yalana. Önce okul yönetimini kandırmaya başlıyoruz lise son sınıfa geldiğimizde. Yıllık 20 gün olan mazeret iznine raporlar ekliyoruz. ÖSS’ye hazırlanıyoruz çünkü, dershanede etütler var, hazırlık sınavları var. Doktordan aldığımız raporun kolpa olduğunu okul yönetimi biliyor ama hepimiz aynı şeyi yaptığımız için görmezden geliyor.

Üniversiteye başlıyoruz, yalanlar devam ediyor. Üniversite bitene kadar devletle fazla muhatap olmaz zaten toplumun çoğunluğu.

Üniversite bitti. Geldi mi kapına askerlik yoklaması! Kıvırmaya başlıyoruz. Son sınıfta okulu uzatıyoruz, master yapmanın yolunu arıyoruz, yurtdışına çıkıp bir süre çalışarak bedelli askerlikten yararlanma planları yapıyoruz.

Okulla uğraşacak kadar zeki değiliz diyelim. O zaman işi iyice pisliğe vuruyoruz. Mahallemizin karakoluna rüşvet veriyoruz, karakol resmi yoklamalarda bizi bulamadığını bildiriyor devlete. GBT’de asker kaçağı olduğumuz belli olmuyor, yurtdışına bile gidip gelebiliyoruz.

Şişman bir insan olabiliriz pekala. O zaman dayıyoruz Kortison’ları, hepten şişiyoruz. Askerlik muayenesine gidiyor, şişmanlığımız sayesinde çürük raporu alıyoruz. Bir sene şişman gezmek zorundayız ama olsun, bir sene kamuflajla gezmekten iyidir.

Yalan dolan!

Devlet biliyor bunları. Salak değil.

Bir şekilde askerlik işini hallettik. İş yaşamına atılıyoruz. Haydi şirket kuralım!

Şirketimizin yerini belirliyor, bir ofis kiralıyoruz. Önce mal sahibiyle anlaşıp çift kontrat yapıyoruz. Kiramız 2.000 TL diyelim, biz konrata 600 TL yazdırıyoruz. Böylece mal sahibi emlak vergisini, biz de stopajı düşük ödüyoruz.

Ofisi açarken içine birkaç kıytırık demirbaş koyuyoruz.  Vergi dairesinden demirbaş sayımına gelen memura biraz ikramda bulunuyoruz, o da bizim iki masa bir laptopla çalışan bir ithalat şirketi olduğumuza inanmış görünüyor. Kontrolden sonra kamyonu çağırıyoruz, mobilyaları, teknik ekipmanı getirip baştan aşağı döşüyoruz ofisimizi.

Yalan dolan!

İş yapmaya başladık, personel çalışıyor. Devlet personelin maaşını bankaya yatırmamızı şart koşuyor SSK takibini yapabilmek için. Biz ne yapıyoruz? 2.000 TL maaşla çalışan personel için bankaya 600 TL yatırıp, kalan 1.400 TL’yi personelin eline veriyoruz. Bu sayede sigorta primini gerçek maaştan yatırmamıza gerek kalmıyor.

Peki ya getir götür işi yapan personel? Onlara sigorta bile yapmıyoruz. Şirketimizde 16 kişi çalışıyor ama 6 kişi için SSK ödüyoruz, onu da asgari ücretten ödüyoruz. Of ne güzel ne güzel.

Mal alıyoruz, faturasız. Mal satıyoruz, faturasız. Kazanç yine yetersiz geliyor. Evimize aldığımız buzdolabını şirkete almış gibi gösteriyoruz. Düşüyoruz vergiden. Zaten devlet bize olan KDV borcunu ödemiyor, o zaman mümkün olduğunca biz devleti borçlandıralım ki bize fazla girmesin. Devlet defter-i kebiri inceleyeceği zaman başlıyoruz eş dosttan fatura toplamaya.

Yalan dolan!

Devlet bunları bilmeyecek kadar salak mı? Değil. Ancak devlet, vergilerini veren bir şirketin ayakta duramayacağını bilecek kadar zeki bir oluşum. Yapın hesabınızı, 20 kişi çalıştıran bir reklam ajansı olsanız, tüm vergilerinizi tam olarak ve zamanında verseniz, para kazanma ihtimaliniz var mı?

Yok!

Bağdat Caddesi’ndeki iş yerlerinin stopaj raporları vardır vergi dairesinde. Açıp baksınlar. O stopajlara göre Bağdat Caddesi’nde bir işyeri bulunsun, ben caddede Boyner’den Vakko’ya kadar anırarak yürüyeyim.

Devlet bunu bilmiyor mu? Herkesin stopajını eksik verdiğini, herkesin yalan söylediğini?

Bu ülkede çalışan personelin yarısı kayıtdışı çalışıyor ulan! “Türkiye’de bilmemkaç milyon işsiz var,” diyen raporlar hazırlanırken eğer veriler SSK ve BAĞ-KUR’dan alınıyorsa, siz gerçek işsiz sayısına ulaşmak için ikiye bölün o rakamı. Adam çalışıyor ulan, devlet bilmiyor sadece.

İş dünyası en basit ve yüzeysel haliyle böyle.

Peki diğer alanlar? Her alanda neden devlete yalan söylemek zorundayız?

Kaptanlık yapan arkadaşlarım var. Adamlar askere gitmemek için Türk gemisi yerine Gürcistan bandıralı gemilerde çalıştılar tam üç yıl. Sonra gelip 21 gün bedelli askerlik yaptılar ve Türk bandıralı gemilerde çalışmaya başladılar.

Neden bu yola sürüklendiler?

Kısa süre önce hayatını kaybeden bir arkadaşımın askerlik anısı: (Evrakta sahtecilik itirafı diye üstüme gelmeyin, benim değil hikaye. Anlatan arkadaşım da öldü, soramazsınız.)

Askerde yanıma bir astsubay geldi birgün. Efendi bir adamdı, pek denk gelinmeyen cinsten. “Akaycım,” dedi “şu fotoğrafı bilgisayara aktarıp başındaki eşarbı çıkarır mısın?”

Baktım, ihtiyar bir teyzenin vesikalık fotoğrafıydı. Annesiymiş. Bizim astsubay terfi edecekti de, annesinin türbanlı olduğunu görürlerse terfi edemeyeceğinden korkuyordu.

Aldım, taradım, Photoshop’ta türbanı çıkarıp internetten bulduğum bir yaşlı kadının saçını montajladım fotoğrafa. Hatta biraz makyaj da yaptım da, işimi bitirip gösterdiğimde annesini tanıyamamıştı bizimki. “Kokana yapmışsın annemi, bu kadar makyajlı olmasın ya,” dedi, makyajı azaltıp aldık çıktısını fotoğrafın.

Annesi törene gitmedi, fotoğraf evraklara öyle basıldı, bizim üstçavuş da başçavuşluğa terfi etti.

Ne bu şimdi? Bu adam gayet başarılı bir üstçavuştu. Terfi etmemesi için bir neden yoktu. Ama o kadar korkuyordu ki, annesinin başı kapalı olduğu anlaşılmasın diye sahte evrak düzenlemek zorunda hissediyordu kendisini.

Neden bunu yapmak zorunda kaldı?

Türbanlı bir kız neden okula perukla gidiyor? Neden hem kendini hem devleti kandırmaya çalışırken tüm dünyada komik duruma düşüyor?

İşadamları neden vergi kaçırmak zorunda kalıyor? Neden stopajlar, emlak vergileri adam gibi ödenmiyor?

Türkiye’de yaşayan adam neden Bulgaristan’dan, Kıbrıs’tan araba alıp İstanbul’da yabancı plakayla gezmeyi düşünüyor?

Askere gitmemek için neden master yapacak kadar ileri gidiyor insanlar?

Vatan haini oldukları için mi? Bu devleti sevmedikleri için mi? Bu ülkeye ihanet etmek için mi?

Hiç sanmıyorum.

Ulan şapka kanunu hala yürürlükte be. Sokaklarda, caddelerde başında fötr şapka olmadan gezen bütün erkekler suçlu.

Bütün vatandaşları potansiyel suçlu olan bir ülkede ihanetten, cesaretten, fikir özgürlüğünden bahsedilebilir mi?

Hepimiz suçluyuz, hepimiz yalancıyız.

Bu çirkin gacı şimdi de tesettürlü bayanların tatil hayatlarını gözlem için bizzat “Ninja” kılığına girerek, bu yönde hizmet veren tatil mekânlarını ziyaret etmiş. Aslında bir nevi empati yapmış. Onların duygularını hissetmeye çalışmış. Sonra da yaşadıklarını okurları ile paylaşmış. Güzel bir şey gibi gözüküyor.

Ancak bir eksiği var Arman’ın. Uğur Mumcu bu tipler için “bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmak!” demiş yıllar önce. Aslında bilgi sahibi olmadan gözlem yapmak her zaman etkili olmamakla beraber, sonuca varmaya çalışırken sıçmalamaya da neden olabilir. Empati de böyledir. İşte Arman’ınki böylelerinden.

Şimdi ben Luanda’ya gitsem, onlar gibi giyinsem, onlar gibi hareket etmeye çalışsam, onların yaşadıklarını, hissettiklerini hissetmem mümkün mü? Asla! Gözlemlerimin akabinde sadece gördüklerimi, yediklerimi, giydiklerimi anlatırım. Kaldı ki biz bunu yapanlara “turist” diyoruz zaten. Ama bu insanların neden öyle giyindiklerini, hangi sebepten hangi gıdaları tükettiklerini, kimin sömürgesi olduklarını öğrenirsek turistten biraz fazlası oluruz.

Şimdi Kuzey Kutbu’nda bir yere gitsek, yemekten sonra bütün Eskimolar geğirse ve biz bunun teşekkür manasına geldiğini bilmesek nasıl bir yorum yaparız? Hep bir ağızdan, “İğğreençç!!!” deriz değil mi? Ayşe Arman gibi…

Mesela Ortaçağ’da Hristiyanların yıkanmadıklarını biliriz. Ama çoğu kimse bunun nedenini bilmez. Evet o zamanlar Hristiyan diyarları boktan geçilmiyordu. Bunun nedeni doğduklarında yıkandıkları kutsal suyun yıkanacakları suyla akıp gitmesinin korkusuydu. İnsanlar gizli gizli banyo yapabilirlerse kendilerini şanslı sayarlardı. Şimdi burada ilk bilgiyi bilmeden, ikincisi hakkında yorum yapmak, tam da Uğur Mumcu’nun meşhur lafını uygulamaktır..

Velhasıl, Arman yazısında gözlemlerini anlatmış. Yaşadıklarını yazmış. Ancak yazının bir yanı eksik kalmış. Orada gözlemlediği insanların her birinin farklı olduğunun farkında değil. Neden böyle davrandıkları hakkında belki de bir fikri yok. Anlayacağınız backupı yok. Tek bir şeyin farkında, kendisi gibi olmayanlar…

Özetleyelim hemen.

CNN Turk’te Kürşat Başar’la programına konuk olan piyanist Süher Pekinel, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın kızı Sümeyye’nin keman dersleri aldığını, şan derslerine devam ettiğini, şarkı söylediğini açıklamış.

Ölse kılımı kıpırdatmayacağım, belki de zil takıp oynayacağım Mehmet Ali Birand ise şaşkınlıktan küçük dilini yutmuş!

Sümeyye’nin keman dersi alması, şarkı söylemesi aklını başından almış Birand’ın. Götü başı sallanan dengesiz anchorman ellerini semaya açıp önünde kavuşturarak, oynar başını sağa sola sallayıp gözleriyle selektör yapıp “Ne diyorsun? Allah Allah ben hiç bilmiyordum. Gözümde birden bire değişiverdi kız. Yani bizim gözümüzdeki imajı hani muhafazakar, hiç şey yapmayan böyle işlerle uğraşmayan, hanım hanımcık falan. Bizde öyle bir izlenim var” dedi.

İşte adamların dünyaları bu kadar. Birand zihniyetindeki diğer insan evlatlarına göre; kapalı olan bir kız evinde oturmalı, çekirdek yiyerek kadın programlarını seyretmeli, ara sıra gidip geldiği arkadaşıyla buluşunca dedikodu yapmalı, komşuyu çekiştirmeli, temizliğe gitmeli, hizmetçilik yapmalı… Çünkü şarkı söylemek, müzik dinlemek, kitap okumak, tiyatroya gitmek, film izlemek, yabancı dil konuşmak, resim yapmak, sanatla ilgilenmek, yazmak, çizmek; açık, modern, çağ dışı odaklardan uzak, laik insanların yapacağı şeylerdir. Bunları kapalılar yapamaz!

Böyle şartlamışlar zihinlerini, kendileri dışında başka insanlar bunlarla uğraşınca panikliyorlar hemen. “Ben açığım, bu kapalı. Bu da kitap okuyor, ben de kitap okuyorum. O zaman ben kapalı mıyım!” diye düşünüp kafalarını yokluyorlar.

İşte size kendisine modern, çağdaş sıfatları yakıştırılan adamların halipür melali. Bu adamlar aydınsa, ben de at arabasıyım!

Şu yaklaşan yerel seçimler öncesi siyaseti biraz sorgulamak gerektiğine inanıyorum. Bir iki hafta sonra listeler netleşince “bu ülkede kadın-erkek eşitliği yok mu kardeşim. Filanca parti kadın adayları listesine az koymuş. Falanca parti kadın adayları daha az koymuş” diye vızıldanmalar başlar.

Bu memlekette bildiğim kadarıyla bayanların yüzde 75’i tesettürlü, yüzde 30’u da tesettürsüz. Hepsi bizim vatandaşımız. Yüzde 70’inin yalnız seçme hakkı var, seçilme hakkı yok. Yanlış biliyorsam uyarın lütfen. Yahu benim gibi sıradan bir vatandaş bunu bilirken. Bu konunun yaygarasını yapan siyasiler, sivil toplum kuruluşları, çeşitli aydın takımı bunun farkında değil mi? Başı açık olarak görev yapan seçilmiş birçok hanım varken, bu memlekette tesettürlü hanımların sadece seçme hakkı olduğunu bilmiyorlar mı? Bilmiyorlar demekki!

Memleketteki oranları yüzde 30 olan açık bayanları tüm erkeklerle aynı kefeye atsak, 3 erkeğe 1 bayan tekabül ediyor. Oran bu…

Bazen, “her mecliste yüzde 50 kadın-erkek olmalı” derler malumunuz, “yahu biz bu tesettürlü bayanları hiç adam yerine koymadık” diye düşünen yok mu peki bunların arasında? Yoksa bu milletle ciddi ciddi dalga mı geçiyorlar?

Neden olmasın kardeşim?

Benim mahallemde Ayşe Teyze, Fatma Abla –eğer yapabileceklerse- mahalle muhtarı, meclis üyesi, belediye başkanı niye olmasın!

Şimdi diyeceksiniz ki “biz bunları Merve Kavakçı’nın milletvekilliğinde tartıştık.”

O zaman bu televizyonlarda, gazetelerde bu konuyu yazıp çizenler bizimle dalga geçiyor, bizi aptal yerine koyuyorlar. Ama ben tekrar hatırlatayım. Bu memlekette, hatta ailelerimizde bile başı açık olan, kapalı olan, birbirilerine kardeş-akraba olmuş canlarımız, ablalarımız, teyzelerimiz, akrabalarımız var. Ve bunların yüzde 70’inin başı kapalı, yüzde 30’unun başı açık. Bunu dikkate alın ve “inanç yasağı”na çözüm bulmadan bu salakça geyiği, tartışmayı yapmayın!

Fikirleri en özgür milletvekilinin Canan Arıtman olduğuna karar verdim. Fikirleri o kadar özgür ki, bir fikri diğeriyle taban tabana zıt gidebiliyor. Hepsi özgürlükten hepsi.

Hem özgürlükçü, hem muhalif. Bir yandan özgürlüğü savunurken bir yandan da fahişeleri aşağılayabiliyor. Ve bunu sadece türbanlıları aşağılamak için kullanıyor. Türbanın tarihini inceleyip “Sümerlerde fahişeler saçlarını örterdi, türban o günlerden kalma bir gelenektir” gibi garip bir tezi vardı bunun. Dur aklımda kalan birkaç maddeyi sayasım geldi şimdi.

1. “Ben milletin çocuklarını Gül ailesine emanet etmek istemem. Cumhuriyetin kuruluş felsefesine aykırı düşünceler taşıyan, cumhuriyet kazanımlarını koruma hassasiyetleri olmayan bir çiftin ebeveynlik yapacağı çocuğun dünya görüşünde sapmalar olabilir. Bu, kız çocuklarını daha fazla etkileyebilir, başı kapatılabilir, daha ağır bedel ödeyebilirler. Kendi çocuklarını istedikleri gibi formüle edebilirler,” demişti Gül ailesinin Çocuk Esirgeme Kurumu’nu ziyaretinden sonra.

2. Bi’ ara meclis kuaförünü basıp, “burda türbanlılara da hizmet ediyorlar, olamaz böyle bi’şey! diye yaygarayı koparmıştı.

3. Eve giren hırsızı vuranların ceza almamasını savunurdu bir aralar. Hatta üç tabancası olduğunu, birini sürekli çantasında taşıdığını, birini yatak odasında tuttuğunu falan söylemişti. Her milletvekili silahlarını teslim ederken en çok yaygarayı koparıp vermeyeceğini söylemişti.

4. MKE’nin milletvekillerine yönelik taksitli silah satış kampanyasından kaç milletvekilinin yararlandığına dair meclise soru önergesi vermişti. Ayrıca silaha özendirici filmlerin yayınlanmamasını istemişti bir süre önce.

5. CHP’nin türban açılımından sonra Zübeyde Hanım’ın, Latife Hanım’ın tesettüründen örnek vererek eşitlikten, adaletten bahsetti, hepimiz kardeşiz falan dedi.

6. Son olarak da kalktı, Abdullah Gül’ün anne tarafının Ermeni olduğu iddiasını attı ortaya. Abdullah Gül Özür Diliyorum Kampanyası’nı destekliyormuş, etnik kökeni yüzündenmiş, Ermenilik varmış hamurunda.

Normalde bu altı maddede anılan olayların başkahramanı birbiriyle fikir ayrılığı yaşayan, hatta kanlı bıçaklı olan farklı insanlar olmalı. Ama öyle değil, hepsi tek isim. Fikir özgürlüğünün en büyük temsilcisi Canan Arıtman, fikirlerini özgürleştirmeye devam ediyor.

Ermenileri savunursanız Ermenisiniz ve bu kötü bir şey. Türban takıyorsanız Sümer fahişeleriniz adetlerini takip ediyorsunuz ve fahişelik kötü bir şey. Hem türban takıp hem CHP’ye üye oluyorsanız o zaman fahişe değil Atatürkçüsünüz ve bu iyi bir şey.

Evinizde silah bulunduruyorsanız eve giren hırsızı vurmalısınız. Ama televizyonda silahlı aksiyon filmleri yayınlıyorsanız insanlara kötü örnek olabilirsiniz ve bu kötü bir şey.

Bi karar ver ablacım be.

O değil de merak ettim şimdi. Ben Türk sanıyordum kendimi; Ermeni olduğum falan çıkarsa ortaya, kötü biri mi olmuş olacağım? Bi’ yardımcı olsa da iyi miyim, kötü müyüm, Ermeni miyim değil miyim, açıklasa bana. Aydınlık bir Türkiye için herkesin soyunu iyice öğrenip ona göre davransak…

Uzunca bir süredir sessiz kalmamın sebebi gündemi sinsice takip ediyor oluşumdu (yok be, karı kız kovalıyordum bakmayın siz.). Gündemi meşgul ve abesle iştigal eden türban olayı var mesela kişisel indeksimde. Her iktidar döneminde vuku bulan bu “gündem” hadisesi bu güne kadar hiç tedirgin olmadığımız ülke vazgeçilmezlerimize bir tehdit unsuru gibi yansıtılıp “laiklik bitiyor” çığlıkları “Malezya mı oluyoruz” serzenişleri peşisıra geliyor.

“Onlar..” yani “İslamcılar”, bu ülkede hiçbir zaman eziyet görmediler, hapisanelerde işkencelerden geçirilmediler, darbe zamanlarında solcular kadar ülkücüler de işkence çekti ama bunlara bir şey olmadı. Kimse bana çıkıp da “vay efendim Milli Görüşçüler vardı” falan demesin. O yılların kaymağını şimdi afiyetle yiyorlar. Yıllar geçti ve bu ülkede kendisine “ılımlı İslamcı” veya “ılımlı muhafazakar” diyen herkes istediğini aldı. Erbakan örneğinde olduğu gibi. Ve şimdi günümüzde, yıllarca çileli yollardan geçmişler gibi, elleri zincirli eylemler yapıyorlar.

Türbanı bu ülkenin kanayan yarası gibi göstermeye çalışan ister siyasi, ister kurumsal veya vakıf olsun her türlü kuruluş bu pisliğe elek tuttu. İlk başlarda muhafazakar bir moda olarak ortaya çıkan, Refah Partisi döneminde bir “problem” olarak addedilen bu terbiyesizlik öyle büyük bir “özgürlük savaşı”na gark etti ki, bu ülkede kanlarını vatanı uğruna döken insanlar bile hiçlendi!

Size laiklik nutukları atmayacağım. Hak, özgürlük, vatan, devlet, cumhuriyet, Atatürk hiç demeyeceğim.

Çünkü cumhuriyetçi değilim, Atatürkçü değilim. Laikliği savunmuyorum. Cumhuriyet tarihi boyunca bir türban meselesi varmış gibi empoze edilen bu salakça gündem maddeleri canımı sıkıyor sadece. Bu ülkeyi ne hale getirdiklerine baksınlar. Çok değil bir kaç sene önce türbanlarını çıkarıp kampüslere giren hanım kardeşlerimiz, AKP iktidarında ne oldu da özgürlük tutkunu oldular? Hayatları çileli mi geçti?.. Onların yardakçıları ve beyin eşleri değil miydi Gazi Üniversitesi’nde oruç tutmadığı için bir genci bıçaklayıp komalık eden? Bu mu özgürlük, hak, hukuk anlayışları?..

Ya iktidara ne demeli ?

Ben bir şey demiyorum.

Sekiz yıllık ilköğretimin ardından dört yıl da lisede eğitmeye çalışırız kızımızı. Toplamda 12 yıl süren bu eğitim & öğretim aşamasından geçen kızımız, üniversite çağına geldiğinde hâlâ başını örtmeye devam ediyorsa, artık ümit kesilmiştir kendisinden. O nedenle üniversitede işi yoktur onun. Neden?

Çünkü üniversite öğrencisi ilköğretim öğrencisi gibi apolitik değildir; parmaklara cetvel yeme korkusu olmadığından, kendini ve fikirlerini özgürce ifade etme imkânı bulur. Kafasındaki at gözlüğü sadece ileriyi gösterdiği için kendini ilerici sanan çakma aydınları korkutan da budur. Başını örten ve inancını yaşayan bu kız, okuldaki arkadaşlarıyla diyalog kurma başarısını gösterirse 12 yıllık eğitim boşa gidecek ve bu kızın aslında diyalog kurabildiği, konuşabildiği, hatta okul çıkışında arkadaşlarıyla gezmeye veya eğlenmeye gidebildiği ortaya çıkacaktır. Bu kızların kendini toplumdan soyutlamış gericiler güruhu olduğunu anlatmak için 12 yıl boyunca çaba sarf eden laik eğitim sistemimizin başarısızlığı olabilir bu.

Üstelik bu kız, kurduğu diyalog sayesinde inançlarını başkalarına da aşılayabilir. Ya ispatlarsa? Ya kandırırsa memleketimin laik ve ilerici sarışın bombalarını? Yurdum genç kızları ilk olarak güzellik yarışmalarında dereceye girmeyi hedefleyip, sonra da kariyerlerini podyumda, TV dizilerinde ve sahnelerde yükseltmeyi planlarken bu gerici ve örümcek kafalı kadınlara kanarak medyanın kölesi olan toplum çoğunluğunun dışına çıkmaya karar verirlerse n?olacak? Ülkemdeki eğitim sisteminin amacına ters değil mi bütün bunlar?

Bu eğitim sisteminin tek hedefi vardır gençler: Cumhuriyetin ve laikliğin yılmaz bekçileri olacaksınız. Aynı zamanda tüketeceksiniz bol bol. Düşündüğünüzü sanacak, fakat medyanın size dayattıklarını kendi düşünceleriniz sanmaktan başka bir şey yapamayacaksınız.

İşte o nedenle türbanla gidemezsiniz okulunuza. Yassah hemşerim! Kafada türbanla laiklik savunulmaz. Laikliğin ve cumhuriyetin yılmaz bekçisi olmayacaksan, o zaman ne işin var üniversitede?

Siz bugüne kadar eğitim sezonu başlangıcında, hangi cumhurbaşkanının, hangi rektörün bilimden bahsettiğini gördünüz? Onlar sadece cumhuriyetin yılmaz bekçileri olmanızı emrettiler size, boş verin ilimi-bilimi. Velev ki dininiz size yaşadığınız dönemin bilimleri üzerine ihtisas yapmanızı emretmiş olsun.

Okey?

Şimdi hep beraber koşun birer tane Cosmopolitan alın, aydın kadın nasıl olurmuş görün. Yaydığınız türban tehlikesi yüzünden tirajı düştü çocukların.

İyice geliştikten sonra Playboy kızlarının aydınlık seviyesini kontrol ederek ilerlemeye devam edeceğiz. Çünkü başı kapalı kadın eskaza doktor olsa gerici yaftasından kurtulamaz, ancak kör cehaletin içinde yüzen geri zekâlı bir kadın manken olma şansı bulursa el üstünde tutulur, söylediğine kulak verilir. Burası böyle bir ülke. İşinize gelirse…